Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φομφ σφονχαρόλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φομφ σφονχαρόλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2012

φομφ σκατίλος


Ο φομφ ο σκατόλης δεν είχε κέφι σήμερα. Είχε βαρεθεί τη ζωή του, που δεν έκανε τίποτα, όλο να αναρωτιέται πότε θα τον προλάβει η ιστορία κι όλο να της ξεγλυστράει για να λυώσει την αρίδα του στους καναπέδες από γκοφρέτα που έχουνε σπίτι με τον μπάτρικ, κάνοντας ένα ζεστό ποδόλουτρο καραμέλα με μπιφτέκια ψιλοκομμένα για το σκράμπ.

Τι τρέχει ρε μπομπ πάλι σκατίλα;

Ναι ρε μπάτρικ. Νιώθω ανίκανος ρε πούστη. Τι σκατά γίνονται όλοι ρινόκεροι και εγώ παραμένω σφουγγάρι;

Ώπα ώπα μέχασες. Τι γίνονται ρινόκεροι ρε μαλάκα; 

Ιονέσκο ρε στόκε. Μιλάω για μια τραγική εσώτερη μεταμόρφωση, που βγαίνει αισθητικά και πραγματικά, δε βλέπεις τι γίνεται στην κοινωνία ρε;

Ναι πάει σκατά το πράγμα. Λες να πάμε στην Ταιτή ξέρωγω; να το γυρίσουμε τελείως;

Τι φάση;

Ε αυτό, μπογαλάκια κι έφυγες. 

Και ποιος θα μείνει ρε μαλάκα;

Όποιος δε φύγει ρε μαλάκα. Ο καθένας κάποιο λόγο έχει να κάνει ότι κάνει, χέσε με με το ποιος θα μείνει.

Δίκιο. Λες ρε μπάτρικ;

Εεεεε για σκέψου το.

Και ο χρομφ ο σκατίλος βυθίστηκε σε βαθειά περισυλλογή, για τρία τουλάχιστον λεπτά. Στη διάρκεια των λεπτών αυτών ο μπάτρικ πήγε στο φούρνο να φέρει καμιά τυρόπιτα και μίλκο και ήρθε αμέσως γιατί είναι πραγματικά δίπλα. Όταν είδε τις τυρόπιτες ο χρομφ ξέχασε τι σκεφτόταν και βούτηξε σε ωκεανούς ζεστής σφολιάτας και λυωμένης λαχταριστής φέτας πασαλείβοντας τη σφουγγαρένια μάπα του δίχως αύριο. 

Μετά ήπιανε ένα καφεδάκι και φάγανε κάτι ψυχεδελικά σαλιγκάρια που είχε φυλάξει ο μπάτρικ από το ταξίδι του στο Γκλούστερνταμ του Βυθού του Μπικίνι, και τριπάρανε μέχρι τις 4 το πρωί.

Ο χρουμφ είχε φάει φλασιά ότι του μιλάνε οι τοίχοι και ο μπάτρικ έβγαζε σκουπιδάκια από τον αφαλό του ανακαλύπτοντας το νόημα της ζωής. 

Το οποίο και σας μεταφέρουμε ευθύς αμέσως.

Το νόημα της ζωής είναι η φιλία.

Τι, ναι;

Ντάξει μην το αποκλείεις. 


η φιλία αυτός ο μπαγαμπόντης
υπερόπτικ 2012


Δευτέρα 14 Μαΐου 2012

BOB GAMIOLIS RELOADED


Άλλο ένα γκρίζο πρωί ανέτειλε στο σκοτεινό Λονδίνο.
Ο μπομπ ο γαμιόλης κοίταξε της βροχής τις στάλες που έπεφταν κάθετα στο παράθυρο και βλαστήμησε την τύχη του, κι έπειτα αψηφώντας τον κύριο χανγκόβερ που ξύπνησε μαζί του πήγε στην κουζίνα να κάνει καφέ.
Ο Πάτρικ ροχάλιζε σαν να μην υπάρχει αύριο και πέταγε καφτερές κλανιές μέσα στον ύπνο του, κάνοντας ένα μικρό τρίμπιουτ στο χθεσινό κεμπάμπ.

- γαμώ το κέρατό μου ρε μπάτρικ, ροχάλιζε αλλά μην κλάνεις τουλάχιστον μαζί, μουρμούρησε μέσα από τα δόντια του ο μπομπ και άραξε στο γραφείο του να χαζέψει το δρόμο και να κάνει το πρωινό του σιγαρέτο.

Ο μπομπ ο γαμιόλης ήταν απογοητευμένος.
Έβαλε να διαβάσει τα σημερινά πρωτοσέλιδα των ελληνικών εφημερίδων και μπήκε σε όλα τα αγαπημένα του μπλογκ.

- σκατά σκατά σκατά, ξαναμουρμούρισε μέσα από τα δόντια του αναφερόμενος τόσο στην πολιτική κατάσταση όσο και στον κύριο πονοκέφαλο που είχε πάρει βαριοπούλα από το πρωί και του βάραγε το κρανίο ανελέητα.

- Χουαααααααργκ ροοοοαρ έριξε από μέσα ένα θεριακλίδικο χασμουρητό ο μπάτρικ και ξεπρόβαλε πατσαβουριασμένος από τον ύπνο ξύνοντας την κοιλάρα του.

- πούσαι ρε πάτρικ, έκανε ο μπομπ μίζερα.

- τι λέει ρε μπομπ; πως και έτσι πρωινός; χουααααααααρρρρρργκ φλιατς φλιατς φλιατς είπε ο πάτρικ με χασμουρητό και έξυσε τον κώλο του.

- σιγά ρε μαλάκα κλείσε κανα στόμα θα χάψεις καμια μύγα ρε μαλάκα, έκανε ο μπομπ ψιλοεκνευρισμένος

- χουαααααααααααααααργκ μόνο για την πάρτη σου έκανες καφέ ρε μαλάκα; παρτάκια; είπε ο πάτρικ τρίβοντας τη μούρη του

- χέσε μας ρε πάτρικ με τον καφέ ναούμε. Ακόμα να κάνουνε κυβέρνηση ρε μαλάκα το διανοείσαι;

- ποιος ρε μπομπ;

- τι ποιος ρε μαλάκα στην ελλάδα λέω.

- α. Ε τι, ακόμα; καλά μωρέ θα ξαναπάνε για εκλογές

- ρε μαλάκα κάτι πρέπει να κάνουμε ρε μπάτρικ. Λέω να ανοίξω μπλογκ ρε για να προωθήσω την επανάσταση.

- ποια επανάσταση ρε μπομπ, πας καλά; δε γίνονται αυτά ρε. Χαλάρωσε άραξε και θα ηρεμήσει η φάση. Θες μούσλια; έχει μείνει και λίγο κεμπάμπ από χθες άμα σε ψήνει.

- δε θέλω κεμπάμπ ρε χοντρέ, επανάσταση θέλω να κάνουμε.

- ωωωχου ρε μπομπ όρεξη έχεις πρωί πρωί.

- θα κάνω μπλογκ ρε μαλάκα.

- ε κάνε ρε παπάρα μπλογκ, και τι θα γράφεις ρε; ότι όλα είναι σκατά;

- ναι αυτό. Και θα προτείνω τακτικές για τον αγώνα. Και άμα λέει κανείς να κάνουμε συγκέντρωση θα κάνω κι εγώ ανάρτηση και θα το προωθώ.

- μπράβο ρε μπομπ είπε βαριεστημένα ο πάτρικ και πήγε στην κουζίνα να σκυλεύσει τα απομεινάρια του κεμπάμπ.

- και θα διαβάσω και μπακούνιν και θα κάνω εκλαϊκευτικά κείμενα για να βγούνε όλοι στους δρόμους, τ ακούς χοντρέ; γκάριξε ο μπομπ στρίβοντας δεύτερο τσιγάρο.

- κάνε ρε παπάρα, να δω ποιος θα σε διαβάσει. Φώναξε βαριεστημένα ο μπάτρικ.

- και θα βρίζω και το Κουκουέ

- μπράβο βλάκα

- ναι γιατί είναι κολλημένοι οι τύποι

- ναι ρε φωστήρα και δεν το βλέπει κανας άλλος εσύ πρέπει να το βγάλεις στη μπλογκόσφαιρα. Ψωνάρα, είπε ο πάτρικ επιστρέφοντας με δυο βουτυρωμένες φετούλες, μια γιαυτόν μια για το μπομπ. Τσίμπα μια φέτα με αναρχικό βούτυρο. Χαρ χαρ χαρ γέλασε καθυστερημένα. Γιατί δε φοράς βρακί ρε; κάνει πουτσόκρυο ρε μπομπ, έπαθε ξαφνική έκλαμψη ξυπνώντας λίγο καλύτερα ο πάτρικ.

- από σήμερα δεν ξαναφοράω ρούχα ρε μαλάκα. Θα αντιδράσω σε όλες τις συμβάσεις και ο ρουχισμός είναι μια απ’αυτές. Θα κυκλοφοράω έτσι έξω. Τελείωσε. Αρκετά καταπίνουμε ό,τι σκουπίδι μας πασάρει ο πολιτισμός πάτρικ. Θα γίνω ένα κινούμενο έργο τέχνης, μια σωκρατική αλογόμυγα για τη σεμνοτυφία της μαλακισμένης κοινωνίας μας, και όπου σταθώ κι όπου βρεθώ θα ψήνω τον κόσμο να κάνει επανάσταση.

- ΧχχχχχχΑΑαααααααααααααρρρρρρρρρρρρργκ χασμουρήθηκε ο μπάτρικ.

- γιατί αυτό είναι το πρόβλημα ρε πάτρικ, δεν το καταλαβαίνεις; δεν αμφισβητούμε τίποτα πια ρε μαλάκα. Για σκέψου να κάναμε μια συγκέντρωση όλοι τσίτσιδοι με τους κώλους έξω, να σου πω έπεφτε ή δεν έπεφτε το σύστημα;

- χχχχχχχχχχχουυυααααααργκ ναι ναι μπομπ δίκιο έχεις γαμάτη ιδέα έκανε ο μπάτρικ και έξυσε τον κώλο του στο χαλαρό.

- το διανοείσαι ρε; όλοι μπροστά στη βουλή να κλάνουμε με τους κώλους έξω χοχοχοχοχο καλά ε τρομερό! Και σούχω και σύνθημα χοντρέ είπε ο μπομπ με λαμπερά ματάκια

- «τα ξεκώλια στη βουλή οι προδότες στο γουδί;» είπε ο μπάτρικ και έριξε μια υπόκωφη

- χαχαχαχαχα ναι ρε μαλάκα! Ή και «ο λαός σας γαμά και σας πήζει στην κλανιά»

- «σκατά σκατά σκατά σκατά και κόκκινη μαγεία»

- κάτσε αυτό παραπέμπει στο θρύλο

- ε εντάξει κόκκινος είναι κ αυτός

- μπορούμε να βάλουμε μετά «γαμώ την εξουσία»

- καλά μπομπ ντάξει. Γουατέβερ.

- «τα ξεκώλια στη βουλή οι προδότες στο γουδί» γάμησε αυτό ρε μπάτρικ. Πωπω έτσι θα το βγάλω το μπλογκ ρε.

- θες άλλο καφέ ρε; έκανε ο μπάτρικ και πήγε πάλι προς την κουζίνα ξύνοντας τον κώλο του. Και φόρα κάτι ρε μαλάκα έλεος έχει πέντε βαθμούς έξω.

- «Ο ΚΩΛΟΣ! ΞΕΡΕΙ! ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΙ ΘΑ ΦΕΡΕΙ!» γκάριξε συνθηματικά ο μπομπ και έστριψε το τρίτο σιγαρέτο του πρωινού για να ψάξει αναρχικό γουόλπέηπερ για το νέο του μπλογκ, ρίχνοντας στο χαλαρό μια χνουδωτή κουβέρτα βάτραχο πάνω στον αναρχικό του γυμνισμό.

"όσα ξέρει ένας κώλος δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος"
Υπερόπτικ, 2012

Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012

φομφ σφονχαρόλε


Ήταν μεσημέρι πριν το λιόγερμα και ενώ τα γαργαλητά χάχανα των κοπελούδων αναγαργάριζαν τα λογαδάρια του κατωγιού, ο μπομπ ο γαμιόλης έλιαζε ακαμάτης τα αχαμνά του δίπλα σε έναν πίνακα του Γκόγια που μόλις είχε κλέψει από το μουσείο της Μαδρίτης.
Ναι ο Μπομπ ο γαμιόλης τό κανε και αυτό.
Έκλεψε εκείνο τον πίνακα του Γκόγια που είναι ο Κρόνος και τρώει τα παιδιά του γιατί από μικρός του άρεσε το γκορ, και ο μπομπ ξέρει ότι πιο γκορ από το γκόγια δε θα βρείτε στην κλασική τέχνη.
Κλασική τέχνη… και τί είναι στ’αλήθεια κλασικό σύντροφέ μου Πάτρικ; έκανε ο μπομπ βγάζοντας μπουρμπουλήθρες από το πράσινο μοχίτο του και τείνοντας ένα ιντελλεκτουέλ σπάσιμο καρπού στον Μπάτρικ τον αστερία γκόμενό του ο οποίος στη διπλανή ξαπλώστρα προσπαθούσε τόση ώρα να ξεκολλήσει μια ροζ μπιγκ μπάμπολ από τον κώλο του όπου και την είχε βάλει για να δοκιμάσει το πυροκλάνι σε τσίχλα.
- κλασσικό; δεν ξέρω μπομπ, έκανε με την ρεταρντέ χοντροφωνάρα του ο μπάτρικ, αυτό πάντως το πυροκλάνι τσίχλα αν πετύχαινε θα γάμαγε μανούλες ε μπομπ;
- ω πάτρικ πάτρικ…. Γίνεσαι τόσο γαμημένα πεζός ώρες ώρες. Εγώ ρε μαλακοκάβλη δίπλα σου αναρωτιέμαι για τη λεπτή ίνα που χωρίζει την αβαν γκάρντ από το μέινστρημ, το μπανάλ, ψάχνω μπετόβλακα να βρω την αναγκαιότητα αυτής της αχτίδας ιστορικότητας που απαιτείται ως άξονας για να αποτιμήσουμε εντός και εκτός του χρόνου το σουμπλίμ, ως καθολικό, αρχίδα, και όχι μόνο δε σε νοιάζει, όχι μόνο δεν το εκτιμάς που τεμενάδες έπρεπε να μου κάνεις για το επίπεδό μου χοντρομαλάκα, και κάνεις το πυροκλάνι ηλίθιε με την τσίχλα; στόκε;
- αφού ρε μπομπ κι εσύ είχες προσπαθήσει να το κάνεις πριν και τελικά τις φάγαμε τις άλλες τσίχλες αυτές με το μάνγκο ρε μπόμπ! Που ήταν και καλές και πρόλαβα μόνο δύο. Έκανε παραπονεμένα ο πάτρικ
- ναι ρε πάτρικ ηλίθιε, αλλά εγώ τις μάσησα τουλάχιστον πριν δοκιμάσω. Στόκε. Εσύ απλά βάζεις μια τσίχλα στον κώλο σου ρε χοντρέ παπάρα, πώς περιμένεις να φουσκώσει και να γίνει πυροκλάνι ρε ηλίθιε; το μόνο που κάνεις είναι να σκατώνεις τις τσίχλες και να τσουρουφλίζεις τις κωλότριχές σου. Γελοίε τύπε. Έκανε με ταρκοφσκική περιφρόνηση ο Μπομπ.
- α καλά είσαι πολύ μαλάκας. Δε φτάνει ρε μαλάκα που με έβαλες σου κουβαλάω το ηλίθιο κάδρο σου σε όλη την πόλη, που αν δεν είχα ρε μαλακοβιόλη εγώ κονέ με την αστυνομία θα σούλεγα άμα είμασταν τώρα να πίνουμε τα μοχίτο μας ή αν θα μας είχανε για τη δέκατη ανάκριση, μαλάκα, και μου τη λες και απο πάνω για τα πυροκλάνια; αφού ήτανε δική σου ιδέα ρε μπομπ, κατέληξε πάλι παραπονιάρικα ο μπάτρικ.
- ναι ρε μπάτρικ ναι. Αλλά κάθε πράγμα στον καιρό του ρε γαμώ το κέρατο γαμώ! Άραξε ρε γαμώ την παναγία σου λίγο δίπλα σε αυτό το αριστούργημα κωλοακούλτουρε και απόλαυσε το μοχίτο που πληρώνω από τη λαρτζίλα μου και μόνο! Μαλάκα!
- καλά ρε μπομπ με συγχωρείς. Έκανε σα βρεγμένος αστερίας ο μπάτρικ.
- καλά ρε μαλάκα δεν τρέχει. Απλά γίνομαι λίγο νευρικός όταν μιλάω για τέχνη, το ξέρεις.
- ναι ρε μαλάκα πραγματικά. Τι είναι αυτό τώρα τελευταία; έκανε με γνήσια αυτογνωσιακή απορία ο μπάτρικ.
- δεν ξέρω ρε μπάτρικ. Νιώθω τόσο έτοιμος να δημιουργήσω που τι να σου πω, άμα δεν το βγάλω τώρα θα σαπίσει ρε πούστη. Γιαυτό ρε μαλάκα κλέψαμε τον πίνακα. Για να εμπνευστώ. Έκανε τσαχπίνικα και ανάλαφρα ξαφνικά ο μπομπ κλείνοντας ματάκι στον μπάτρικ.
- πω πω…. Άντε άμα είναι να εμπνευστείς να παραγγείλουμε να φάμε και τίποτα.
- τι να φάμε;
- ε να πάρουμε κλασικά αυγοφέτες με κιμά και παγωτό με κάστανα.
- ναι αλλά να πάρουμε και μία έξτρα φακές! Μη σου πω και ρεβύθια… είπε ο μπομπ πονηρά και αργόσυρτα σκουντώντας τον μπάτρικ χαρχόλικα και συνωμοτικά
- χεχε…….. Να το κάνουμε φασολάδα;;;;;;; φώναξε ο μπάτρικ από τη χαρά του
- ΝΑΑΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ τσίριξε ο μπομπ

- ΚΑΙ ΑΛΛΟΝ ΕΝΑ ΓΥΡΟ ΜΕ ΤΣΙΧΛΕΣ ΜΑΝΓΚΟ ΓΙΑ ΟΛΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΥΥΥΥΥΣΣΣΣΣ

Έκαναν μαζί ο μπομπ και ο πάτρικ και ξαναβολεύτηκαν στις ξαπλώστρες τους για να λιάσουν λίγο ακόμα τα αχαμνά τους αναμένοντας τα εδέσματα από τον κοσμικό σερβιτόρο ο οποίος ακούει τις επιθυμίες τους και όπου βρίσκονται τους κατεβάζει μουσακάδες, παστούλες, παγωτά, κοψίδια, αλλαντικά, τυράκια, πατάτες τηγανιτές, τα πάντα.

Κλανιές και ψίθυροι το ηλιοβασίλεμα,
Λέγεται, για τους περίεργους, το αριστούργημα που δημιούργησε ο μπομπ μετά από αυτή την εμπνευστική σεάνς με τον μπάτρικ.

Αυτή την περίοδο το έργο εκτίθεται στο μουσείο του μπικίνι.

λα ποζισιόν ντε λ αρ
Υπερόπτικ, 2012





Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012

ΞΕΝΥΧΤΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ


Ο κόσμος δεν πιστεύει τους γιατρούς που λέγανε ότι πρέπει να πλένουμε τα χέρια μας, πιστεύει αυτούς που πουλάνε λοσιόν για να ξαναφυτρώσουν τα μαλλιά, ο κόσμος πατάει τα κλικ που θα σε μάθουν πως να κρατήσεις έναν άντρα με δυο μαγικά τιπς, γιαυτό ο Υπερόπτικ πίνει σα νεροφίδα, γιατί έχει δυο ακατόρθωτα τιπς για να γίνουμε όλοι ευτυχισμένοι, τρία αδιανόητα τιπς για να εξαφανιστεί η πιτυρίδα, ένα τιπ για να φτιάξεις πυρίτιδα και άλλο ένα τιπ πανεύκολο για να ξεμπλοκάρουν οι σχέσεις μας παιδιά, να ξεμπλοκάρουν οι σχέσεις μας.

Και τώρα ένα ανέκδοτο.


Κάθονται ο Σέρλοκ και ο Φρόυντ σε ένα μπαλκόνι και πίνουνε κονιάκ.

Λέει ο Σέρλοκ: "είναι φανερό ότι πριν έρθεις εδώ ήσουν σε μια οικοδομή και μάλιστα έφυγες τρέχοντας και κλάνοντας μέντες γιατί σε κυνήγησε ένας άγριος σκύλος".

Ο φρόυντ εντυπωσιάζεται αλλά είναι κωλοεγωιστάκος και φυσικά δεν το δείχνει.

"από πού το συνάγεις;" ρωτάει αργά και πολιτισμένα το συνομιλητή του.

"στα παπούτσια σου που κανονικά θα λάμπανε υπάρχει σκόνη από τσιμέντο. Τα μανίκια σου έχουν τριφτεί σε φρεσκοασβεστωμένο τοίχο, και ένα δοκάρι προεξέχει από τον κώλο σου. Μερικές τρίχες σκύλου στολίζουν την πίσω μεριά του παντελονιού σου και έχεις ένα σκατό στην κάλτσα, πράγμα που σημαίνει ότι έκλασες μέντες και έφυγες τρέχοντας".

Ο Φρόυντ σωπαίνει στοχαστικός. "πολύ καλά, πολύ καλά…" μουρμουρίζει επικυρώνοντας την ιδιοφυή ανάλυση του Σέρλοκ. "για ερωτευμένος, είσαι πολύ παρατηρητικός" του αντιτείνει προκλητικά κοιτώντας τον μέσα από τον καπνό της πίπας του με εκείνα τα μάτια που έκαναν τις υστερικές να παραληρούν.

"ερωτευμένος; θα αστειεύεσαι βέβαια!" ανακάθεται στην καρέκλα του σκανδαλισμένος ο Σέρλοκ.

"το ότι πρόσεξες το δοκάρι στον κώλο μου είναι καθαρή ένδειξη της καθήλωσής σου στο πρωκτικό στάδιο. Πράγμα που ενισχύεται από το ότι πρόσεξες το σκατό στην κάλτσα. Λογικό γιατί είσαι κολληματίας. Η υπόθεση της καταδίωξης από το σκύλο είναι ικανή αλλά και όχι και αναγκαία για να εξηγήσει τις τρίχες στο παντελόνι μου. Θα μπορούσα απλά να έπαιζα με το Τζακ τον αγαπημένο σκύλο της Άννας. Της Άννας Φρόυντ. Της κόρης μου. Το ότι επέμεινες στην παρανοϊκή χροιά της καταδίωξης μας παραπέμπει στις ομοφυλοφιλικές σου τάσεις προς τον Γουάτσον μέσω του κλασικού μηχανισμού της αντίστροφης προβολής που έχω εκθέσει στην περίπτωση του Ράττενμαν. Αλλά δεν είναι αυτά που με έπεισαν ότι είσαι ερωτευμένος".

"τότε τι;" ρωτάει τσαντισμένος ο Σέρλοκ.

"δεν πρόσεξες ότι είμαι ντυμένος Μπομπ Σφουγγαράκης".



"τσίμπα ένα αρχίδι" ή
"O ξεκατινιασμένος και ποταπός χορός της νίκης του Φρόυντ"
Υπερόπτικ, 2012 (πότε πήγε 12 ρε πούστη)


Χεχεχεχεχεχεχεχε.

Και ο Φρόυντ χορεύει το χορό της νίκης ενώ ο Σέρλοκ ταπεινωμένος μαζεύει ενδείξεις για να τον ξαναταπώσει ενώ ο Υπερόπτικ ενημερώνει το Σαρκάστικ ότι κουρεύτηκε σαν μικρό πουστάκι και έβαψε μαλλί πλατίνα ο γέα, και ότι τον έχει πιάσει η μελαγχολία των μεθεόρτιων και γάμησε τα ρεεεεεεε γύρισα νωρίς ρεεεεεεεεεεεε σταδιάλα αυτά τα αρεοπλάνα μας πάνε μας φέρνουν αλλάααα καταλαβαίνουν τον πόνο μας ρεεε; όχι ρεεεεεεε

Άντε φιλούμπες στας Αθήνας από τας Λονδίνας και

ΞΕΝΥΧΤΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011

έτσι μια μελαγχολία...


Ο μπομπ ο γαμιόλης δε μιλιότανε σήμερα. Τι του πρότεινε ο Μπάτρικ πρωινή πιπούλα, τι του βούτηξε τις τηγανίτες στη βότκα και τις σέρβιρε στον κώλο του για πιο κίνκι, τίποτα. Μιλιά. Σφίγγα. Μουγγοθόδωρος.

- τι σκατά έχεις ρε Μπομπ γαμώ το μουνί που σε γλίστραγε; απήυδησε κάποια στιγμή ο κακομοίρης ο μπάτρικ.
- τι νάχω ρε μπάτρικ, έχω μελαγχολήσει, είπε υποτονικά ο μπομπ σκαλίζοντας ανόρεχτα ένα πουτσάκι πάνω στις τηγανίτες με το μαχαίρι.
- γιατί ρε μπομπ; μπορεί να είσαι γαμιόλης αλλά τουλάχιστον κατάθλας δεν ήσουνα ποτέ. Γιατί ρε μαλάκα τι έγινε; ρώτησε ανήσυχος ο μπάτρικ.
- τι να σου πω ρε μπάτρικ, νομίζω ότι δε στέκομαι καλά κοινωνικά.
- τι εννοείς ρε λεχρίτη;
- εννοώ ρε παπάρα ότι νιώθω χάλια γιατί μου φαίνεται ότι ο κόσμος πάει σκατά ρε.
- ποιος κόσμος ρε στόκε; ο κόσμος γενικά το σύμπαν κι έτσι; σιγά ρε μαλάκα ποιος χέστηκε για το σύμπαν, και ποιος είσαι εσύ ρε στο κάτω κάτω για να κρίνεις τον κόσμο ρε ρεμάλι που δεν έχεις σηκώσει μια φορά το χέρι σου να με βοηθήσεις να ξεκολλήσω ένα τυροπιτάκι από το ταψί και ξαφνικά απέκτησες και συνείδηση μαλάκα;
- μη μου μιλάς έτσι ρε Μπάτρικ. Είναι σοβαρά τα πράγματα.
- καλά με συγχωρείς, μαζεύτηκε ο μπάτρικ.
Ο μπομπ με κενό βλέμμα άρχισε να χαράζει τα χύσια που θα έφευγαν από το πουτσάκι στις τηγανίτες.
- τι να σου πώ ρε μπάτρικ… άρχισε μονότονα. Δεν την παλεύω ρε. Σαν να έχασα την όρεξή μου για τα πάντα, σαν να με άγγιξε η συμπαντική ξενέρα. Δε βρίσκω νόημα ρε παιδί μου.
- γιατί ρε μπομπ; ρώτησε ο μπάτρικ με αγωνία. Φταίνε τα ακροδεξιά στοιχεία στην κυβέρνηση φρανκεστάιν που σου τη σπάσανε;
- μπορεί κι αυτό ρε μπάτρικ. Αλλά τι να σου πω… με όποιον μιλάω, μια μαλακία, ένας συντηρητισμός γαμώ το κέρατό μου δηλαδή. Ούτε να τον αρπάξει πλέον δεν έχει όρεξη ο κόσμος. Δε βρίσκω νόημα ρε μπάτρικ. Δε βρίσκω νόημα.
- επειδή δε σου κάθονται αρπαχτές; γιαυτό είσαι νταουνιάρης ρε παπάρα; τα πήρε ξαφνικά ο μπάτρικ και γυάλισε το μάτι του.
- ρε μαλάκα πότε θα καταλάβεις ότι υπάρχει ένα μπίγκερ πίκτσουρ ρε αρχίδι; μπορεί εμένα να μη μου κάθονται αρπαχτές, αλλά και παλιά δε μου καθοντουσταν και δεν έκανα έτσι. Θυμάσαι τότε που είχα βάλει κιλά και δε μου έκανε το τετραγωνοπαντελόνι μου και έβγαινα έξω με το μπουρνούζι του θείου σου του θόδωρα; εκείνο που είχες ξεράσει πάνω του πέρσι τις απόκριες; το πράσινο; με την πεταλούδα;
- ε ναι τι;
- ε ούτε τότε μου καθότανε τίποτα. Αλλά το πάλευα ρε μαλάκα. Τώρα…
- τώρα τι;
- ε τώρα μου φαίνεται σα να μη μου αξίζει ρε παιδί μου να χαρώ, πώς να στο πω.
- ε και τι θα γίνει τώρα ρε μπομπ; θα καθόμαστε να κλαίμε τη μοίρα μας επειδή νταουνιάστηκες κοινωνικά;
- όχι ρε μαλάκα. Έχω κάτι να σου πω.
- τι ρε μαλάκα;
- θα φύγω ρε.
- πού θα πας ρε;
- θα φύγω απ’το σπίτι, απ’την πόλη, τι να σου πω θα φύγω.
 - και πού θα πας ρε άρρωστε;
- δεν ξέρω. Θα κοιμάμαι στους δρόμους. Νιώθω σκατά ρε μαλάκα μα τω θεώ σου λέω, μου την έχει δώσει ρε συ, θα πάω να κοιμάμαι εκεί που στήνουνε σκηνές αυτοί οι τσαντισμένοι πώς τους λένε.
- ντόιόιόιόιόιόινγκ, έκανε ο μπάτρικ αποσβολωμένος. Θα πας να κάνεις επανάσταση ρε;
- ξέρω γω ρε μαλάκα; κάτι πρέπει να κάνω. Θα πάω να δω τι παίζει. Μπορεί να είναι και μαλακία, αλλά έχω πιάσει πάτο ρε φίλε. Δηλαδή είμαι στο επίπεδο να πετάω πέτρες μπας και νιώσω κάτι.

Ο Μπάτρικ σώπασε σκεφτικός.

- ε ναι εντάξει απ’ότι λένε υπάρχει πρόβλημα. Απλά τι να σου πω ποτέ δε με έψησαν οι μαζώξεις τα μπάχαλα κι αυτά. Και στο κάτω κάτω ρε μπομπ άμα τα κάνανε όλοι αυτά ποιος θα δούλευε ρε;
- εσύ ρε ηλίθιε θα δούλευες. Αφού θα δούλευες δε θα δούλευες; τα πήρε ξαφνικά ο μπομπ. Αφού είσαι στοκάδι μέγιστο ρε και δε νιώθεις και τώρα αποδεικνύεται ότι η μεγάλη σου ευαισθησία είναι για τον πέο, που γαμιόλη με ανεβάζεις γαμιόλη με κατεβάζεις ηλίθιε. Εμένα με διάβρωσε η κρίση ρε χλέμπουρα, κοίτα με, ένα ανθρώπινο ράκος έχω γίνει ρε μαλάκα, θα πάω να διαμαρτυρηθώ ρε, θα δεις, και θα έχω δίκιο, και θα με δεις και θα λες συγγνώμη ρε. Συγγνώμη θα λες.
-  γιατί να πω συγγνώμη ρε ρεμάλι; επειδή θα δουλεύω για να τρως ένα κομμάτι ψωμί να κάνεις την επανάσταση στις πλάτες μου ρε αρχίδι; που κανονικά πρέπει να σ’αφήσω νηστικό να δω τι επανάσταση θα πας να κάνεις μαλάκα. Ε μαλάκα, τα πήρε ο μπάτρικ. Δε θα τη φας τη δεύτερη τηγανίτα; ρώτησε έπειτα πολιτισμένα στο άσχετο.
- θα τη φάω μωρέ, απλά τη γυροφέρνω λίγο, έκανε ο μπομπ ξαφνικά χαλαρός.
- καλά κοίτα, λέω να κάνω κανένα σάντουιτς. Άμα είναι να πάμε να διαδηλώσουμε τουλάχιστον να έχουμε τίποτα να σαβουρώσουμε.
Ο μπομπ έριξε μια μικρή ματιά στον μπάτρικ και ξαναγύρισε στο χάραγμα του πουτσακίου της τηγανίτας που πλέον είχε αποκτήσει τρισδιάστατο εφφέ προοπτικής με λεπτομέρεια στην τρίχα pun intended.
- δηλαδή θα ρθεις κι εσύ; ρώτησε ο μπομπ ψιλοαδιάφορα τάχαμουδήθεν τον μπάτρικ.
- ε ναι ρε μπομπ δε γαμιέται. Πάμε να δούμε τι να πω. Αλλά πρόσεξε παπάρα μη σε δω να την πέφτεις σε κανέναν αναρχομπούμπουρα γιατί θα γίνει του αριστερού το κάγκελο μαλάκα. Πρόσεξε μόνο αυτό σου λέω.
- ε καλά ρε μαλάκα, άμα παιχτεί τίποτα θα είσαι μέσα ρε, μην ανησυχείς, έκανε ο μπομπ και έσκασε το πρώτο γαμιόλικο χαμόγελο της ημέρας. Θα βάλεις και αυγό στο σάντουιτς;
- αααχ πάντα με ρίχνεις κερατούκλη, άντε ναι θα σου βάλω και αυγό στο σάντουιτς, έκανε τσαχπίνικα ο μπάτρικ και άρχισε να ετοιμάζει φαϊ για την επανάσταση.


"aux bois"
Hyperoptic, 2011


Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011

the academic resurrection of bomb gamiolis


Ο μπομπ ο γαμιόλης ξύπνησε σήμερα με έξτρα κέφι στην παιδική καρδιά του, και έξτρα όρεξη για λουμπένιασμα επίσης.

Ετοίμασε δυο μεγάλες τηγανίτες που τις πασάλειψε με μαρμελάδα βερίκοκο, έφτιαξε μια καφεδάρα δύο μέτρα και άραξε στο παράθυρο να την πιει χαλαρός, πριν ξεκινήσει για τη βιβλιοθήκη.

Όσο οι μαρμελάδες έβρισκαν φιλόξενη θέση στις σφουνχαρένιες μαγουλήθρες του, στην παιδική ψυχή του μπομπ γαμιόλη οι πεταλουδίτσες της δημιουργικότητας έσκαγαν μιλιούνια από τα φιλντισένια κουκούλια όπου τις είχε εγκλωβίσει ένας βαρύς χειμώνας συγγραφικής ανομβρίας.

Λες; λες αυτό να είναι το τέλος των ισχνών αγελάδων; ρώτησε ο μπομπ ο γαμιόλης τον Μπάτρικ τον αστερία όταν ο τελευταίος σηκώθηκε στραβωμένος ξύνοντας την τριχωτή χοντροκοιλάρα του. Λες να ξαναβρήκα την έμπνευσή μου; κάτι άλλαξε, το νιώθω! Και πετάρισε τα ματάκια του χιλιάδες φορές, θαρρείς και κάθε πετάρισμα έδιωχνε ξεσκονίζοντας λίγη αστροσκονίτσα από το μεγάλο βιβλίο της γνώσης που ο φομφ ήταν πια έτοιμος - το ένιωθε - να ξανανοίξει. Χέι Μπάτρικ, είμαι έτοιμος να γράψω, το νιώθω! Μήπως θες καμιά τηγανίτα;

Άντε κατούρα τις τηγανίτες που έχω στον κώλο μου, χέσε πάνω και βάλτες στ’αυτιά σου, γκρααααααααααααα είπε ο Μπάτρικ με τη μπάσα χυδαία φωνή του, και ρεύτηκε κλάνοντας την ίδια στιγμή χωρίς να γυρίσει να κοιτάξει τον φομφ, που η καρδούλα του έγινε χίλια μικρά αστραφτερά πρισματόμορφα κομματάκια κρύσταλλο που έλαμψαν με μυριάδες δακρυάκια σε όλες τις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου.

Γιατί ρε Μπάτρικ γαμώ το κέρατο που σε γάμαγε; γιατί ρε μου μιλάς έτσι ρε παχύδερμο; ρώτησε ο κακομοίρης ο φομφ ξαναπεταρίζοντας τα ματάκια του λίγο πιο έντονα, αυτή τη φορά για να δηλώσει ένα αδιόρατο εκνευρισμό.

Γιατί ρε γαμιόλη μπομπ ξέρεις πολύ καλά γιατί ρε. Γιατί μούχεις φάει τη ζωή. Μπάσταρδε μαλακοπίτουρα. Είπε ο Μπάτρικ ξύνοντας την κωλοχωρίστρα του με την ασημένια σπάτουλα που πριν λίγο χρησιμοποιούσε ο μπομπ για να βγάλει τις τηγανίτες από το ομώνυμο τηγάνι.

Άντε και γαμήσου ρε κωλομαλακιστήρι τελειωμένο. Πάω στη βιβλιοθήκη ρε σκατοπαπάρι και δε θα γυρίσω πριν τις 8. Κανόνισε να κάνεις καμιά δουλειά άχρηστο ρουφοκαβλέτο αλλιώς θα σε σαπίσω στις ανάποδες όταν γυρίσω. Και για φαί σήμερα θέλω σπανακόπιτα. Κατάλαβες μουνί της λάσπης; σαπιοκοιλιά; ρώτησε ο μπομπ το σύντροφό του για να είναι βέβαιος ότι δεν υπάρχει καμία παρανόηση τόσο στο θέμα του ωραρίου όσο και του φαγητού - που…τύχαινε να είναι και το αγαπημένο του ίδιου του Μπάτρικ.

Δεν είμαι σκλάβος σου ρε χλεμπονιάρικο μαλακιστήρι, έκανε ο Μπάτρικ και άρχισε να βγάζει τις μύξες του με την άκρη του σατέν πουκάμισου του αγαπημένου του μπομπ. Παρόλα αυτά εντάξει για τη σπανακόπιτα. Κι εγώ την έχω πεθυμήσει κιτρινιάρικο σίχαμα, έκανε έπειτα ρίχνοντας ένα φακελάκι τσάι ταρχίλινκ σε μια κούπα με βραστό νερό.

Έγινε λοιπόν. Άντε τα λέμε το βράδυ μαλακοπιτουρένιο πουστάκι, είπε ο μπομπ και έφτυσε μέσα στο τσαγάκι του συντρόφου του για να δώσει μια τελευταία πειραχτική πινελιά πριν την κάνει.

Οκ μαλάκα με περικεφαλαία, είπε ελαφρά ενοχλημένος ο Μπάτρικ ξαναβάζοντας νερό στο βραστήρα γιατί η χλέμπα του μπομπ δυστυχώς περιείχε ίχνη από ξηρούς καρπούς, φιστίκια και σπαστική μαλακισμένη ενόχλα, και ο Μπατρικ ήταν αλλεργικός στα φιστίκια.


il dromo per la gnosi
Hyperoptic, 2011

Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011

μπομπ ο γαμιόλης


Μετά την ώθηση που πήρε ο Υπερόπτικ από το Σαρκάστικ στο θέμα της ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΜΜΕΝΟΥ CHRONO, άφησε τον εαυτό του ελεύθερο, χαλάρωσε και τό καψε σαν να μην υπάρχει αύριο.
Ο καμμένος CHRONO οδήγησε τον Υπερόπτικ στις στατιστικές της ομώνυμης υπεροπτικοσαρκαστικής μπλογκάρας και στις λέξεις κλειδιά που φέρνουν πελάτες.

Και ο Υπερόπτικ κάνει αυτό το ποστ για να ποτίσει με φόρο τιμής αυτόν τον άνθρωπο που στο γκούκλε πάτησε «μπομπ ο γαμιόλης» και μπήκε εδώ.

Γι’αυτόν τον υπεργκούγκλερ ο Υπερόπτικ θα γράψει ΤΩΡΑ ποστ με θέμα το μπομπ το γαμιόλη, θα αναλύσει υπεροπτικά και δίχως έλεος πόσο γαμιόλης είναι ο μπομπ, πόσο τον παίρνει από κάθε τρύπα και γουστάρει, πόσο ποταπός τελειωμένος και ξεκατινιασμένος μπορεί να είναι ο μπομπ, πόσο ξεφτιλισμένη λούγκρα τον θεωρούν όλοι στη γειτονιά.

Ο μπομπ είναι μεγάλη ψωλαρπάχτρα και αυτό είναι καιρός να το μάθουμε όλοι.

Είχες δίκιο φίλε γκούγκλερ που το έψαξες λίγο παραπάνω.

Και ιδού τα στοιχεία:

Σήμερα δευτέρα, 8:36 το πρωί, ο μπομπ εθεάθη να τον κολατσίζει από τρία άτομα αγνώστου ταυτότητας στο πάρκινγκ πίσω από τους κάδους της ανακύκλωσης. Ο πάτρικ ήταν δίπλα και τράβαγε βίντεο που μετά το ανέβασε στο γιουπόρν ρήαλ τάιμ. Ο μπομπ μόλις τελείωσε η φάση ένιωσε κάπως άδειος και ανικανοποίητος υπαρξιακά οπότε ξεκατινιάστηκε βρίζοντας και χτυπώντας τον πάτρικ ανελέητα. Ο πάτρικ στην αρχή παρουσίασε συμπτώματα μπάτερντ γουάιφ σύντρομ, αλλά μετά πήρε τα πάνω του και έλυωσε στη γκαρίδα περιλούζοντας τον μπομπ με ονόματα όπως «μαλάκα», «αχάριστε» και «γαμιόλη», και κατηγορώντας το μπομπ ότι του έχει φάει τη ζωή.
Ο μπομπ κοπάνησε λίγο ακόμα τον πάτρικ με τη ζώνη που φέρει ως τετραγωνοπαντελονής, έπειτα έξυσε την τριχωτή του μπάκα και έφτυσε τον πάτρικ στα μούτρα για να τον ξεφτιλίσει. Ο πάτρικ έγινε σκουπίδι και κατάλαβε ξαφνικά ότι έχει ανάγκη το μπομπ γιατί αυτή η σχέση αφέντη δούλου του δίνει ταυτότητα, ενώ κατά τα άλλα είναι ένα μηδενικό. Ο μπομπ τόπιασε και ξεφτίλισε λίγο ακόμα τον πάτρικ έτσι για τη φάση, κι έπειτα τον διέταξε να πάει σπίτι να του κάνει παστίτσιο που είναι το αγαπημένο του φαί. Μόλις την έκανε ο πάτρικ, ο μπομπ ξέρασε τ’άντερά του πάνω σε μια καινούρια μπε εμ βε και μετά πήγε προς το καπηλειό για να πιει την πρωινή του μπύρα και να ψαχτεί για καμια αρπαχτή. Στη διαδρομή έβαλε τρικλοποδιά σε τρεις γριούλες που προσπαθούσαν να περάσουν απέναντι, έκλασε στα μούτρα του τυφλού εφημεριδοπώλη, ζωγράφισε πουτσάκια σε τρία στοπ και κατούρησε τα παρτέρια της πλατείας.

Έτσι για να ξέρουμε ποιος είναι ο μπομπ.

η ζωή μου με το μπομπ
Patrick, 2011


Κυριακή 27 Μαρτίου 2011

der graalis der archetypen der hystereopticum marinae


Και τότε ο Υπερόπτικ βούτηξε στα γαλανά νερά σαν να ήταν να συναντήσει εκείνον τον πρόγονο του ανθρώπινου είδους που υπήρξε το πρώτο αμφίβιο που είπε να βγει και λίγο έξω, για να του πει «αδερφέ αμφίβιο εγώ θα πάρω τον αντίθετο δρόμο!». Τα νερά βάθαιναν ολοένα και περισσότερο και ο Υπερόπτικ έκανε τη μεγαλύτερη βουτηχτή στη ζωή του - αλλά ήξερε ότι ο κόσμος των κοραλλιών και του βυθού σε λίγο θα του ανήκε όταν τα βράγχια θα άρχιζαν να σχηματίζονται στα πλευρά του.
Ο βυθός δε διακρινόταν καν όταν τα νερά άρχισαν να πλημμυρίζουν τα ανθρώπινα πνευμόνια του Υπερόπτικ, και ο Υπερόπτικ έκλασε μέντες - αλλά τότε ήχησαν στο μυαλό του τα λόγια του θείου Σαμ από τη διαφήμιση:  

- you can do it boy!!! This is america!!!!! Come on kick some fish ass you bloody bastard!!!!! You filthy cocksucker!!!!! Believe it and you will see it asshole!!!!!



Και ένα κύμα αμερικάνικης αυτοβοήθειας σάρωσε τις πενιχρές του αναστολές. Θα πήγαινε στο βυθό, θα κατάπινε τη σωστή ποσότητα νερού, θα ούρλιαζε τις μαγικές λέξεις χωρίς να βγάλει μπουρμπουλήθρες και, τσούπ! Τα βράγχια θα φύτρωναν μαγικά όπως το υποσχόταν το φυλλάδιο. 

Το φυλλάδιο που μέρες τώρα αποτελούσε το μοναδικό θέμα συζήτησης των Υπερόπτικ Σαρκάστικ, που άλλαξε δραματικά την τροπή των καλιφορνέζικων διακοπών τους, το φυλλάδιο που τυχαία έπεσε στα χέρια τους όταν τα μούλικα των Δημητροπουλαίων της διπλανής ξαπλώστρας ενόχλησαν τις ξεδιάντροπα αραχτές ξάπλες του αχτύπητου διδύμου με χειροποίητες λογής λογής σαΐτες πού φευγαν από τα λιγδωμένα χέρια τους σαν ανάλαφρα πουλιά το ηλιοβασίλεμα.

Τέρμα οι διακοπές, σκέφτηκε ο Υπερόπτικ και αποχαιρέτισε τις τελευταίες φυσαλλίδες οξυγόνου από τα πνευμόνια του. Εμπρός για το θαλάσσιο πλούτο! Και έδωσε μία με τα πόδια του για να χωθεί ακόμα πιο βαθειά στην υγρή άβυσσο που τον περίμενε. 

Όμως λέγανε οι παλιοί, και είχαν δίκιο: το πνεύμα μπορεί να κάνει κρα, αλλά η σάρξ είναι προδότρα σύζυγος που κοιτάει τη βολή της. Πιάνει το πνεύμα, του περνάει χαλινάρια και κουλούρα και το δένει στο αλώνι του συμβιβασμού υποχρεώνοντάς το να μυρηκάσει τη μετριότητά του μέχρι να πει αμήν. Αυτό έπαθε και ο Υπερόπτικ τη στιγμή που του τέθηκε το ερώτημα: θα κάνεις το άλμα στο κενό διακινδυνεύοντας να πνιγείς προκειμένου να βγάλεις βράγχια όπως υπόσχεται ένα αμφίβολο φυλλάδιο που μπορεί τα μούλικα των Δημητροπουλαίων να τύπωσαν στο υπόγειο του τυπολάτρη θείου τους που είναι ερασιτέχνης τυπογράφος;

Θεέ μου τι πάω να κάνω; τρελάθηκα; 
Ένας κεραυνός λογικής έσκισε τον εγκέφαλο του Υπερόπτικ σπέρνοντας τον πανικό στις συνάψεις του. 
Θα πνιγώ, το έχω χάσει τελείως; 
και ο Υπερόπτικ άρχισε να κινεί τα άκρα του τρελά προσπαθώντας να ανέβει στην επιφάνεια, συνειδητοποιώντας τη μέγιστη μαλακία την οποία παρά τρίχα να διαπράξει.

Όσο πλησίαζε τα πάνω στρώματα του νερού έλαμπαν με όλη τη δύναμη του αστραφτερού καλοκαιρινού ήλιου που έσπερνε πάνω στο κύμα μυριάδες καθρεφτίδια, και ο Υπερόπτικ αναρωτιόταν χαροπαλεύοντας χωρίς ανάσα πώς ήταν δυνατόν να πειστεί να πάει να πνιγεί άδικα στη μέση των καλιφορνέζικων υπεροπτικοσαρκαστικών του διακοπών. Εκτός εάν….
Εκτός εάν ο θείος Σαμ σου στέλνει σουμπλίμιναλ μέσατζης για να βρεις πρώτος στον κόσμο - εκμεταλλευόμενος τα τελλουρικά ρεύματα και το εκκρεμές του Φουκώ - την ακριβή τοποθεσία του βυθού του μπικίνι…
Ναι…. Εκτός εάν, σκέφτηκε ο Υπερόπτικ ρουφώντας μια νοητική ρουφηξιά από τα φιλμ νουάρ τσιγάρα του και διάνυσε τα τελευταία μέτρα μέχρι τον πολυπόθητο αέρα, το γαλανό ουρανό και τον κατακόκκινο ήλιο.
όποιος καταφέρει να ελέγξει τι μπαίνει στον κώλο του Πάτρικ του Αστερία μπορεί να μετακινήσει ηπείρους, να προκαλέσει εκρήξεις ηφαιστείων, να κινήσει τις τεκτονικές πλάκες…. Ήχησε επιβλητική η φωνή του θείου Σαμ στο μυαλό του.
Αρκετά! Αρκετά με αυτή την τρέλα!!!! Ούρλιαξε ο Υπερόπτικ και κολύμπησε μανιασμένα προς την ακτή. Ο Σαρκάστικ τον περίμενε με πλήρες σετ πικ νικ και ανοιγμένες κονσέρβες σαρδέλας, τσιροσαλάτα, μπεκρή μεζέ, χαλαπένιος και τεκίλα με αλάτι έξτρα.

-Τρελάθηκες Σαρκάστικ;;;;;; Τι μπουφές είναι αυτός με σαράντα βαθμούς υπό σκιάν;;; ΤΡΕΛΑΘΗΚΕΕΣ;;; ούρλιαξε ο Υπερόπτικ πεθαίνοντας για ένα ποτηράκι νερό μπας και καταφέρει και ξελαχανιάσει από πριν που είδε το χάρο με τα μάτια του.

-Έλα τώρα Υπερόπτικ. Αφού το λέει το φυλλάδιο: πρέπει να πάμε έτοιμοι στο «δρόμου του νερού» - και τι καλύτερο από έναν αλμυρό μπουφέ που θα μας λυσσάξει στη δίψα πριν ρουφήξουμε όσο νερό χωράνε τα πνευμόνια μας, έκανε ο Σαρκάστικ και έκλεισε πονηρά το μάτι στον Υπερόπτικ. 

Σαρκάστικ δεν ξέρω αν είμαι έτοιμος. Δεν ξέρω καν αν υπάρχει ένας κόκκος αλήθειας στο βυθό του μπικίνι. Η αφίσα μπορεί να είναι μια μεγάλη πλάκα και εμείς υπέρτατοι μαλάκες που είναι τόσο απελπισμένοι για νόημα ώστε να χάψουν την πρώτη μαλακία που τους φαίνεται ενδιαφέρουσα.

Ο Σαρκάστικ δε μίλησε. Πήγε αργά προς την ψάθα, έψαξε λίγη ώρα στη μεγάλη τσάντα του μπάνιου κι επέστρεψε με ένα χιλιοτσαλακωμένο χαρτί που το έβαλε μπροστά στη μούρη του Υπερόπτικ καρφώνοντάς τον με το βλέμμα του ανθρώπου που είναι έτοιμος να χάσει την υπομονή του.
- δηλαδή θες να μου πεις ότι «αυτό» είναι απλά ένα κωλόχαρτο ε; 


Ο Υπερόπτικ έσκυψε το κεφάλι ταπεινωμένος.

- έχεις δίκιο Σαρκάστικ… ο θείος Σαμ…δεν μπορεί να είναι πλάκα. Αλλά να… προσπάθησα να βουτήξω, να καταπιώ νερό, να πιάσω πάτο, να βγάλω βράγχια, και κότεψα. Κότεψα Σαρκάστικ, δεν ξέρω αν έχω τη δύναμη να αγγίξω στ’αλήθεια ένα τέτοιο μυστικό… Ο βυθός του μπικίνι είναι το δικό μας γκράαλ Σαρκάστικ. Αν καταφέρουμε να εντοπίσουμε πού βρίσκεται όλα θα τελειώσουν - ή θα αρχίσουν, κι εγώ δεν ξέρω αν είμαι έτοιμος να μάθω τι είναι γραμμένο στο σφουγγαρένιο πίνακα. Κι ο αποκρυφισμός με τρομάζει Σαρκάστικ - αν υπάρχει τόση γαμάτη γνώση σε όλα αυτά, τι χρειάζεται τόση μυστικότητα; μήπως για να καλύψει την τραγική έλλειψη περιεχομένου; μου βρωμάει αυτή η ιστορία Σαρκάστικ. Μου φαίνεται ότι πάμε ντουγρού να μπλεχτούμε στο χορό των τρελών θεματοφυλάκων χιμαιρικών αληθειών, είπε ο Υπερόπτικ κάνοντας κατάχρηση της γενικής μπας και μπερδέψει το γατόνι συνομιλητή του που βέβαια δε μασάει από τέτοια.

Κι έπειτα… είναι και το άλλο, έκανε ο Υπερόπτικ. Κι αν φτωχικό το βρούμε το βυθό του μπικίνι; μήπως η αφίσα θα μας έχει γελάσει; και μήπως το ωραίο ταξίδι ως το βυθό θα είναι και το τελευταίο μας; θέλω να ζήσω Σαρκάστικ. Θέλω να δω κι άλλα λιμάνια, θέλω να ανέβω σε πολλούς ακόμα λόφους να περιμένω το τέλος - κι ακόμα δεν έχω κάνει τικ παρά στο δέκα τοις εκατό των πραγμάτων που πρέπει να δει κανείς πριν πεθάνει σύμφωνα με τους Αρχέγονους Γίγαντες. 

Εν ολίγοις κλάνεις μέντες, σάρκασε ο Σαρκάστικ. Πες το, μολόγα το και μη με πρήζεις άλλο.    

Ε ναι κλάνω μέντες, παραδέχτηκε τσαντισμένα ο Υπερόπτικ. Από την άλλη και το πλάνο «βουτάμε μέσα» δεν είναι και ό,τι πιο οργανωμένο έχουμε κάνει. Δεν έχουμε καν το εκκρεμές του Φουκώ, δεν υπάρχει καν χάρτης για να προσανατολιστούμε, ο Τζιμ της Κάνναβης είναι τόσο καμμένος που ούτε που κατάλαβα τις αποκρυφιστικές του πίπες την τελευταία φορά, και πολύ φοβάμαι ότι η Καλιφόρνια είναι η λιγότερο πιθανή υποψήφια από τις 8 πόλεις που διεκδικούν το βυθό του μπικίνι. Δηλαδή αν πρόκειται να αδράξουμε τον κοσμικό λεβιέ από τον κώλο του Πάτρικ του Αστερία και να κάνουμε εξτρήμ μεηκόβερ στη γη θα έπρεπε να έχουμε μια ιδέα του τι κάνουμε και γιατί το κάνουμε για μια φορά στη ζωή μας, γαμώ το κέρατό μου γαμώ, ούρλιαξε εκτροχιασμένος ο Υπερόπτικ που όσο μίλαγε ταυτιζόταν όλο και περισσότερο με την ίδια του την τσαντίλα.

Ο Σαρκάστικ αντί να τσαντιστεί κι εκείνος, κοίταξε τον μετακυτταρικό του σύντροφο με το βλέμμα του χριστιανού αγαπησιάρη εντομολόγου που μόλις ανακάλυψε άλλο ένα έντομο στη συλλογή του με υστεροσυμπεριφορικά κολεόπτερα των αστικών δασών. 

Χαλάρωσε ρε Υπερόπτικ. Δίκιο έχεις. Γιατί το κάνεις τόσο θέμα; είπε ανάβοντας την κοραλλένια πίπα του και αράζοντας στην αιώρα που πριν λίγες ώρες έστησαν οι δυο τους ανάμεσα στους δυο μοναδικούς φοίνικες της παραλίας.

Ο Υπερόπτικ ένιωσε το χαστούκι της αυτοσυγκράτησης να του χώνει μια γερή στο μάγουλο και γέλασε πονηρά αφήνοντας το εντομολογικό κλικ του Σαρκάστικ να συντονιστεί με τα δικά του ένστικτα αποστασιοποιημένου νηφάλιου αναστοχασμού.

Χμ… ναι. Τόχασα λίγο. Σόρρυ ρε Σαρκάστικ.