Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

φομφ σκατίλος


Ο φομφ ο σκατόλης δεν είχε κέφι σήμερα. Είχε βαρεθεί τη ζωή του, που δεν έκανε τίποτα, όλο να αναρωτιέται πότε θα τον προλάβει η ιστορία κι όλο να της ξεγλυστράει για να λυώσει την αρίδα του στους καναπέδες από γκοφρέτα που έχουνε σπίτι με τον μπάτρικ, κάνοντας ένα ζεστό ποδόλουτρο καραμέλα με μπιφτέκια ψιλοκομμένα για το σκράμπ.

Τι τρέχει ρε μπομπ πάλι σκατίλα;

Ναι ρε μπάτρικ. Νιώθω ανίκανος ρε πούστη. Τι σκατά γίνονται όλοι ρινόκεροι και εγώ παραμένω σφουγγάρι;

Ώπα ώπα μέχασες. Τι γίνονται ρινόκεροι ρε μαλάκα; 

Ιονέσκο ρε στόκε. Μιλάω για μια τραγική εσώτερη μεταμόρφωση, που βγαίνει αισθητικά και πραγματικά, δε βλέπεις τι γίνεται στην κοινωνία ρε;

Ναι πάει σκατά το πράγμα. Λες να πάμε στην Ταιτή ξέρωγω; να το γυρίσουμε τελείως;

Τι φάση;

Ε αυτό, μπογαλάκια κι έφυγες. 

Και ποιος θα μείνει ρε μαλάκα;

Όποιος δε φύγει ρε μαλάκα. Ο καθένας κάποιο λόγο έχει να κάνει ότι κάνει, χέσε με με το ποιος θα μείνει.

Δίκιο. Λες ρε μπάτρικ;

Εεεεε για σκέψου το.

Και ο χρομφ ο σκατίλος βυθίστηκε σε βαθειά περισυλλογή, για τρία τουλάχιστον λεπτά. Στη διάρκεια των λεπτών αυτών ο μπάτρικ πήγε στο φούρνο να φέρει καμιά τυρόπιτα και μίλκο και ήρθε αμέσως γιατί είναι πραγματικά δίπλα. Όταν είδε τις τυρόπιτες ο χρομφ ξέχασε τι σκεφτόταν και βούτηξε σε ωκεανούς ζεστής σφολιάτας και λυωμένης λαχταριστής φέτας πασαλείβοντας τη σφουγγαρένια μάπα του δίχως αύριο. 

Μετά ήπιανε ένα καφεδάκι και φάγανε κάτι ψυχεδελικά σαλιγκάρια που είχε φυλάξει ο μπάτρικ από το ταξίδι του στο Γκλούστερνταμ του Βυθού του Μπικίνι, και τριπάρανε μέχρι τις 4 το πρωί.

Ο χρουμφ είχε φάει φλασιά ότι του μιλάνε οι τοίχοι και ο μπάτρικ έβγαζε σκουπιδάκια από τον αφαλό του ανακαλύπτοντας το νόημα της ζωής. 

Το οποίο και σας μεταφέρουμε ευθύς αμέσως.

Το νόημα της ζωής είναι η φιλία.

Τι, ναι;

Ντάξει μην το αποκλείεις. 


η φιλία αυτός ο μπαγαμπόντης
υπερόπτικ 2012


Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

νοσταλγία νάιντις

για όσους θυμούνται τους Σάβατατζ, το μέταλ συγκρότημα που αγάπησε η ελληνίδα νάιντις ροκ γκόμενα και όχι μόνο.

in the hall of the mountain king
yeah
hyperoptic, 2012


κοίτα μωρέ έκανα και το εξώφυλλο εκεί που έλυωνα χθες, έλαα μωρεεεε ήτανε καλοί οι σάβατατζ ρεεεεε

κατά τα άλλα ο νεαρός στοχαστής σφίχτερμαν σας χαιρετάει με την υπόσχεση να επανέλθει όταν κατανοήσει το πρόβλημα του χρόνου ως χαιντεγκεριανή απάντηση στον ηράκλειτο. 

και η συμβουλή της ημέρας:

δεν είναι κακό να αράζεις πού και πού.











Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Απάντηση του νεαρού στοχαστή Σφίχτε στον σεβαστό δάσκαλο Χράινερ Φαρία Μπήχτε


Αγαπημένε και σεβαστέ Χράινερ Φαρία Ρίχτε,

Κάθε σας λέξη είναι ένας κόμπος στο μαστίγιο της φιλόδοξης αυτοταπείνωσής μου, και κάθε σας τελεία με αναγκάζει σε μυρηκασμό των μεστών σας νοημάτων μέχρι να πω αμήν στη μούσα που απατηλά κυνηγάω προσπαθώντας να γίνω κατσαρίδα, προσπαθώντας να σκοτώσω αυτό το μαλακισμένο το εγώ που δε μαφήνει να γίνω μεγάλος. 

Παρόλα αυτά παρενέβην τη συμβουλή σας. Έγραψα.

Όχι για μένα, κι όμως πάντα για μένα δυστυχώς, υπέπεσα στο ολίσθημα της έκφρασης θέλοντας και μη. 

Ήθελα να μιλήσω χωρίς το φόβο του λόγου. Να μην προδώσω τίποτα. Να είναι οι στίξεις ισοδύναμες με το λυγμό μου. 

Χωρίς την απόσταση από μένα μένα μένα
Χωρίς την αδιάφορη αηδία για την ύπαρξη
Χωρίς θλίψη. Μη κοινωνικά, για κανέναν αναγνώστη. Χωρίς μυαλό σε ενδιάμεσες σχέσεις λογοκριμένες όμορφα.

Ήθελα να κάνω μια ρετροσπεκτίβα του είδους, να μοιράσω πετάξω από το εμπάηρ στέητ empire state BILDUNG ένα ποζιτρονικό φυλλάδιο να πάει σε όλους που να λέει
“σήμερα μια συγκέντρωση στην ακρογυαλιά, θα ακουστεί η αγαπημένη επιτυχία το φιλαράκι. Χόμο σάπιενς και ότι άλλο έχει ξεμείνει ευπρόσδεκτοι, για να συζητήσουμε τα προβλήματα του ανθρώπινου είδους. Μετά τη συζήτηση θα ακολουθήσει μπουφές, πείτε τον και τσιμπούσι. Θα φάμε τον κρόνο.”

Αλλά  

Αλλά αγαπητέ δάσκαλε

Απέτυχα διπλά.

Γιατί στα στενά της αυτοσυνείδησης με κατέλαβε ο τρόμος. 

Είναι η στιγμή που σιχαίνεσαι το φως, η στιγμή που εμμένεις στη βρυκολακιασμένη κατσαρίδα, η στιγμή που παρόλο που το ξέρεις ότι πέφτεις, είναι γλυκιά αυτή η πτώση, στις καταβόθρες του είναι σου, και βρίσκεις εκεί τον άλλο και τον σιχαίνεσαι, και αμολάς πυροκλάνια ξερατά κεριά απ’ταυτιά σκατά φατά 

Σύνταγμα.
Υπερόπτικ 2012




Δικός σας, 
Φρήντριχ Σφίχτε 

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

ερωτικός σουρεαλισμός

και αναρχικός παροξυσμός,
ανακούρκουδος φετιχισμός
ανεύθυνος κατακλυσμός

οι σκύλοι ξαναγίνονται λύκοι 
και η κωλοτρυπίδα


εκτροχιάστηκε
Υπερόπτικ, 2012