Και τότε ο Υπερόπτικ βούτηξε στα γαλανά νερά σαν να ήταν να συναντήσει εκείνον τον πρόγονο του ανθρώπινου είδους που υπήρξε το πρώτο αμφίβιο που είπε να βγει και λίγο έξω, για να του πει «αδερφέ αμφίβιο εγώ θα πάρω τον αντίθετο δρόμο!». Τα νερά βάθαιναν ολοένα και περισσότερο και ο Υπερόπτικ έκανε τη μεγαλύτερη βουτηχτή στη ζωή του - αλλά ήξερε ότι ο κόσμος των κοραλλιών και του βυθού σε λίγο θα του ανήκε όταν τα βράγχια θα άρχιζαν να σχηματίζονται στα πλευρά του.
Ο βυθός δε διακρινόταν καν όταν τα νερά άρχισαν να πλημμυρίζουν τα ανθρώπινα πνευμόνια του Υπερόπτικ, και ο Υπερόπτικ έκλασε μέντες - αλλά τότε ήχησαν στο μυαλό του τα λόγια του θείου Σαμ από τη διαφήμιση:
- you can do it boy!!! This is america!!!!! Come on kick some fish ass you bloody bastard!!!!! You filthy cocksucker!!!!! Believe it and you will see it asshole!!!!!
Και ένα κύμα αμερικάνικης αυτοβοήθειας σάρωσε τις πενιχρές του αναστολές. Θα πήγαινε στο βυθό, θα κατάπινε τη σωστή ποσότητα νερού, θα ούρλιαζε τις μαγικές λέξεις χωρίς να βγάλει μπουρμπουλήθρες και, τσούπ! Τα βράγχια θα φύτρωναν μαγικά όπως το υποσχόταν το φυλλάδιο.
Το φυλλάδιο που μέρες τώρα αποτελούσε το μοναδικό θέμα συζήτησης των Υπερόπτικ Σαρκάστικ, που άλλαξε δραματικά την τροπή των καλιφορνέζικων διακοπών τους, το φυλλάδιο που τυχαία έπεσε στα χέρια τους όταν τα μούλικα των Δημητροπουλαίων της διπλανής ξαπλώστρας ενόχλησαν τις ξεδιάντροπα αραχτές ξάπλες του αχτύπητου διδύμου με χειροποίητες λογής λογής σαΐτες πού φευγαν από τα λιγδωμένα χέρια τους σαν ανάλαφρα πουλιά το ηλιοβασίλεμα.
Τέρμα οι διακοπές, σκέφτηκε ο Υπερόπτικ και αποχαιρέτισε τις τελευταίες φυσαλλίδες οξυγόνου από τα πνευμόνια του. Εμπρός για το θαλάσσιο πλούτο! Και έδωσε μία με τα πόδια του για να χωθεί ακόμα πιο βαθειά στην υγρή άβυσσο που τον περίμενε.
Όμως λέγανε οι παλιοί, και είχαν δίκιο: το πνεύμα μπορεί να κάνει κρα, αλλά η σάρξ είναι προδότρα σύζυγος που κοιτάει τη βολή της. Πιάνει το πνεύμα, του περνάει χαλινάρια και κουλούρα και το δένει στο αλώνι του συμβιβασμού υποχρεώνοντάς το να μυρηκάσει τη μετριότητά του μέχρι να πει αμήν. Αυτό έπαθε και ο Υπερόπτικ τη στιγμή που του τέθηκε το ερώτημα: θα κάνεις το άλμα στο κενό διακινδυνεύοντας να πνιγείς προκειμένου να βγάλεις βράγχια όπως υπόσχεται ένα αμφίβολο φυλλάδιο που μπορεί τα μούλικα των Δημητροπουλαίων να τύπωσαν στο υπόγειο του τυπολάτρη θείου τους που είναι ερασιτέχνης τυπογράφος;
Θεέ μου τι πάω να κάνω; τρελάθηκα;
Ένας κεραυνός λογικής έσκισε τον εγκέφαλο του Υπερόπτικ σπέρνοντας τον πανικό στις συνάψεις του.
Θα πνιγώ, το έχω χάσει τελείως;
και ο Υπερόπτικ άρχισε να κινεί τα άκρα του τρελά προσπαθώντας να ανέβει στην επιφάνεια, συνειδητοποιώντας τη μέγιστη μαλακία την οποία παρά τρίχα να διαπράξει.
Όσο πλησίαζε τα πάνω στρώματα του νερού έλαμπαν με όλη τη δύναμη του αστραφτερού καλοκαιρινού ήλιου που έσπερνε πάνω στο κύμα μυριάδες καθρεφτίδια, και ο Υπερόπτικ αναρωτιόταν χαροπαλεύοντας χωρίς ανάσα πώς ήταν δυνατόν να πειστεί να πάει να πνιγεί άδικα στη μέση των καλιφορνέζικων υπεροπτικοσαρκαστικών του διακοπών. Εκτός εάν….
Εκτός εάν ο θείος Σαμ σου στέλνει σουμπλίμιναλ μέσατζης για να βρεις πρώτος στον κόσμο - εκμεταλλευόμενος τα τελλουρικά ρεύματα και το εκκρεμές του Φουκώ - την ακριβή τοποθεσία του βυθού του μπικίνι…
Ναι…. Εκτός εάν, σκέφτηκε ο Υπερόπτικ ρουφώντας μια νοητική ρουφηξιά από τα φιλμ νουάρ τσιγάρα του και διάνυσε τα τελευταία μέτρα μέχρι τον πολυπόθητο αέρα, το γαλανό ουρανό και τον κατακόκκινο ήλιο.
όποιος καταφέρει να ελέγξει τι μπαίνει στον κώλο του Πάτρικ του Αστερία μπορεί να μετακινήσει ηπείρους, να προκαλέσει εκρήξεις ηφαιστείων, να κινήσει τις τεκτονικές πλάκες…. Ήχησε επιβλητική η φωνή του θείου Σαμ στο μυαλό του.
Αρκετά! Αρκετά με αυτή την τρέλα!!!! Ούρλιαξε ο Υπερόπτικ και κολύμπησε μανιασμένα προς την ακτή. Ο Σαρκάστικ τον περίμενε με πλήρες σετ πικ νικ και ανοιγμένες κονσέρβες σαρδέλας, τσιροσαλάτα, μπεκρή μεζέ, χαλαπένιος και τεκίλα με αλάτι έξτρα.
-Τρελάθηκες Σαρκάστικ;;;;;; Τι μπουφές είναι αυτός με σαράντα βαθμούς υπό σκιάν;;; ΤΡΕΛΑΘΗΚΕΕΣ;;; ούρλιαξε ο Υπερόπτικ πεθαίνοντας για ένα ποτηράκι νερό μπας και καταφέρει και ξελαχανιάσει από πριν που είδε το χάρο με τα μάτια του.
-Έλα τώρα Υπερόπτικ. Αφού το λέει το φυλλάδιο: πρέπει να πάμε έτοιμοι στο «δρόμου του νερού» - και τι καλύτερο από έναν αλμυρό μπουφέ που θα μας λυσσάξει στη δίψα πριν ρουφήξουμε όσο νερό χωράνε τα πνευμόνια μας, έκανε ο Σαρκάστικ και έκλεισε πονηρά το μάτι στον Υπερόπτικ.
Σαρκάστικ δεν ξέρω αν είμαι έτοιμος. Δεν ξέρω καν αν υπάρχει ένας κόκκος αλήθειας στο βυθό του μπικίνι. Η αφίσα μπορεί να είναι μια μεγάλη πλάκα και εμείς υπέρτατοι μαλάκες που είναι τόσο απελπισμένοι για νόημα ώστε να χάψουν την πρώτη μαλακία που τους φαίνεται ενδιαφέρουσα.
Ο Σαρκάστικ δε μίλησε. Πήγε αργά προς την ψάθα, έψαξε λίγη ώρα στη μεγάλη τσάντα του μπάνιου κι επέστρεψε με ένα χιλιοτσαλακωμένο χαρτί που το έβαλε μπροστά στη μούρη του Υπερόπτικ καρφώνοντάς τον με το βλέμμα του ανθρώπου που είναι έτοιμος να χάσει την υπομονή του.
- δηλαδή θες να μου πεις ότι «αυτό» είναι απλά ένα κωλόχαρτο ε;
Ο Υπερόπτικ έσκυψε το κεφάλι ταπεινωμένος.
- έχεις δίκιο Σαρκάστικ… ο θείος Σαμ…δεν μπορεί να είναι πλάκα. Αλλά να… προσπάθησα να βουτήξω, να καταπιώ νερό, να πιάσω πάτο, να βγάλω βράγχια, και κότεψα. Κότεψα Σαρκάστικ, δεν ξέρω αν έχω τη δύναμη να αγγίξω στ’αλήθεια ένα τέτοιο μυστικό… Ο βυθός του μπικίνι είναι το δικό μας γκράαλ Σαρκάστικ. Αν καταφέρουμε να εντοπίσουμε πού βρίσκεται όλα θα τελειώσουν - ή θα αρχίσουν, κι εγώ δεν ξέρω αν είμαι έτοιμος να μάθω τι είναι γραμμένο στο σφουγγαρένιο πίνακα. Κι ο αποκρυφισμός με τρομάζει Σαρκάστικ - αν υπάρχει τόση γαμάτη γνώση σε όλα αυτά, τι χρειάζεται τόση μυστικότητα; μήπως για να καλύψει την τραγική έλλειψη περιεχομένου; μου βρωμάει αυτή η ιστορία Σαρκάστικ. Μου φαίνεται ότι πάμε ντουγρού να μπλεχτούμε στο χορό των τρελών θεματοφυλάκων χιμαιρικών αληθειών, είπε ο Υπερόπτικ κάνοντας κατάχρηση της γενικής μπας και μπερδέψει το γατόνι συνομιλητή του που βέβαια δε μασάει από τέτοια.
Κι έπειτα… είναι και το άλλο, έκανε ο Υπερόπτικ. Κι αν φτωχικό το βρούμε το βυθό του μπικίνι; μήπως η αφίσα θα μας έχει γελάσει; και μήπως το ωραίο ταξίδι ως το βυθό θα είναι και το τελευταίο μας; θέλω να ζήσω Σαρκάστικ. Θέλω να δω κι άλλα λιμάνια, θέλω να ανέβω σε πολλούς ακόμα λόφους να περιμένω το τέλος - κι ακόμα δεν έχω κάνει τικ παρά στο δέκα τοις εκατό των πραγμάτων που πρέπει να δει κανείς πριν πεθάνει σύμφωνα με τους Αρχέγονους Γίγαντες.
Εν ολίγοις κλάνεις μέντες, σάρκασε ο Σαρκάστικ. Πες το, μολόγα το και μη με πρήζεις άλλο.
Ε ναι κλάνω μέντες, παραδέχτηκε τσαντισμένα ο Υπερόπτικ. Από την άλλη και το πλάνο «βουτάμε μέσα» δεν είναι και ό,τι πιο οργανωμένο έχουμε κάνει. Δεν έχουμε καν το εκκρεμές του Φουκώ, δεν υπάρχει καν χάρτης για να προσανατολιστούμε, ο Τζιμ της Κάνναβης είναι τόσο καμμένος που ούτε που κατάλαβα τις αποκρυφιστικές του πίπες την τελευταία φορά, και πολύ φοβάμαι ότι η Καλιφόρνια είναι η λιγότερο πιθανή υποψήφια από τις 8 πόλεις που διεκδικούν το βυθό του μπικίνι. Δηλαδή αν πρόκειται να αδράξουμε τον κοσμικό λεβιέ από τον κώλο του Πάτρικ του Αστερία και να κάνουμε εξτρήμ μεηκόβερ στη γη θα έπρεπε να έχουμε μια ιδέα του τι κάνουμε και γιατί το κάνουμε για μια φορά στη ζωή μας, γαμώ το κέρατό μου γαμώ, ούρλιαξε εκτροχιασμένος ο Υπερόπτικ που όσο μίλαγε ταυτιζόταν όλο και περισσότερο με την ίδια του την τσαντίλα.
Ο Σαρκάστικ αντί να τσαντιστεί κι εκείνος, κοίταξε τον μετακυτταρικό του σύντροφο με το βλέμμα του χριστιανού αγαπησιάρη εντομολόγου που μόλις ανακάλυψε άλλο ένα έντομο στη συλλογή του με υστεροσυμπεριφορικά κολεόπτερα των αστικών δασών.
Χαλάρωσε ρε Υπερόπτικ. Δίκιο έχεις. Γιατί το κάνεις τόσο θέμα; είπε ανάβοντας την κοραλλένια πίπα του και αράζοντας στην αιώρα που πριν λίγες ώρες έστησαν οι δυο τους ανάμεσα στους δυο μοναδικούς φοίνικες της παραλίας.
Ο Υπερόπτικ ένιωσε το χαστούκι της αυτοσυγκράτησης να του χώνει μια γερή στο μάγουλο και γέλασε πονηρά αφήνοντας το εντομολογικό κλικ του Σαρκάστικ να συντονιστεί με τα δικά του ένστικτα αποστασιοποιημένου νηφάλιου αναστοχασμού.
Χμ… ναι. Τόχασα λίγο. Σόρρυ ρε Σαρκάστικ.
