χρονοσκατα2055191113

υπεροπτικ 2013

χρονοσκατα. τα σκατα του χρονου. σκατοφλοκια. χρονοσκατα.

zapre

Επειγόντως βοήθεια σας ζητώ αγαπητέ μου φαρία σφίχτερμαν.

Ξανάφτασα πάλι στο χτένι, εγώ ο κόμπος, υπογραφή Κόμπος. Πάλι χτυπάω τα κεφάλια μου στις σιδεριές του είναι, και αν και είναι δεδομένο πια ότι αυτά τα χτυπήματα είναι τα μόνα που έχουμε τι να πω ζαλίστηκα την άκουσα δικέ μου παραπατάω στα στενά της πρόζας 

του θεάτρου και λέγεται τα λόγια μου ήχοι πως είναι κάπου.

Σε τέτοια κατάσταση μας βρίσκει το ξημέρωμα αγαπητές φίλες και φίλοι όχι ακριβώς ξημέρωμα λόγω αγγλουριάς αλλά αντιστοίχου με τα ξημερώματα που έχουμε πετύχει ανά την υφήλιο σε φάση μεταβατικής μη μαστούρας από υπαρξιακά υπνοστεντόν.

Την αίσθηση της πρέζας θέλω να σας μεταδώσω αγαπητέ φαρία σφίχτερμαν κι απόψε, γιατί τόσο λυώμα παίζει όσο να ξεραινόμασταν μες στα ξερατά μας ενώ ψελλίζαμε αναξιοπρεπείς εκφράσεις για τον άνθρωπο alla kai gia το διανοούμενο ακόμα.

Τηγανίζουμε τα μυαλά μας σα φέτες του μπέηκον, του ζωγράφου που απέδωσε το κρέας ωραιότατα και φρικιαστικά μαζί με τις ερινύες, τι σωστή επιλογή πόσο χαίρομαι που καταλαβαίνουμε από πολιτισμό, τι αισιοδοξία διαπερνάει το πηλίκιό μου για το ανθρώπινο είδος κάτι τέτοιες ώρες.

Θα με πείτε ανειλικρινή ή ίσως ακόμα και αχρείαστο, θα με πείτε ίσως ψεύτικο ψωνάρα εργαλειακό μαλακοπίτουρα, πόσο δίκιο έχετε. Είμαι όλα αυτά και ακόμα χειρότερα, σκουλήκι χαμερπές ειδεχθές αρπακτικό μίζερος κωλοχριστιανός που ντροπιάζει το ανθρώπινο πιθήκι με την αδράνειά του, με το λάθος που φέρει επιφέρει και ενσαρκώνει προς παραδειγματική χρήση βιβλιοθηκών και καθημερινών ανθρώπων.

Ο κόμπος σας χαιρετά με ένα μικρό πικρό τραγούδι που δεν πολυακούγεται και ένα βίντεο που δεν πολυβλέπεται αλλά καλό είναι να ενημερώνουμε τον ψυχισμό μας για την κατάντια μας ακόμα και κάτι ώρες σαν και τούτη, ακόμα κι αυτή την ώρα που έπρεπε να τα σπάγαμε στις ταράτσες δέκα καταλήψεων και να παίζαμε πανκ πενιές το ηλιοβασίλεμα κραδαίνοντας χίππηδες και μπεκάτσες, και ψιθυρίζοντας ουρλιαχτά του πούτσου στα λογής καρμικά φεγγάρια του έρωτα, ουρλιαχτά όπως “γιατί δε μαγάπησες όσο εγώ πουτάνα επανάστα” αλλά και “μη φοβάσαι θεέ δεν είσαι μόνος σου” και γιατί όχι, “σύμπαν γαμιέσαι”.

Σας χαιρετώ με όλη την αφφεκτιβιτέ που μου επιτρέπει αυτός ο έγγραφος λόγος,

Στην υγειά σας τάσος. 

https://www.youtube.com/watch?v=_Kgj-3cLVsM

zaprezaprezapre
hyperoptic,2013

a random trip

a long and winding road, à la recherche du sens perdu, another lost afternoon, τραβατε με που πεφτω


http://youtu.be/L7TIvwOi1yY

http://www.youtube.com/watch?v=n8xfvqMbKEE

summer's almost gone

Φίλε σαρκάστικ.

Είναι 26 αυγούστου 22:21, κάνει ζέστη και τον παλιόφιλό σου υπερόπτικ τον έπιασε από τα μαλλιά η νοσταλγία του καλοκαιριού που τελειώνει, θυμάσαι ο μόρισσον ο τζον ήτανε θαρρώ που έλεγε, summer’s almost gone, almost gone, where will we be, when summer’s gone

Έτσι αναρωτιέμαι κι εγώ, που μας βγάζει το φετινό καλοκαίρι φίλε σαρκάστικ. 

Τσίμπα ένα τραγουδάκι σχετικά

με πιανει ενα αγχος

να πεσω απ το μπαλκονι.

με πιανει ενα αγχος μπας και πεσω απ το μπαλκονι.

δεν ξερω τι να κανω.

αλλά μετά λέω. 

δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι.

δεν υπάρχει κανένας λόγος να αγχώνεσαι.

δεν υπάρχει λόγος.

Η καρδιά.

Σαρκάστικ σαρκάστικ.

Άσε το μυαλό σαρκάστικ.

Πιάσε λίγο καρδιά να γουστάρεις.

Εξάλλου τα λέει και στην τρίτη αντινομία, μόνο με την τέχνη την παλεύει ο άνθρωπος.

Είπε ο υπερόπτικ από το ψαροχώρι και έστειλε βάιμπς εγγλέζικου καλοκαιριού, κορεσμένου κόκκου, και γλυκερής νοσταλγίας στο σαρκάστικ, στον αστερία, στον κώνωπα, στο σεργκέι, στις ελληνικές παχιές μύγες, στα κοψίδια που δεν έφαγε και στα μπάνια που δεν έκανε.   

Και μετά βγήκε για βραδινό σιγαρέτο στο μπαλκόνι να το δαγκώσει λίγο.

φομφ σφονχαρόλε

Ήταν μεσημέρι πριν το λιόγερμα και ενώ τα γαργαλητά χάχανα των κοπελούδων αναγαργάριζαν τα λογαδάρια του κατωγιού, ο μπομπ ο γαμιόλης έλιαζε ακαμάτης τα αχαμνά του δίπλα σε έναν πίνακα του Γκόγια που μόλις είχε κλέψει από το μουσείο της Μαδρίτης.
Ναι ο Μπομπ ο γαμιόλης τό κανε και αυτό.
Έκλεψε εκείνο τον πίνακα του Γκόγια που είναι ο Κρόνος και τρώει τα παιδιά του γιατί από μικρός του άρεσε το γκορ, και ο μπομπ ξέρει ότι πιο γκορ από το γκόγια δε θα βρείτε στην κλασική τέχνη.
Κλασική τέχνη… και τί είναι στ’αλήθεια κλασικό σύντροφέ μου Πάτρικ; έκανε ο μπομπ βγάζοντας μπουρμπουλήθρες από το πράσινο μοχίτο του και τείνοντας ένα ιντελλεκτουέλ σπάσιμο καρπού στον Μπάτρικ τον αστερία γκόμενό του ο οποίος στη διπλανή ξαπλώστρα προσπαθούσε τόση ώρα να ξεκολλήσει μια ροζ μπιγκ μπάμπολ από τον κώλο του όπου και την είχε βάλει για να δοκιμάσει το πυροκλάνι σε τσίχλα.
- κλασσικό; δεν ξέρω μπομπ, έκανε με την ρεταρντέ χοντροφωνάρα του ο μπάτρικ, αυτό πάντως το πυροκλάνι τσίχλα αν πετύχαινε θα γάμαγε μανούλες ε μπομπ;
- ω πάτρικ πάτρικ…. Γίνεσαι τόσο γαμημένα πεζός ώρες ώρες. Εγώ ρε μαλακοκάβλη δίπλα σου αναρωτιέμαι για τη λεπτή ίνα που χωρίζει την αβαν γκάρντ από το μέινστρημ, το μπανάλ, ψάχνω μπετόβλακα να βρω την αναγκαιότητα αυτής της αχτίδας ιστορικότητας που απαιτείται ως άξονας για να αποτιμήσουμε εντός και εκτός του χρόνου το σουμπλίμ, ως καθολικό, αρχίδα, και όχι μόνο δε σε νοιάζει, όχι μόνο δεν το εκτιμάς που τεμενάδες έπρεπε να μου κάνεις για το επίπεδό μου χοντρομαλάκα, και κάνεις το πυροκλάνι ηλίθιε με την τσίχλα; στόκε;
- αφού ρε μπομπ κι εσύ είχες προσπαθήσει να το κάνεις πριν και τελικά τις φάγαμε τις άλλες τσίχλες αυτές με το μάνγκο ρε μπόμπ! Που ήταν και καλές και πρόλαβα μόνο δύο. Έκανε παραπονεμένα ο πάτρικ
- ναι ρε πάτρικ ηλίθιε, αλλά εγώ τις μάσησα τουλάχιστον πριν δοκιμάσω. Στόκε. Εσύ απλά βάζεις μια τσίχλα στον κώλο σου ρε χοντρέ παπάρα, πώς περιμένεις να φουσκώσει και να γίνει πυροκλάνι ρε ηλίθιε; το μόνο που κάνεις είναι να σκατώνεις τις τσίχλες και να τσουρουφλίζεις τις κωλότριχές σου. Γελοίε τύπε. Έκανε με ταρκοφσκική περιφρόνηση ο Μπομπ.
- α καλά είσαι πολύ μαλάκας. Δε φτάνει ρε μαλάκα που με έβαλες σου κουβαλάω το ηλίθιο κάδρο σου σε όλη την πόλη, που αν δεν είχα ρε μαλακοβιόλη εγώ κονέ με την αστυνομία θα σούλεγα άμα είμασταν τώρα να πίνουμε τα μοχίτο μας ή αν θα μας είχανε για τη δέκατη ανάκριση, μαλάκα, και μου τη λες και απο πάνω για τα πυροκλάνια; αφού ήτανε δική σου ιδέα ρε μπομπ, κατέληξε πάλι παραπονιάρικα ο μπάτρικ.
- ναι ρε μπάτρικ ναι. Αλλά κάθε πράγμα στον καιρό του ρε γαμώ το κέρατο γαμώ! Άραξε ρε γαμώ την παναγία σου λίγο δίπλα σε αυτό το αριστούργημα κωλοακούλτουρε και απόλαυσε το μοχίτο που πληρώνω από τη λαρτζίλα μου και μόνο! Μαλάκα!
- καλά ρε μπομπ με συγχωρείς. Έκανε σα βρεγμένος αστερίας ο μπάτρικ.
- καλά ρε μαλάκα δεν τρέχει. Απλά γίνομαι λίγο νευρικός όταν μιλάω για τέχνη, το ξέρεις.
- ναι ρε μαλάκα πραγματικά. Τι είναι αυτό τώρα τελευταία; έκανε με γνήσια αυτογνωσιακή απορία ο μπάτρικ.
- δεν ξέρω ρε μπάτρικ. Νιώθω τόσο έτοιμος να δημιουργήσω που τι να σου πω, άμα δεν το βγάλω τώρα θα σαπίσει ρε πούστη. Γιαυτό ρε μαλάκα κλέψαμε τον πίνακα. Για να εμπνευστώ. Έκανε τσαχπίνικα και ανάλαφρα ξαφνικά ο μπομπ κλείνοντας ματάκι στον μπάτρικ.
- πω πω…. Άντε άμα είναι να εμπνευστείς να παραγγείλουμε να φάμε και τίποτα.
- τι να φάμε;
- ε να πάρουμε κλασικά αυγοφέτες με κιμά και παγωτό με κάστανα.
- ναι αλλά να πάρουμε και μία έξτρα φακές! Μη σου πω και ρεβύθια… είπε ο μπομπ πονηρά και αργόσυρτα σκουντώντας τον μπάτρικ χαρχόλικα και συνωμοτικά
- χεχε…….. Να το κάνουμε φασολάδα;;;;;;; φώναξε ο μπάτρικ από τη χαρά του
- ΝΑΑΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ τσίριξε ο μπομπ

- ΚΑΙ ΑΛΛΟΝ ΕΝΑ ΓΥΡΟ ΜΕ ΤΣΙΧΛΕΣ ΜΑΝΓΚΟ ΓΙΑ ΟΛΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΥΥΥΥΥΣΣΣΣΣ

Έκαναν μαζί ο μπομπ και ο πάτρικ και ξαναβολεύτηκαν στις ξαπλώστρες τους για να λιάσουν λίγο ακόμα τα αχαμνά τους αναμένοντας τα εδέσματα από τον κοσμικό σερβιτόρο ο οποίος ακούει τις επιθυμίες τους και όπου βρίσκονται τους κατεβάζει μουσακάδες, παστούλες, παγωτά, κοψίδια, αλλαντικά, τυράκια, πατάτες τηγανιτές, τα πάντα.

Κλανιές και ψίθυροι το ηλιοβασίλεμα,
Λέγεται, για τους περίεργους, το αριστούργημα που δημιούργησε ο μπομπ μετά από αυτή την εμπνευστική σεάνς με τον μπάτρικ.

Αυτή την περίοδο το έργο εκτίθεται στο μουσείο του μπικίνι.

λα ποζισιόν ντε λ αρ
Υπερόπτικ, 2012

Συναισθηματικός βιτγκενστάιν για πρωτάρηδες

Όλες οι εν θερμώ επικλήσεις έχουν αυτό το πρόβλημα.

Τη στιγμή που αφήνουν το υποκείμενο να τραμπαλιστεί στην αμφίρροπη ακμή τους, το εκθέτουν ανεπανόρθωτα στο λάθος.

Το λάθος ακούγοντας τον άνεμο της αβεβαιότητας έρχεται σα μεγάλο ασημένιο χέρι να αρπάξει την πιθανότητα, να την κάνει γεγονός.

Η γέννηση των γεγονότων εκκολάπτεται καλύτερα τη νύχτα, όταν τα λόγια της μέρας ξαναγυρνούν να στοιχειώσουν τις γλωσσολαλιές των υπναγωγικών μας θαλάμων.

Παρόλα αυτά υπάρχει δυνατότητα για άπειρες επιστροφές, για όσες θέλουμε ακυρώσεις.

Όσο πιο κυνικοί είμαστε, οι δυνατότητες απειρίζονται.

Εξού και τόσες παραλλαγές στους ανθρώπους.

Βοηθάει βέβαια που μιλάμε για να παραγνωρίσουμε πιο πολύ από ότι να γνωρίσουμε

Αλλά με ένα καλό οντολογικό μπούκωμα καταλαβαίνουμε ότι πλέουμε μέσα σε μισοφαγωμένα γεγονότα όπως ο μέρμηγκας πλέει στο μπολ με τα Τσίριος.

the golden epiphany
Hyperoptic, 2012

SATAN SATAN SATAN SATAN

Τέρμα τα ψέμματα, τέρμα τα γλυκόλογα τέρμα οι γαλιφιές.
Όταν ο κοινωνικός ιστός αποσαθρώνεται, όταν τα αποστήματα νοήματος σκάνε στα μούτρα των αστικών γουρουνιών, όταν τα μαύρα άντερα του συστήματος ξεχύνονται από τα κωλοτρυπίδια της βίας, οι Υπερόπτικ Σαρκάστικ δεν έχουν άλλη επιλογή από το να κάνουν ΤΕΧΝΗ.

Ναι κύριέ μου ΤΕΧΝΗ.

Γιατί οι Υπερόπτικ δε μασάνε με τους παιάνες της απελπισίας, έχουν καταλάβει πολύ καλά τη χρεωκοπία του επιχειρήματος, τις μπούφλες που τρώει ο λόγος από τη σιδηρογροθιά της αντινομίας, έχουν αντικρύσει τον ΤΟΙΧΟ όπου η έντιμη αξιοπρεπής praxis ματώνει το κεφάλι της.

Οι Υπερόπτικ Σαρκάστικ δε μιλάνε πολιτικά. Οι Υπερόπτικ τρώνε ατσάλι και χέζουνε σφαίρες, πίνουν τον οχετό της μετριότητας και κατουράνε οξύ στα μούτρα του συμβιβασμού.

Ναι αυτοί είναι οι Υπερόπτικ Σαρκάστικ.

Και τώρα η ΤΕΧΝΗ:

"A minor by-product", Hyperoptic 2011 

Το βρακί συμβολίζει την εύθραυστή μας σεξουαλικότητα - χαρωπή και κιτς, μας θυμίζει ότι η ζωή όπως και η κάβλα βρίσκουν χρωματιστούς τρόπους να ελίσσονται ακόμα κι όταν η επιθυμία φαντάζει μπλοκαρισμένη από παντού.

Το μπονγκ συμβολίζει τους τεχνητούς παραδείσους που πρέπει όλοι να βουτήξουμε με τη μία μέσα για να ξεχάσουμε τα πατερημά μας με τον πιο εύκολο τρόπο.

Η βεντάλια είναι μια ειρωνική αναφορά στους αστούς και παράλληλα μια επίκληση στο θεό της ζέστης να επισκεφτεί τους Υπερόπτικ στην ξενητειά.

Το βιβλίο του Αντόρνο που κρέμεται είναι εκεί καθαρά για τον εντυπωσιασμό.

Το χαρτί με την επίκληση στο Σατανά (γραμμένο συμβολικά με το κόκκινο του αίματος) φέρνει στο νου τη λίστα για ψώνια του Μίστερ Άλιστερ Κρόουλι, και μας θυμίζει ότι ακόμα και οι σατανιστές χέζουνε, τρώνε, πάνε σούπερμάρκετ και κατεβάζουν τα σκουπίδια ακόμα κι αν αυτά περιέχουν αποκεφαλισμένα κοκκόρια και γάτες (το μπανάλ με το γκροτέσκο συνορεύουν τόσο πολύ- μήπως το μπανάλ είναι το γκροτέσκο; μήπως το γκροτέσκο έγινε μπανάλ; μμμμμ). Επίσης θα μας βάλει όλους να αναρωτηθούμε μήπως ο σατανάς είναι μια πιο ανάλαφρη, πικάντικη, σκαμπρόζικη αν θέλουμε επιλογή, σε σχέση με το μπεργκμανικό σιωπηλό γενειοφόρο τύπο up there που δε σηκώνει το κουλάδι του να φέρει μια αρμονία σε χρόνο ντε τε. Οπότε μήπως;

Η απλώστρα ως πλατφόρμα-διαδραστικό medium πέρα από τον προφανή συμβολισμό της κάθαρσης λειτουργεί και ως μεταφορά «σταυρού» όπου το «απλώνομαι» συνορεύει με το «σταυρώνομαι» και στην ουσία δηλώνει τη διαλεκτική απόρριψη και παράλληλα εξύψωση όλων των τυχαίων αντικειμένων που βρίσκονται σε σχέση κρεμάσματος - θυμίζοντάς μας καθόλου τυχαία τις ρήσεις «τα άπλυτα στη φόρα», «τα λερωμένα τ’άπλυτα» και «αυτό το ρούχο είναι σκυλί πλύνε βάλε».

Ο τίτλος του έργου δεν αντικατοπτρίζει ούτε την ουσία του έργου ούτε τις προθέσεις του δημιουργού. Είναι μια τυχαία φράση που το παίζει χάσιμο.

Οι Υπερόπτικ με αυτό το εγχείρημα καλούν το μικρό δημιουργό που κρύβεται μέσα σε όλους μας να βγει έξω να ξεσκάσει λιγάκι κι αυτός που δεν έχει πάει ένα θέατρο, ένα σινεμά έναν περίπατο τόσα χρόνια κλεισμένος στους τέσσερις τοίχους.

TELOS, δύο είναι τα πράγματα που πρέπει να συγκρατήσουμε από αυτό το ποστ:

Η ΤΕΧΝΗ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ

SATAN SATAN SATAN SATAN