φομφ σφονχαρόλε

Ήταν μεσημέρι πριν το λιόγερμα και ενώ τα γαργαλητά χάχανα των κοπελούδων αναγαργάριζαν τα λογαδάρια του κατωγιού, ο μπομπ ο γαμιόλης έλιαζε ακαμάτης τα αχαμνά του δίπλα σε έναν πίνακα του Γκόγια που μόλις είχε κλέψει από το μουσείο της Μαδρίτης.
Ναι ο Μπομπ ο γαμιόλης τό κανε και αυτό.
Έκλεψε εκείνο τον πίνακα του Γκόγια που είναι ο Κρόνος και τρώει τα παιδιά του γιατί από μικρός του άρεσε το γκορ, και ο μπομπ ξέρει ότι πιο γκορ από το γκόγια δε θα βρείτε στην κλασική τέχνη.
Κλασική τέχνη… και τί είναι στ’αλήθεια κλασικό σύντροφέ μου Πάτρικ; έκανε ο μπομπ βγάζοντας μπουρμπουλήθρες από το πράσινο μοχίτο του και τείνοντας ένα ιντελλεκτουέλ σπάσιμο καρπού στον Μπάτρικ τον αστερία γκόμενό του ο οποίος στη διπλανή ξαπλώστρα προσπαθούσε τόση ώρα να ξεκολλήσει μια ροζ μπιγκ μπάμπολ από τον κώλο του όπου και την είχε βάλει για να δοκιμάσει το πυροκλάνι σε τσίχλα.
- κλασσικό; δεν ξέρω μπομπ, έκανε με την ρεταρντέ χοντροφωνάρα του ο μπάτρικ, αυτό πάντως το πυροκλάνι τσίχλα αν πετύχαινε θα γάμαγε μανούλες ε μπομπ;
- ω πάτρικ πάτρικ…. Γίνεσαι τόσο γαμημένα πεζός ώρες ώρες. Εγώ ρε μαλακοκάβλη δίπλα σου αναρωτιέμαι για τη λεπτή ίνα που χωρίζει την αβαν γκάρντ από το μέινστρημ, το μπανάλ, ψάχνω μπετόβλακα να βρω την αναγκαιότητα αυτής της αχτίδας ιστορικότητας που απαιτείται ως άξονας για να αποτιμήσουμε εντός και εκτός του χρόνου το σουμπλίμ, ως καθολικό, αρχίδα, και όχι μόνο δε σε νοιάζει, όχι μόνο δεν το εκτιμάς που τεμενάδες έπρεπε να μου κάνεις για το επίπεδό μου χοντρομαλάκα, και κάνεις το πυροκλάνι ηλίθιε με την τσίχλα; στόκε;
- αφού ρε μπομπ κι εσύ είχες προσπαθήσει να το κάνεις πριν και τελικά τις φάγαμε τις άλλες τσίχλες αυτές με το μάνγκο ρε μπόμπ! Που ήταν και καλές και πρόλαβα μόνο δύο. Έκανε παραπονεμένα ο πάτρικ
- ναι ρε πάτρικ ηλίθιε, αλλά εγώ τις μάσησα τουλάχιστον πριν δοκιμάσω. Στόκε. Εσύ απλά βάζεις μια τσίχλα στον κώλο σου ρε χοντρέ παπάρα, πώς περιμένεις να φουσκώσει και να γίνει πυροκλάνι ρε ηλίθιε; το μόνο που κάνεις είναι να σκατώνεις τις τσίχλες και να τσουρουφλίζεις τις κωλότριχές σου. Γελοίε τύπε. Έκανε με ταρκοφσκική περιφρόνηση ο Μπομπ.
- α καλά είσαι πολύ μαλάκας. Δε φτάνει ρε μαλάκα που με έβαλες σου κουβαλάω το ηλίθιο κάδρο σου σε όλη την πόλη, που αν δεν είχα ρε μαλακοβιόλη εγώ κονέ με την αστυνομία θα σούλεγα άμα είμασταν τώρα να πίνουμε τα μοχίτο μας ή αν θα μας είχανε για τη δέκατη ανάκριση, μαλάκα, και μου τη λες και απο πάνω για τα πυροκλάνια; αφού ήτανε δική σου ιδέα ρε μπομπ, κατέληξε πάλι παραπονιάρικα ο μπάτρικ.
- ναι ρε μπάτρικ ναι. Αλλά κάθε πράγμα στον καιρό του ρε γαμώ το κέρατο γαμώ! Άραξε ρε γαμώ την παναγία σου λίγο δίπλα σε αυτό το αριστούργημα κωλοακούλτουρε και απόλαυσε το μοχίτο που πληρώνω από τη λαρτζίλα μου και μόνο! Μαλάκα!
- καλά ρε μπομπ με συγχωρείς. Έκανε σα βρεγμένος αστερίας ο μπάτρικ.
- καλά ρε μαλάκα δεν τρέχει. Απλά γίνομαι λίγο νευρικός όταν μιλάω για τέχνη, το ξέρεις.
- ναι ρε μαλάκα πραγματικά. Τι είναι αυτό τώρα τελευταία; έκανε με γνήσια αυτογνωσιακή απορία ο μπάτρικ.
- δεν ξέρω ρε μπάτρικ. Νιώθω τόσο έτοιμος να δημιουργήσω που τι να σου πω, άμα δεν το βγάλω τώρα θα σαπίσει ρε πούστη. Γιαυτό ρε μαλάκα κλέψαμε τον πίνακα. Για να εμπνευστώ. Έκανε τσαχπίνικα και ανάλαφρα ξαφνικά ο μπομπ κλείνοντας ματάκι στον μπάτρικ.
- πω πω…. Άντε άμα είναι να εμπνευστείς να παραγγείλουμε να φάμε και τίποτα.
- τι να φάμε;
- ε να πάρουμε κλασικά αυγοφέτες με κιμά και παγωτό με κάστανα.
- ναι αλλά να πάρουμε και μία έξτρα φακές! Μη σου πω και ρεβύθια… είπε ο μπομπ πονηρά και αργόσυρτα σκουντώντας τον μπάτρικ χαρχόλικα και συνωμοτικά
- χεχε…….. Να το κάνουμε φασολάδα;;;;;;; φώναξε ο μπάτρικ από τη χαρά του
- ΝΑΑΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ τσίριξε ο μπομπ

- ΚΑΙ ΑΛΛΟΝ ΕΝΑ ΓΥΡΟ ΜΕ ΤΣΙΧΛΕΣ ΜΑΝΓΚΟ ΓΙΑ ΟΛΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΥΥΥΥΥΣΣΣΣΣ

Έκαναν μαζί ο μπομπ και ο πάτρικ και ξαναβολεύτηκαν στις ξαπλώστρες τους για να λιάσουν λίγο ακόμα τα αχαμνά τους αναμένοντας τα εδέσματα από τον κοσμικό σερβιτόρο ο οποίος ακούει τις επιθυμίες τους και όπου βρίσκονται τους κατεβάζει μουσακάδες, παστούλες, παγωτά, κοψίδια, αλλαντικά, τυράκια, πατάτες τηγανιτές, τα πάντα.

Κλανιές και ψίθυροι το ηλιοβασίλεμα,
Λέγεται, για τους περίεργους, το αριστούργημα που δημιούργησε ο μπομπ μετά από αυτή την εμπνευστική σεάνς με τον μπάτρικ.

Αυτή την περίοδο το έργο εκτίθεται στο μουσείο του μπικίνι.

λα ποζισιόν ντε λ αρ
Υπερόπτικ, 2012

ΚΛΑΠΚΛΟΠΚΛΑΠ ΚΛΙΠΚΛΟΠΚΛΑΠ

Ο Υπερόπτικ πακέταρε τα πράγματά του, μάζεψε τον υπολογιστή του και έφυγε σκυφτός από τη βιβλιοθήκη. Κάτι του έλειπε τον τελευταίο καιρό, κάτι που δεν τον άφηνε ούτε να χαρεί τις ώρες της ανάπαυλας ούτε να χωθεί με τα μούτρα στη δουλειά.

- τι θα λέγατε για ένα σάντουιτς με γαρίδες και αγγούρι; του πρότεινε ο υπάλληλος του καφέ.

- μπα… έκανε ο Υπερόπτικ μελαγχολικά. Just plain black coffee you bastard, είπε με βεβιασμένο χαμόγελο βγάζοντας τα γυαλιά του για να αποκαλύψει ένα μπλοκαρισμένο τρίτο μάτι κι ένα μαυρισμένο δεύτερο. Το πρώτο μάτι ήταν το μόνο σώο.

- μα… τι σας συμβαίνει; ρώτησε με ευγενική αγωνία ο υπάλληλος.

- τι να σας πω.. Έτσι μια μελαγχολία… δεν τα κατάλαβα τα Χριστούγεννα φέτος. Έκανε μίζερα και αναστοχαστικά ο Υπερόπτικ τρίβοντας το μαυρισμένο και ανοιγοκλείνοντας με όλη την ένταση ενός απελευθερωμένου τικ το καλό (μάτι).

- άγχος ε; έκανε ο υπάλληλος. Συμβαίνει στις γιορτές. Έχουμε όλοι πολύ αυξημένες προσδοκίες να περάσουμε καλά και σπαζόμαστε όταν αυτό δε συμβαίνει.

- μπα μωρέ, δεν είναι αυτό… ξέρω γω… είναι που δεν μπορώ να δουλέψω… έκανε ακόμα πιο μίζερα ο Υπερόπτικ και άρχισε να τρίβει και το τρίτο μάτι αρχίζοντας να ανυπομονεί για τον καφέ του.

- α τότε χαίρομαι που με ρωτήσατε. Γιατί έχω την καλύτερη συμβουλή του κόσμου να σας δώσω, είπε ο υπάλληλος και του έδωσε το μαύρο του καφέ με ένα πλατύ χαμόγελο.

- τι πράμα; ρώτησε μετά βίας ο Υπερόπτικ τρίβοντας και το καλό μάτι με ό,τι χέρι του είχε μείνει από το τρίψιμο των άλλων δύο.

- αν δεν μπορείτε να δουλέψετε, είναι επειδή σας έχουνε ματιάσει. Σας είδανε μπιρμπιλομάτη και σας ματιάσανε, οι κακές οι γλώσσες, και γιαυτό τώρα δεν μπορείτε να σηκώσετε κεφάλι. Αλλά δεν τρέχει μία. Μπορώ να σας ξεματιάσω εδώ και τώρα, έκανε ο υπάλληλος χαρωπός και άρχισε να φτύνει τον κόρφο του και να χασμουριέται επιδεικτικά αγνοώντας τη μικρή ουρά που σχηματιζόταν πίσω από τον Υπερόπτικ.

- καλά ίσως να ξαναπεράσω κάποια άλλη στιγμή, ε και να σας πω δεν πιστεύω και πολύ στο μάτι… προσπάθησε να αρθρώσει ο Υπερόπτικ, αλλά ήταν πολύ αργά γιατί ο υπάλληλος έφτυνε παντού γύρω του και σταυροκοπιότανε ψιθυρίζοντας ακατάληπτα ξόρκια, ενώ ο εκνευρισμός στην ουρά πίσω από τον Υπερόπτικ είχε αρχίσει να θυμίζει τα διόδια της εθνικής κατά την έξοδο των εκδρομέων που εγκαταλείπουν το κλεινόν άστυ.

- πωπω είστε απίστευτα ματιασμένος, νομίζω δεν μπορώ να τα καταφέρω μόνος μου. Με συγχωρείτε θα πάρω ένα τηλέφωνο, έκανε ο υπάλληλος φουριόζος και σήκωσε το ακουστικό λέγοντας «δώσε μου τον εξέκιουτιβ μάνατζερ είναι επείγον».

Ο Υπερόπτικ είχε μείνει μαλάκας. Προσπαθούσε να καταλάβει αν αυτό που του συνέβαινε είχε να κάνει με τις ντιρεκτίβες του πολυεθνικού καφενέ ή αν απλά είχε πέσει σε πυροβολημένο υπάλληλο.

- τι συμβαίνει; πώς μπορώ να σας βοηθήσω; έσκασε ξαφνικά μύτη ένας υπερκουστουμάτος εικοσάρης με ταμπέλα στο πέτο executive manager senior coffee trainer.

- ο κύριος έχει ένα μάτι που σκοτώνει ελέφαντα. Πρέπει να κάνουμε το κόλπο με το λάδι, είπε ο -πυροβολημένος; μένει να φανεί-, υπάλληλος.

- κοιτάξτε δεν τρέχει τίποτα, αν πιω τον καφέ θα νιώσω καλύτερα… ψέλλισε χωρίς προσωπικότητα ο Υπερόπτικ.

- ΚΑΦΕΕΕΕ; ΠΟΤΕ!!!!!!!!!!! Ποτέ καφέ ματιασμένος! Δε σε αφήνω εγώ αγορίνα μου, έκανε ο μάνατζερ με πλατύ δαπίτικο χαμόγελο και αγκάλιασε τον Υπερόπτικ από τους ώμους οδηγώντας τον στα ενδότερα δώματα της μυσταγωγίας του καφέ. Εδώ, εδώ, κάτσε, άραξε, δε θα μας ενοχλήσει κανείς, είπε ο μάνατζερ και με τη χερούκλα του έσπρωξε μια ντάνα με άδεια κουτιά από γάλα για να αποκαλύψει μια μίζερη καρέκλα ανάμεσα σε τσουβάλια ανεφοδιασμού που έφεραν την επιγραφή «φερ τρέηντ».

Ο Υπερόπτικ αποφάσισε ότι έπρεπε να κολυμπήσει στο ρεύμα, αντίθετα με τους σολωμούς της λογικής που φώναζαν μέσα στο κεφάλι του «αν είναι δυνατόν μα τι συμβαίνει» και άραξε απρόθυμα αποσβολωμένος στην καρέκλα μαζί με τον πονοκέφαλό του σε φάση άντε να δούμε τι θα γίνει, παρακολουθώντας το μάνατζερ να ετοιμάζει το σετάκι ξεματιάσματος μιας χρήσης με το λογότυπο της πολυεθνικής.

- πριν σε ξεματιάσω όμως αγόραρε θέλω μία χάρη, είπε ο μάνατζερ με αυτοπεποίθηση.

- τι πράγμα; ρώτησε ο Υπερόπτικ βαριεστημένα.

- θέλω να μου πεις την προπαίδεια του τέσσερα ανάποδα. Είναι ένα μικρό τεστ που μας επιτρέπει να διασφαλίσουμε ότι ό πελάτης έχει πάντα δίκιο.

- να διαπιστώσετε εννοείς, έκανε ο Υπερόπτικ με μια υποψία ενδιαφέροντος.

- όχι να διασφαλίσουμε. Εμείς εδώ στην εταιρεία πιστεύουμε πολύ στην αριθμολογία. Όταν ένας πελάτης λέει μπροστά μας την προπαίδεια του τέσσερα, τότε μπορεί να χαρακτηριστεί ακίνδυνος για το ΣΚΟΠΟ και εμείς να προβούμε στο ξεμάτιασμα κανονικά.

- γιατί; ποιον σκοπό; ρώτησε ο Υπερόπτικ φανερά περίεργος πλέον.

- ο σκοπός είναι πάντα να απολαμβάνετε μια κούπα καφέ όπως σας αξίζει, είπε ο μάνατζερ με τη φωνή ανδροειδούς. Το τέσσερα είναι ο μαγικός αριθμός του καφέ που ηρεμεί τα νεύρα και αντιστοιχεί στους τέσσερις πυλώνες του καλού καφέ.

- ποιοί είναι οι πυλώνες του καλού καφέ; ρώτησε ο Υπερόπτικ στ’αλήθεια ιντριγκαρισμένος.

Ο εξέκιουτιβ πήρε ύφος δεκαπέντε χιλιάδων καρδιναλίων, κοίταξε τον Υπερόπτικ με το ύφος του μύστη που ετοιμάζεται να μυήσει τον άσχετο, και άρχισε να απαγγέλει με πλαστή φυσικότητα:

- οι τέσσερις πυλώνες του καφέ… άρωμα, γεύση, χρώμα, εθρευμενστότητα.

- τι πράμα; είπε ο Υπερόπτικ

- εθρευμενστότητα… είναι αυτό που οι λαϊκοί ονομάζουν «χαλινδρομόρηση»

- τι γλώσσα είναι αυτή; έκανε ο Υπερόπτικ που άρχισε να βαριέται με τον τρόπο που ρέταρε η φάση.

- η γλώσσα του παλιού καφενέ… έκανε ο εξέκιουτιβ νοσταλγικά. Και τώρα λέγε την προπαίδεια μη σε αρχίσω στις γρήγορες ε…. Για να προβούμε στο ξεμάτιασμα εννοώ.

- κοιτάξτε εγώ με την προπαίδεια ποτέ δεν είχα καλή σχέση. Ίσως να μη μου αξίζει να απολαύσω αυτόν τον καφέ και μάλιστα έλεγα να πηγαίνω σιγά σιγά…

- και να βγεις μ’αυτό το μάτι έξω; α θα το πάρω προσωπικά, δε σε αφήνω εγώ. Α θα τσακωθούμε, χεχεχε που λέει ο λόγος. Αλλά επειδή καταλαβαίνω ότι ίσως έχετε και δουλειές, αν και φαίνεστε τρελός χαραμοφάης συγχωρήστε μου το θάρρος, μπορώ να κάνω το ξεμάτιασμα ακόμα κι αν μου πείτε τέσσερα πράγματα που σας δίνουν δύναμη να συνεχίσετε να ζείτε παρόλη τη σαπίλα του κόσμου μας.

Τι έγινε ρε παιδιά; σκέφτηκε ο Υπερόπτικ. Τι συζήτηση είναι αυτή;

- κοιτάξτε εγώ έναν καφέ ήθελα να πιω

- ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΚΑΦΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΛΑ ΛΑΜΟΓΙΟ ούρλιαξε ο εξέκιουτιβ στο αυτί του Υπερόπτικ

- ΜΑ ΤΙ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ;;;;;;; γκάριξε και ο Υπερόπτικ σκασμένος με τον παραλογισμό της φάσης

- ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΣΟΥ ΣΤΟΚΕ έσκισε τα λαρύγγια του ο μάνατζερ

- ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΙ ΩΣ ΠΟΥ ΣΕ ΕΒΑΛΑ ΤΣΟΛΙΑ ΣΤΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΡΕ ΚΩΛΟΜΑΝΑΤΖΕΡ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ, ΜΑΛΑΚΑ, ΠΟΥΘΕΝΑ!, ούρλιαξε σαν να μην υπάρχει αύριο ο Υπερόπτικ

- ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΗΛΙΘΙΕ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΕΓΟΝΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΟΥΝΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΤΟΚΕ ΝΑ ΦΕΡΕΙΣ ΣΕ ΠΕΡΑΣ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΟΥ ΨΩΝΑΡΑ!!!!!!!!!!!!!

Τα λόγια του μάνατζερ έχωσαν ένα μεταφυσικό χαστούκι στη βαριεστημένη υπεροψία του Υπερόπτικ.

- δηλαδή… δηλαδή οι προσευχές εισακούονται; ρώτησε με φωνή μικρού παιδιού μπροστά σε βιτρίνα παιχνιδιών τα χριστούγεννα ο Υπερόπτικ.

- Όχι. Έκανε ο μάνατζερ με σοβαρό ύφος. Δηλαδή δε νομίζω, δεν ξέρω, το μόνο που ισχύει σίγουρα είναι το ξεμάτιασμα.

- δηλαδή τουλάχιστον οι αρχέγονοι γίγαντες υπάρχουν; και ακούν τι λέμε; και μας στέλνουν βοήθεια; έκανε ο Υπερόπτικ με φωνή μικρού παιδιού στα γόνατα του άη Βασίλη.

Ο μάνατζερ κοίταξε τον Υπερόπτικ σα χάνος.

- πού να ξέρω εγώ αν υπάρχουν;

- μα τότε πώς ξέρεις ότι προσευχήθηκα στους αρχέγονους γίγαντες, και προς τι όλη αυτή η παλαβομάρα του ξεματιάσματος δηλαδή; είπε ο Υπερόπτικ απεγνωσμένα.

- κοίτα φίλε, έκανε ο μάνατζερ εγκαταλείποντας την περσόνα του εξέκιουτιβ. Κι εγώ δουλεύω εδώ, μου δώσανε απλά αυτά τα λόγια να διαβάσω, ηθοποιός είμαι, μην τρελαίνεσαι.

- τώρα είναι που δε βγάζει τίποτα νόημα ρε πούστη, έκανε χιλιομπερδεμένος ο Υπερόπτικ. Τι σκατά πλάκα είναι αυτή;

- πλάκα; ε όχι και πλάκα, είπε αληθινά προσβεβλημένος ο μάνατζερ, και άρχισε να βήχει, ε γκουχ γκουχ χμ χμ, έλα τώρα αγόραρε, δεν πιστεύω να μάσησες, ηθοποιός, μα τι γελοίο χοχοχοχοχοχο πλάκα κάνω - εγώ έχω να περάσω από θέατρο πιο πολύ καιρό από όσο ο Κραουνάκης να κάνει δίαιτα! Χαχαχαχαχα καλά τα λέμε ε; έκανε με γκέι φωνή ξαφνικά, λοιπόν κούκλε μην ξεχνιόμαστε, ξαναμπήκε γρήγορα στο ρόλο με νέο οίστρο ο μάνατζερ, πες τουλάχιστον τέσσερα χαρακτηρολογικά στοιχεία που αναζητάς στο ιδανικό σου ταίρι να προβούμε στο έργο, είπε ρίχνοντας λάδι από ένα μικρό μπουκαλάκι σε ένα ποτήρι γεμάτο νερό, ενώ άρχισε να φτύνει τον κόρφο του.

- ΜΑ ΤΙ ΣΚΑΤΑ γίνεται εδω μέσα; γκάριξε ο Υπερόπτικ απηυδησμένος, δε θέλω να με ξεματιάσεις ρε φίλε, άστοδιάλο και συ και οι καφέδες σου, δεν ξέρω τι κάνετε εδώ μέσα αλλά την κάνω όπως είμαι, «αγόραρε», και ευχαριστώ πολύ γεια σας ε μα είστε όλοι τρρρρρρελοί εδω μέσαααααααα
ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΕΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΟΙΙΙΙΙΙΙΙ ΑΑΑΑααα

Είπε ο Υπερόπτικ με μια φωνή
που
Ωχ
Παναγία μου
δεν ήταν δική του
ήταν η φωνή της Μαίρης Αρρρρρώνη
και ξαφνικά ΚΑΤΑΛΑΒΕ

ΝΑΙ

ΚΑΤΑΛΑΒΕ

ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΕ ΤΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΧΑΧΑΝΗΤΑ

ΚΑΘΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΕΠΝΕΕ ΤΑ ΛΟΙΣΘΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΛΑΔΑ ΜΕ ΓΥΡΙΝΟΥΣ

ΚΑΙ ΣΤΡΑΦΗΚΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΟΦΟ

ΚΑΙ ΕΙΔΕ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ

ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΙΝΑΝ ΤΟ ΝΟΗΜΑ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΒΟΥΤΥΡΟΦΕΤΕΣ

ΕΝΩ ΒΟΥΤΑΓΑΝ ΣΕ ΑΧΝΙΣΤΟ ΚΑΦΕ

ΕΝΑ ΕΝΑ, ΕΝΑ ΕΝΑ

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ Ο ΥΠΕΡΟΠΤΙΚ ΑΓΑΠΗΣΕ ΜΙΚΡΟΣ

ΠΑΕΙ, ΤΟ ΧΑΣΑ ΕΙΠΕ Ο ΥΠΕΡΟΠΤΙΚ

και έγινε άλογο

κλιπ κλοπ κλαπ κλοπ κλαπ κλιπ

κλιπιτικλοπ κλιπιτικλιπ
Υπερόπτικ, 2012

το μήνυμα του κυρίου Καβούρη

για να χαλαρώσει η κρίση.

σεισμός σεισμός (καβουρο)ακτιβισμός
Υπερόπτικ, 2012

respect my authoritah

Το ειδικό βάρος των εικόνων
Στην τσόντα:
Εκεί που βάζεις τις λέξεις κλειδιά να σε καβλώσουν
Δίνεις πληροφορίες φίλε δίνεις πληροφορίες
Γιατί οι μικροεξουσιαστικές δομούλες, η απανθρωποποίηση των ρόλων, ο έλλογος εξευτελισμός, η ελεγχόμενη διαστροφούλα σου, είναι τα πιο δικά σου πράγματα, και κοίτα που χώνονται εκεί μέσα στολές, παράσημα, γιατροί, καθηγητάδες, μάνες, πατεράδες, που στην ουσία όλοι θέλουνε απλά να γαμηθούνε, δεν τους νοιάζει τι λένε, όλα αυτά είναι μαλακίες, πότε θα γαμηθούμε είναι το πρόβλημα
Eruption of the real που λέμε
Και Θεός να φυλάει να μη βρεθείς ποτέ στη φαντασίωση του κολληματία, θα σε κάνει να φτύσεις αίμα, και σκέψου, μπορεί να σου αρέσει,
Και δε λέω, έτσι που προχωράει ο πολιτισμός έχουμε φτιάξει τρομερά barriers και τάχουμε καταφέρει να μη γαμιόμαστε με όλους αδιακρίτως, όπως και να μη δέρνουμε όποιον μας καβλώσει,
Πιο πολύ για ρεαλιστικούς πεζούς λόγους παρά για να προασπίσουμε τις ένδοξες απαγορεύσεις του νοήματος,
(εδώ οι καλοί ρεαλιστικοί λόγοι, πάρε πάρε πάρε, ρεαλισμός, πάρε πάρε)
Οπότε είναι εύκολο παιδιά, εσωτερικός δείκτης ανοχής λέγεται: σε ποιο σημείο ισορροπεί η κάβλα, η εξουσία, η κατάθλιψη, ο φετιχισμός της βίας, το όνειρο και το εγώ;

Εκεί, ένα μηδέν. Από κει πρέπει να πετάμε τις πέτρες.

"λύγισε τη μεσούλα σου ομορφόπαιδο"
Hyperoptic, 2012

Idiot Wind

Συγκινημένος ο Υπερόπτικ κάθεται πάνω στην κόψη της ιστορίας και ατενίζει το κενό. Βάραθρα, λάβες, φωτιές και βροχή από μολότωφ που εκτινάσσονται προς τα πάνω, ευτυχώς η άβυσσος είναι βαθειά και τίποτα δεν αγγίζει τον Υπερόπτικ.
Γιατί ο Υπερόπτικ είναι συγκινημένος.
Τη στιγμή που ο φίλος και συνάνθρωπος νιώθει την ανάγκη της σχιζοφρένειας επιτακτικότατη από το ίδιο το χέρι της κοινωνίας, ο Υπερόπτικ για πρώτη φορά βιώνει το καλύτερο ρίζωμα στην κινούμενη άμμο που οι παλιοί τη λέγανε «κοινωνία».
Λες και ο πανικός του κόσμου στοιχίζει τη βάρκα του Υπερόπτικ μαζί με το πιο μεγάλο κύμα.
Μόνο ένας Σοπέν θα μπορούσε να αποδώσει την αρμονία που σκάει σε κύματα στην καρδιά του Υπερόπτικ.
Γιατί ο Υπερόπτικ πιστεύει ότι πρέπει να είσαι ενθουσιασμένος με το κενό.
Τι σκατά τα διαβάζουμε αυτά που διαβάζουμε τόσα χρόνια, τι σκατά τα ζούμε και τα σκεφτόμαστε, αν ένα πράγμα δεν μας έχουν δώσει να καταλάβουμε; «να πιστεύουμε στο αρνητικό».
Στο αρνητικό και ως χάσιμο, και ως απουσία (βλέπε αρνητική παραίσθηση όταν ΔΕ βλεπεις κάτι που βρίσκεται στην πραγματικότητα, αντί να βάζεις έξτρα στοιχεία).
Στο αρνητικό επίσης ώς αταξία.
Αταξία παιδιά, χάος.
Έλλειψη δομής, πώς το λένε.
Κογιανισκάτσι από τα λίγα.
Αυτό είναι.
Στις μη κογιανιτσκασγιασμένες φάσεις νομίζουν όλοι ότι δεν υπάρχει κενό. Το ξεχνάμε, τρώμε, πίνουμε, πηδάμε, πάμε κάνα σινεμά, θα συζητήσουμε για τη φάση, αλλά μην έχοντας ιδέα τι σχέση έχουμε εμείς με τη φάση.
Καθότι προστατεύουμε ακόμα τη νεύρωσή μας, δε θα ξεβολευτούμε αρκετά ρε παίδες ώστε να βαρυστομαχιάσουμε στ’αλήθεια, τι είμαστε δονκιχώτες;
Εξάλλου το κενό φαίνεται να είναι ψιλουποφερτό για όλους.
(Xα! ποτέ για όλους υπεροπτικοκρυφοαστέ)
Σκάει λοιπόν μετά η αληθινή η ρωγμή, σκάει το ξεσκέπασμα της συνείδησης, τραβιούνται τα χαλιά από τα πόδια των ψευδαισθήσεων.
Αααααμαν!!!!!!!!!!!! Παιδιά ατενίσαμε το κενό.
Τι θα κάνουμε; τι σκατά θα κάνουμε; καταρχήν, θα κάνουμε κάτι; πόσο αυτοκαταστροφικοί θα γίνουμε; πόσο μαζόχες σαδιστές θεολογοπλάνοι οντολόγοι χεσμένοι παπαριάρηδες κακομαθημένοι κακοί μαλάκες είμαστε; (μπορεί και να είμαστε) (αλλά μήπως δεν είμαστε;)
Αφού ρε πούστη κάτω από το χαλί δεν υπήρχε ποτέ τίποτα εκτός από το ίδιο κενό ρε στόκοι, αυτό που βλέπουμε τώρα και τρελαινόμαστε

ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ



"Τέλεια μεγάλε, κατάλαβες ότι αιωρείσαι, τι λες να κάνεις τώρα;
Θα ορθώσεις αναστηματάκι;
Πώς το κόβεις;
Θα αράξεις στη στιγμή; μήπως η στιγμή μας τελείωσε;
Ε; Ηλίθιε;"

Αυτό το κάλεσμα με αυτά τα ποιητικά λόγια ένιωσε ο Υπερόπτικ από την υπερκοσμική μπουρού της επανάστασης.

Γιαυτό είναι συγκινημένος ο Υπερόπτικ.

Γιατί δεν περίμενε να συμπτυχθούν έτσι τα πιο αφηρημένα οράματα μαζί με την ζωή σε τόσο μικροκλίμακα που να τον πιάσει.

Ευχαριστώ, Καζολίν!
Ευχαριστώ, Ιστορία!


Και να σας αφήσουμε με την ευχή να κάνουμε επανάσταση, και κάτι από την ψυχή μας, ένα τραγούδι που το αφιερώνουμε σε μένα, σε σένα, σε όλους.

Καληνύχτα, Υπερόπτικ, καληνύχτα Σαρκάστικ.
Αυτός ο χλωρομπρόνος δε θα αλλάξει ποτέ.
Εκτός αν κουνήσετε λιγάκι την κωλήθρα σας....
Καληνύχτα…

de la connaissance réflechissante théorique de la conscience
ε ντε λα νεσσεσιτέ ντε λα ρεβολουσιόν
Υπερόπτικ, 2012

Dirtiness is inherent

Ενώ ο Υπερόπτικ μαστίζεται από τη στατικότητα των αντικειμένων γύρω του, νιώθει τον κοσμικό σεισμό να βαράει μικρές χαραγματιές στην καρέκλα του, στα πόδια του, στο στομάχι του. Ο Υπερόπτικ είναι γεμάτος ανεπαίσθητες σεισμικές χαραγματιές. Ίσως καλύτερα, σκέφτεται, έχει και καμιά τρύπα η ουτοπία να χωθεί.
Η ουτοπία γλιτσερή σα φαντασίωση όμως περιφρονεί τις μικρές σεισμικές ρωγμές και σαν εξοστρακισμένο σκατό ψάχνει το δρόμο για τον κώλο του Υπερόπτικ.
Πάλι καλά που ο Υπερόπτικ είναι καρεκλοκένταυρος, δε θα επιτρέψει σε καμία γλιτσιάρικη ουτοπία να τον σοδομίσει.
Ναι κύριε Υπερόπτικ, αλλά τι νομίζετε, οι ουτοπίες έρχονται σαν τα αγγελάκια με λύρες και αέρινες έννοιες;
Έτσι νόμιζα ρε παιδιά.
Μπα, όχι. Είναι σκοτεινή υπόθεση η ουτοπία.

a faithful friend
Hyperoptic, 2012

Αγανάκτηση αλητεία κάβλα

Έτσι θα αρχίζει τελικά το αναρχικό ποίημα που ήθελε να γράψει ο Υπερόπτικ εμπνεόμενος από τα τρία άλφα, (το μοτίβο ΑΑΑ) που του ήρθε στην αρχή, αλλά μετά σεβάστηκε το συνειρμικό του νήμα που στη θέση του τρίτου άλφα έβαλε ένα κάππα, και αφού έτσι έτυχε και όλα αυτά είναι αρκούντως αναρχικά ξεκινάει.

Πίσω από τις τριζάτες έριδες των σελίδων
Κάτω από τα ράφια των τελευταίων εκπλήξεων
Ανάμεσα στη μεσοτοιχία και την πόρτα της έρημης νεκρολογίας
Κείτεται το χάλκεον χέρι που πλέον σάθρυνε
Με μάτια θολά από το σκότισμα της συνήθειας
Κάνουμε δέκα χειραψίες τη μέρα στο άκρο φάντασμα των σαστισμένων ενοχών κάποιας αραχνιασμένης μάγισσας που έχασε πια το πρόσωπό της
Και μετά βουτάμε με τα δύο στο βάλτο
Είναι κολλώδης επιθανάτιος και χλιαρός, και πλέουν εκεί ανάμεσα τα κόκκαλα και των σελίδων
Και των γραμμών που σκάλωσαν στην αλητεία της λέξης
Και των περήφανων εγέρσεων που ήταν πιο δομικές από ότι έπρεπε, πιο άχρονες από όσο αντέχει ο καιρός, πιο κόκκινες από όσο θα επέτρεπε η πίστη στο μεσσία
Γιατί όταν αναμετριέσαι με τα σύννεφα
Σε τρώνε οι κότες
Κι όταν αναμετριέσαι με τα κύματα
Σε τρώνε οι ρότες
Κι όταν η ψυχρότητα του πάγου και η σιωπή της μουμιοποιημένης σου ψυχής
Σαλεύουν κάτω από το σκοτάδι
Αν
Θα απαρνηθείς τον εαυτό σου από αυτό το μικρό δευτερόλεπτο της σκέψης που αποκλείει την πράξη
Τότε
Σε μαύρο καμβά θα έσκιζες μια μικρή τομή
Για να δείξεις ότι η φωτιά δεν πρέπει να ζωγραφίζεται
Αλλά να δείχνεται.

Ντύσου αστροναύτης και βγες έξω για το κυνήγι πτώματος που οργάνωσε η ενορία

Ντύσου αστροναύτης και άντε στη γραμματεία παρέα με ένα μαχαίρι

Πούτσα κρύο αναρχία και γλυκιά μελαγχολία
Υπερόπτικ, ανάρχας, 2012