Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012

προβλήματα και τέτοια


Δι λόρντ γουόρκς ιν μυστήριους γουέης. Είπε ο Σαρκάστικ πικραμένα παραφράζοντας βλάχικα ένα ρητό του μάκη δελλαπόρτα, γνωστού αστρονόμου του ελληνικού σταρ σύστεμ.

Γουάτ ντου γιου μην, Σαρκάστικ; ρώτησε ο υπερόπτικ ανασηκώνοντας υπεροπτικά το μονόφρυδό του.

Αη μην, Υπερόπτικ, το μπούλο πήραμε υπερόπτικ. Τον ήπιαμε μέσα κι έξω απ’το γήπεδο Υπερόπτιιιιιιιικ είπε ο Σαρκάστικ και ξέσπασε σε μη σαρκαστικούς λυγμούς.

Έλα ρε σαρκάστικ κούλαρε ρε δεν είχαμε και τόσο καλή ομάδα ρε κι εξάλλου πάνε μέρες πλέον, χαλάρωσε.

Ναι αλλά γιατί, γιατί; είπε ωδυρόμενος ο σαρκάστικ. Αφού πιστέψαμε ρε υπερόπτικ πιστέψαμε.

Σιγά ρε Σαρκάστικ σκατά πιστέψαμε ρε.

Και καλά μέσα στο γήπεδο πες ντάξει. Ήτανε και η απουσία του Καραγκούνη. Αλλά έξω απ’το γήπεδο, γιατί; γιατί; γιατί υπερόπτικ πες μου γιατί; γκάριξε ο σαρκάστικ τραβολογώντας το υπεροπτικό ιμάτιο του υπερόπτικ.

Είμαστε το σπυρί της ευρωπαϊκής εφηβείας ρε σαρκάστικ. Κατάλαβέ το να τελειώνουμε επιτέλους, είπε ο υπερόπτικ. Η μόνη μας ελπίδα είναι να γίνουμε σοβαροί αναρχικοί, να σκοτωθούμε στη δουλειά και να κάνουμε κάτι σ’αυτό το γαμημένο το ντουνιά μια που βρεθήκαμε σαν σκύλος χωρίς κόκκαλο, σαν ολομόναχος ηθοποιός, σαν καβαλάρηδες στην καταιγίδα. Γέα. Έκανε νοσταλγικά ο υπερόπτικ και άρχισε να παίζει νοητικά το πιασάρικο πιανάκι του μάνζαρεκ στα κήμπορντς της μυαλουδάρας του.

Αααχ. Εγώ πιάνω πάτο κι εσύ πάλι ανοιγοκλείνεις τις πύλες της αντίληψης κωλουπερόπτικ.

Έλα έλα σαρκάστικ σώπα σώπα. Κοίτα ρε χαζέ σούγραψα και τραγουδάκι.

Α ελα ρε, είναι μελοποιημένο;

Όχι αλλά μελοποιείται όποτε θες. Άκου:
Λέγεται: τα λεφτά, τα λεφτά, ποιος τ’ανακάλυψε;

Αυτό δεν είναι του κραουνάκη;

Όχι ρε μόνο τον τίτλο εμπνεύστηκα. Δώσε βάση:

Ζούμε μέρες τραγικές
Και αγάπες μαγικές
Μες στη φτήνεια των καιρών
Στις ουλές των μετοχών
Στις αλήθειες των πολλών
Και στα ράφια των σοφών
Και δεν έχουμε λεφτά
Και δεν ξέρουμε απ’αυτά
Πώς λατρεύουν τους θεούς,
Χάνονται στους συνειρμούς
Πώς ξεχνάνε τις ανάγκες
Πώς πεθαίνουνε οι μάγκες
Ανεβαίνουν σκαλοπάτια
Κάνουν τη χαρά κομμάτια
Λιάζονται με τα αλάτια
Τρώνε πάντα αυγά μάτια

Αλλά είμαστε μονάχοι
Θάρρος η καρδιά μας νάχει
Της αβύσσου ψαριλίκια
Νάχουμε για μεζεκλίκια
Εκεί που κανείς δεν πάει
Και το πόδι δεν πατάει
Και το χρήμα δεν περνάει
Και η φάση δε χαλάει

Ηρεμία στις ψυχές μας
Χαζαπλάστ για τις ρωγμές μας
Λίγη έμπνευση να παίζει
Και τη δόξα ποιος τη χέζει

Και αυτό το τελευταίο μπορείς να το πεις πολλές φορές, να γίνει στονεριά το κομμάτι.
« λίγη έμπνευση να παίζει και τη δόξα ποιός τη χέζει, λίγη έμπνευση να παίζει και τη δόξα ποιος τη χέζει», αυτό συνέχεια κάνα δεκάλεπτο με δυο ακκόρντα.

Καλό ρε! Θες καμια μπυρίτσα; να το παίξουμε άμα είναι.

Ναι άντε φέρε μία.


κοριτσάκι στο πάρκο
νταρθ βέηντερ, 2012

Σάββατο 23 Ιουνίου 2012

Βιαιοπραγίες και καυτά κουτσομπολιά


Ωραία θέλετε βία;
Άδικες γροθιές στο σώμα
Τραύμα χαίνον στην πλατφόρμα
Μέλη και οστά κομμένα
Και με σπλάχνα τυλιγμένα
Και καλά πασπαλισμένα
Και με λίπος σκεπασμένα

Να χορτάσετε μαλάκες
Λες και θάσαστε για πάντα
Στο τσόφλι τώρα που γαμάτε
Στη σάρκα που τρυπάτε
Αντί τα χέρια σας να γίνουνε αντέννες κοσμικές
Αντί τα μάτια σας να γουρλωθούν να γκαβωθούν από τα φώτα του καλοκαιριού
Αντί
Αντί
Αντί να γαμιέστε αγαπημένοι πριν ψοφήσετε καημένοι

Θέλετε να αποδείξετε ότι μπορείτε να πεθάνετε
Ξύνοντας τη λεπτή φλουδίτσα του αποτρόπαιου
Όλοι το κάναμε όταν είμασταν παιδιά
Κάντε το πάλι με χαρά
Βρείτε μια φλόγα να σας κάψει
Και την καρδιά σας να ανάψει
Να νομίζετε ότι καίγεστε ζωντανοί
Γιατί αν δεν καείτε μπορεί να μην υπήρχατε

Μπορεί να ξεχνιόσασταν στο καθαρτήριο κάποιου ρετιρέ
Μπορεί η μελαγχολία να σας έλυωνε.

Μα δεν μπορεί.
Κάποια φορά παλιά είχαμε πιει κρασί μαζί και λέγαμε για τη συνήθεια σε ένα μπαλκόνι μικροαστικού γάμου, εκεί τυχαία μύριζε γιασεμί και ένας από την παρέα τότε γέλασε με χάχανα. Μετά σερβίρανε την τούρτα που ήταν απαράδεκτη όπως πάντα και βαριόμασταν αλλά περιμέναμε τη στιγμή να πάμε σπίτι να ξεκατινιαστούμε στο κουτσομπολιό γιατί για κάτι τέτοια ζούμε.

Γάμησέ τα.


μέντες για καθαρή αναπνοή και φλογερή φρεσκάδα
υπερόπτικ 2012


Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012

περι αποχης



Είναι σοβαρό το ζήτημα παιδιά, ας χρησιμοποιήσουμε όλοι μαζί τους εγκεφάλους μας για καλό σκοπό.
Να σκεφτούμε.
Οκ βγήκε ο Σαμαράς γιατί ο μαζοχισμός είναι η πιο σίγουρη λύση. Θες να παραμείνεις ελεύθερος ως ελεγχόμενος δούλος, ντάξει αυτό παίζει, ενέχει και μια ωριμότητα, τάχει πει και ο Μάζοχ και ο Ντελέζ και ο Φρόυντ και ο Καζατζίδης.
Κατανοητόν.
Οπότε μου λες ότι έχεις παραλύσει, ότι δεν είσαι έτοιμος να πιστέψεις αρκετά στην «αντίσταση» στην «αλλαγή» και τέτοια.
Δεκτόν.
Γιατί τό κανες αυτό;
Είχες τους λόγους σου.
Καταλαβαίνω τον τρόμο σου καθότι ο τσίπρας σκάει νέος Ανδρέας.
Στη σημερινή φυλλάδα του αγγλικού μετρό είδα τη φράση «λένε τον τσίπρα χαρισματικό γιατί δεν μπορούν να πουν απλά ότι είναι χοτ». Αιώνιοι άγγλοι έχετε την πλάκα σας, ίσως φταίνε τα πάιντς ίσως ο αγγλικανισμός ίσως οι μόντυ πάιθονς πάντως είστε τσαχπίνιδες.
Ο χοτ αλέξης λοιπόν δε σου γέμισε το μάτι.
Κατανοητόν.
Βασικά έχεις δίκιο.
Γιατί όπως και να το κάνουμε είναι λίγο μαλακία να υιοθετείς κι εσύ ρε αλέξη τη φάση «ναι είμαι ο αντρέας». Φάουλ, «λαϊκισμός», μαλακία.
Άσε τον Ανδρέα εκεί που είναι ρε φιλαράκι αλέξη. Είναι κακό πράγμα οι βρυκόλακες ρε συ.
Και σε καταλαβαίνω φίλε εικοσιεννιάρη γιατί είσαι μάλλον και μεγάλος άνθρωπος και είδες τα ζιβάγκα τι σημαίναν.
Το άλλο που έκανες σε σειρά σημαντικότητας κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι ότι όντως φίλε εφτάρι είσαι εφτάρι χρυσαυγίτης, δεν έκανες πλάκα.
Και δήλωσες κιόλας αφού έριξες τις φάπες σου ότι ήρθες για να μείνεις μέσα κι έξω απ’τη βουλή.
Ούτε αυτό λοιπόν είναι τυχαίο.
Με τρομάζεις φίλε εφτάρη γιατί είσαι πολύ συγκεκριμένος οργανωμένος και καβλωμένος. Αυτά τα τρία είναι καλά πράγματα φίλε εφτάρη. Αλλά άκου. Για να καταλήξεις συγκεκριμένος οργανωμένος και καβλωμένος έχεις υποστεί μεγάλη πίεση για την οποία φταίω και εγώ ως κοινωνία που δε σε φρόντισα.
Δε θα μπορούσα βέβαια να είμαι στάνταρ δίπλα σου όταν άνοιγαν τα τραύματά σου και το μίσος σου αλλά φταίω για την ένταση του αισθήματός σου. Γιατί πρωτίστως είσαι καβλωμένος, μετά οργανωμένος και έτσι καταλήγεις συγκεκριμένος.
Μπράβο που έγινες συγκεκριμένος αλλά δυστυχώς έκανες ύποπτη επιλογή αντικειμένου. Με πληροφορεί ξανά ο Σωκράτης από το κοντρόλ ότι ουδείς εκών κακός. Έχει δίκιο ο Σωκράτης γιατί προφανώς φίλε εφτάρη δεν σου έμαθε κανείς να διαβάζεις Ιστορία. Δε σε προστάτεψε αρκετά αυτό το κράτος που έχεις δίκιο να στοχεύεις γιατί είναι ρυπαρός διεφθαρμένος δεινόσαυρος που ψιλοξεψυχάει σαπίζοντας.
Δίκιο να το μισείς, και για έναν έξτρα λόγο ότι δε σε έμαθε να το αγαπάς.
Όταν διάβαζες Θουκυδίδη και Χίτλερ δεν είχες πυξίδα και μπέρδεψες τη βία με τη δύναμη.
Αυτό με περισσότερο διάβασμα διορθώνεται. Το γεγονός όμως ότι είσαι καβλωμένος σε θολώνει και από το άγχος σου να λειτουργήσεις σε κλειστό κοσμοείδωλο το έριξες στη λατρεία του φετίχ, στην αισθητική υλοποίηση της νεύρωσης, στον ολοκληρωτισμό και είναι λίγο δύσκολο να δεχτείς νέες πληροφορίες.
Κρίμα και πάλι κρίμα από εκατομμύρια απόψεις, οντολογικού τύπου όπως «γιατί να καίει την καρδιά σου το μίσος και να μην την εξαϋλώνει ο θεός», ψυχαναλυτικού τύπου όπως «γιατί να μη συχωρείς τον πατέρα σου που δεν είναι τέλειος», και θεολογικού τύπου «γιατί να λερώνεις το κάρμα σου».
Παρόλα αυτά είσαι εφτάρης, είσαι εδώ, και πρέπει να σε καταλάβουμε κι εσένα.
Και τέλος φίλε σχεδόν σαραντάρη που δε σε είδα καθόλου τελευταία.
Γιατί ρε φίλε;
Από ποζεριά; μαλακία ρε φιλαράκι. Όχι δεν είναι άποψη το να μην έχεις άποψη, δεν είσαι πια στο λύκειο, μην περιμένεις να δεις τι θα κάνει ο γαμάτος της τάξης για να το κάνεις κι εσύ.
Από κατάθλιψη; ε ρε φίλε το πόσο σε καταλαβαίνω το πόσο. Σε σένα δεν μπορώ να πω τίποτα, μόνο ένα έχεις δίκιο, είμαι κι εγώ σχεδόν σαραντάρης και νιώθω χάλια.
Έχω πικραθεί και φοβάμαι σαν τρελός, δεν ξέρω από που μου έρχεται και ποια μοίρα με κυνηγάει, θέλω να κάτσω σπίτι μου με τα βιβλία μου τα φαγιά μου τα ντιβιντί μου και να βγω έξω από το χρόνο, να φαντάζομαι ότι ο δρόμος που βλέπω είναι άλλη μια οδός στη λεωφόρο του παραδείσου, ότι δεν υπάρχει κόσμος και χώρος έξω από την τρύπα μου, να κάθομαι να κάνω τους μπεκετικούς μου συριγμούς από το κρεβάτι ως τον καναπέ, να ολοκληρώνω καθημερινά με επιτυχία την τελετουργία εξορκισμού της μη δράσης, να προσεύχομαι στον τουτατή να μη μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι, να αυτοκτονήσω για να τελειώνουμε.
Για μένα τα γράφω αυτά ρε.
Για σένα τα γράφω αυτά ρε.
Ρε, μπαγάσα, πάλι με έστησες στον καναπέ να στα πω.
Μη στενοχωριέσαι ρε φίλε. Η ζωή είναι ένα μεγάλο χάος. Κοίτα ρε φίλε τον ουρανό όταν μας κάνει τη χάρη να βραδυάζει με λυρισμό μερικές φορές και μετά γύρνα να μου πεις αν το μάτι σου είναι το καλειδοσκόπιο της φύσης ή όχι. Ρε φίλε δεν έχεις καμία εγγύηση ούτε με την πιο χάρντκορ επιστήμη να ξέρεις αν σε τρία λεπτά δε θα πέσει ένας μετεωρίτης πάνω στη στέγη σου να τα σβήσει όλα.
Ειλικρινά, δεν το ξέρεις. Μπορεί να πέσει τώρα. Αλλά έτσι είναι η ζωή ρε φίλε.
Κάτι πρέπει να κάνουμε παρόλα αυτά.
Η καταστροφή δε θα αποφευχθεί αν κάνεις ότι δεν το σκέφτεσαι ρε συ. Και πραγματικά ένα έχω να σου πω, ρε μη στενοχωριέσαι. Έχεις υπάρξει δυνατός στο παρελθόν και το ξέρω, καθότι παλιά δεν ήσουνα σαραντάρης, έχεις υπάρξει τριαντάρης, εικοσάρης, μέχρι και εντεκάρης τα προηγούμενα ψηφούγεννα που ψήφιζες τον λεβέντη γοητευτικό τροτσκιστή αντρέα και όχι το χοτ αλέξη.
Προσπάθησε να ταυτιστείς με τον εντεκάρη του αντρέα τότενες.
Θα ήσουνα ο εντεκάρης του ανδρέα τότενες;
Άμα ήσουνα είσαι δικός μας.
Γιατί παίζει να είσαι ο αποχέας που το κάνει γιατί θέλει να δράσει όντως.
Ναι πραγματικά όντως, θέλει να δράσει.
Δηλαδή είναι συνειδητός αποχάκιας, έχει πλάνο ρε παιδί μου.
Δεν πιστεύει στην κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Δεν πιστεύει ότι θέλει να λερώσει τα χέρια του συμμετέχοντας στην αναπαραγωγή ενός συστήματος το οποίο σφοδρά θα επιθυμούσε να εξαφανιζόταν ή να άλλαζε.

Να σου λύσω τα χέρια; είσαι νεοαναρχικός.
Ντάξει δεν είσαι ντε και καλά ο εξαρχειώτης ρομαντικός γκοθομορφονιός, ούτε ίσως ο μπάχαλος, αλλά είσαι ο αληθινός νεοαναρχικός με τρόπους που μπορείς να διαβάσεις να ενημερωθείς κάνοντας ένα απλό γκουγκλ σερτς στη γουικιπίντια στο «θέσεις της αναρχίας» ή ότι σε φωτίσει η αναδυόμενη συνείδησή σου, τυχαία τό γραψα, και κάτσε και σκέψου με την ελευθερία που έστω ως απωθημένο ψηλάφισες στα πρώτα σκιρτήματα της εφηβείας σου. Για να μη σου πω άσε το παιδί να μιλήσει και γίνω λαικιστής. Ναι ρε θα το πω χέστηκα γίνε παιδί και θυμήσου ότι κάποια αναγνώσματα τα έχεις καταβροχθίσει με πάθος όταν υπήρχαν για σένα ακόμα καινούριες ιδέες στον κόσμο. Τότε που διάβαζες Ιούλιο Βερν ξερωγώ. Ψήσου να πας σε κάνα βιβλιωπωλείο και ό,τι σου γυαλίσει τσίμπα το. Καμιά επιλογή δεν είναι ντροπή.

Απλά εγώ αυτό που θα είχα τελικά να σου πω μάλλον είναι το εξής:
Θα σε συγχαρώ αν ψηφίσεις το χοτ αλέξη στις επόμενες εκλογές σε κάνα δίχρονο δηλαδή, (γιατί δεν το καταλαβαίνω να πρέπει να μιλάμε συνέχεια για τον επόμενο μήνα, και σε δύο χρόνια ελπίζω να ζούμε οι περισσότεροι), αλλά αν τον ξαναψηφίσεις μετά απ’αυτό να σου κοπεί το χέρι που λέει ο λόγος. Μην τα στηρίζεις τα κατεστημένα, είναι κακό πράμα. Σε βοηθάει και στο σεξ να είσαι πιο επαναστάτης, σκέψου πόσο χοτ ήτανε ο Τσε.

Τώρα για το παρόν, ε, κάνε ό,τι μπορείς. Προσπάθησε νάναι καλό γιατί χρειάζεται και γιατί είναι ευκαιρία και για σένα να κάνεις κάτι γενικώς.

Τώρα άσχετο, για σένα τον τεσσάρη που είσαι η παπαρήγα και άλλοι τρεις, πραγματικά τι να σου πω κοπέλα μου. Ντάξει είσαι μεγάλο ούφο και πραγματικά θα τσαντιζόμουνα μαζί σου αλλά με τσαντίζεις όπως το τρίτο καθυστερημένο ξαδέρφι σου που είναι καλό παιδί αλλά σου σπάει τον πούτσο και οριακά μερικές φορές αναρωτιέσαι αν δεν είναι ΟΝΤΩΣ μαλάκας. Πραγματικά χώσε ένα χαστούκι στον εαυτό σου μπας και δεν ξεφτιλιστείς κιάλλο. Από την άλλη σέβομαι το γεγονός ότι παρά τη βλακεία σου και αν δεν ξαναμαλακιστείς θα είσαι απίκο βιτζιλάντης για τον κασιδιάρη. Αυτό κηπ ντούινγκ δατ και μαζί σου απλά να τα πούμε καμιά μέρα σε κανα στέκι γιατί φίλε ο στάλιν δεν παίζει ρε μαλακία.

Άντε λοιπόν αυτά, ση γιου αράουντ και ΑΠΙΚΟ ε;;;;

ΥΓ. Εσύ που απλά πήγες κάπου ταξίδι-μένεις μόνιμα στο εξωτερικό αλλά όχι στη ζιμπάμπουε και ψιλομπορούσες να πληρώσεις να πας αλλά τοδες και λίγο σαν άλλοθι και άραξες κλπ κλπ, ανήκεις αυτομάτως από την ψυχανάλυση ΠΟΥ ΙΣΧΥΕΙ στον σαραντάρη και στις διακλαδώσεις του. Τσεκ.

Κυριακή 20 Μαΐου 2012

ΜΑ-ΝΙ-ΦΕ-ΣΤΟ


Και μετά την ανασυγκρότηση του Σαρκάστικ τι να πει ο υπερόπτικ, δεν μπορεί παρά να μιλήσει για το μεσσία.
Ο μεσσίας, ο μύθος της ιστορίας, ο τύπος που είναι πιο αληθινός από την αλήθεια, ο τύπος που τον σμίλεψε ο χρόνος και του στέρησε τη ζωή για να δώσει ζωή στους άλλους, γιατί σκεφτείτε παιδιά να ήσασταν τη σήμερον ημέρα πολιτικός, θα έπρεπε να θυσιάσετε τη δική σας ζωή γιατί θα είχατε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ πάρα πολλή δουλειά. Θα τρέχατε θα σηκωνόσασταν πρωί θα κοιμόσασταν ανήσυχα θα πίνατε καφέ στο πόδι, θα πηγαίνατε στο πολιτικό σας γραφείο και δε θα μπορούσατε να σταθείτε, θα έπρεπε να αρχίσετε να διαλέγετε ανθρώπους από αυτόν που θα σας έκανε τον καφέ μέχρι αυτόν που θα σας υπεγραφε τις ναυτιλιακές συμβάσεις, να είναι σωστοί και να τους εμπιστεύεστε, θα ήσασταν μια μαριονέττα βαλμένη από τη μοίρα, και ναι παιδιά μην το ψάχνετε δεν ξέρω κανέναν τέτοιο, και άμα τον δούμε θα σας τον πούμε, να πάτε να τον σταυρώσετε, στην κάλπη, πριν τον σταυρώσετε για τα καλά στον κανονικό σταυρό, γιατί λογικό είναι ο μεσσίας να σταυρώνετα, σταυρώθηκε και ο αντρέας που ήτανε μέηνστρημ μεσσίας, πόσο μάλλον αν είσαι τρου και αντεργκράου μεσσίας, που θάσαι και ο κανονικός, αλλά ναι ρε φίλε, πες με πρόδρομο πες με υπερόπτικ, θα γούσταρα ένα μεσσία τώρα σε φάση, ήρθα παιδιά και ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ
Δε με νοιάζει τι θα πούνε οι συμμαθητές μου από το δημοτικό
Και δε μασάω ΚΑΝ με τους ξένους και τις επισημότητες
Και δε με νοιάζει ΚΑΝΕΝΑΣ αλλά θέλω να κάνω κάτι για τους άλλους
Γιατί έτσι
Γιατί θα δικαιωθώ στην υπερπόντια σφαίρα του πουθενά, της υστεροφημίας και της μαλακίας και ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ
Ε αυτόν τον τύπο άμα κανείς τον βρει και τον αναγνωρίσει να τον ψηφίσει δαγκωτό
Ελλείψει αυτού να παλέψει να ΓΙΝΕΙ παιδιά να ΓΙΝΕΙ αυτός ο τύπος
Γιατί το χειρότερο παραμύθιασμα έβερ
Είναι το εξής
Μας έχουνε πείσει ότι πρέπει να παίζουμε με πιόνια
Εγώ έχω το μάνο πάρε εσύ τον τσίπρα
Ντάξει τον παίρνω αλλά
ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΙ ΑΠΛΑ ΕΓΩ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ;;;;;
Για ποιο λόγο πραγματικά;;;;;;
Ναι ναι θέλει διαδικασία προυπυρεσία στο μεγάλο πανεπιστήμιο ο λαμόγιας
Για να πας να μπεις στη φάση
Αλλά και ποιος το είπε ότι πρέπει νά ναι έτσι ρε παιδιά;;;;
Γιατί ρε παίδες τελικά η πολιτική είναι πάρα πολύ χρήσιμο και απλό πράμα στην καθημερινή ζωή
Και βαρέθηκα να μου λέει ο καθένας τι είναι και πώς πρέπει να γίνεται
Να σου πώ εγώ πώς γίνεται;;;
Να βρεις τη γριούλα ρε μαλάκα και να την περάσεις ΕΣΥ από το πεζοδρόμιο και στο κάτω κάτω άμα όντως έχει ανάγκη να πας να της φέρεις και τη σύνταξη ρε παπάρα να μην της τη φέρει η χρυσή αυγή και τη μπερδέψει, την κακομοίρα
Να αγαπάς ρε μαλάκα τους φίλους σου, μην τους ανταγωνίζεσαι ρε ηλίθιε, σαγαπάνε και γιαυτό κάθονται ρε μαλάκα, και συζήτα μαζί τους, και αν δεν ξέρεις ΡΩΤΑ ρε ηλίθιε ρώτα τους τι λένε κι αυτοί, δεν τα ξέρεις όλα ρε βλάκα, ηλίθιε, ΕΧΩ ΡΩΤΗΣΕΙ μερικές φορές και δεν πονάει αλήθεια
Να αγοράσεις ρε ηλίθιε το περιοδικό που πουλάει ο άστεγος για να ζήσει και μετά ρίξε και μια κουβέντα με τον άστεγο που σου βρωμάει, δε θα πάθεις τίποτα, για κάποιο λόγο και αυτός έπιασε πάτο, μπορείς κι εσύ να πιάσεις πάτο αύριο στόκε
Κάτσε να καταλάβεις ΟΠΟΙΟΝ είναι δίπλα σου, το μαλάκα, το ρατσίστα, το φασίστα, γιατί ρε φίλε είναι έτσι ο άλλος: κάποιο λόγο έχει, ΟΥΔΕΙΣ ΕΚΩΝ ΚΑΚΟΣ το είπε ο εθνικός σου πρόγονος ο Σωκράτης μαλάκα και επίσης ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ, ναι, για κάποιο λόγο υπάρχει η αυταπάτη η κακία και η τύφλωση, κάτσε ένα λεπτάκι βρες το και κάνε τον άλλο να νιώσει ΑΝΘΡΩΠΟΣ παρά το γεγονός ότι είναι ΗΜΙΤΕΛΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ όπως και εσύ βλάκα είσαι συνέχεια ημιτελής άνθρωπος σε διάφορα θέματα όταν δεν είσαι κοσμοπολίτης ανθρωπιστής μέσα στη λαρτζίλα σου
Γιατί
ΒΛΑΚΑ
Η επανάσταση ξεκινάει από σένα
ΣΤΟΚΕ
Μην περιμένεις το κουδούνι δεν είσαι πλέον σε σχολείο,
Άρχισε ΤΩΡΑ ΕΣΥ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΕΙ
Και άμα αρχίσεις να με πάρεις τηλέφωνο να συντονιστούμε γιατί έχω ήδη αρχίσει και γουστάρω να γίνουμε πολλοί
ΡΕ ΦΙΛΕ.

Κθούλου και επανάσταση
ρε μουνιά
Υπερόπτικ 2012 

Δευτέρα 14 Μαΐου 2012

BOB GAMIOLIS RELOADED


Άλλο ένα γκρίζο πρωί ανέτειλε στο σκοτεινό Λονδίνο.
Ο μπομπ ο γαμιόλης κοίταξε της βροχής τις στάλες που έπεφταν κάθετα στο παράθυρο και βλαστήμησε την τύχη του, κι έπειτα αψηφώντας τον κύριο χανγκόβερ που ξύπνησε μαζί του πήγε στην κουζίνα να κάνει καφέ.
Ο Πάτρικ ροχάλιζε σαν να μην υπάρχει αύριο και πέταγε καφτερές κλανιές μέσα στον ύπνο του, κάνοντας ένα μικρό τρίμπιουτ στο χθεσινό κεμπάμπ.

- γαμώ το κέρατό μου ρε μπάτρικ, ροχάλιζε αλλά μην κλάνεις τουλάχιστον μαζί, μουρμούρησε μέσα από τα δόντια του ο μπομπ και άραξε στο γραφείο του να χαζέψει το δρόμο και να κάνει το πρωινό του σιγαρέτο.

Ο μπομπ ο γαμιόλης ήταν απογοητευμένος.
Έβαλε να διαβάσει τα σημερινά πρωτοσέλιδα των ελληνικών εφημερίδων και μπήκε σε όλα τα αγαπημένα του μπλογκ.

- σκατά σκατά σκατά, ξαναμουρμούρισε μέσα από τα δόντια του αναφερόμενος τόσο στην πολιτική κατάσταση όσο και στον κύριο πονοκέφαλο που είχε πάρει βαριοπούλα από το πρωί και του βάραγε το κρανίο ανελέητα.

- Χουαααααααργκ ροοοοαρ έριξε από μέσα ένα θεριακλίδικο χασμουρητό ο μπάτρικ και ξεπρόβαλε πατσαβουριασμένος από τον ύπνο ξύνοντας την κοιλάρα του.

- πούσαι ρε πάτρικ, έκανε ο μπομπ μίζερα.

- τι λέει ρε μπομπ; πως και έτσι πρωινός; χουααααααααρρρρρργκ φλιατς φλιατς φλιατς είπε ο πάτρικ με χασμουρητό και έξυσε τον κώλο του.

- σιγά ρε μαλάκα κλείσε κανα στόμα θα χάψεις καμια μύγα ρε μαλάκα, έκανε ο μπομπ ψιλοεκνευρισμένος

- χουαααααααααααααααργκ μόνο για την πάρτη σου έκανες καφέ ρε μαλάκα; παρτάκια; είπε ο πάτρικ τρίβοντας τη μούρη του

- χέσε μας ρε πάτρικ με τον καφέ ναούμε. Ακόμα να κάνουνε κυβέρνηση ρε μαλάκα το διανοείσαι;

- ποιος ρε μπομπ;

- τι ποιος ρε μαλάκα στην ελλάδα λέω.

- α. Ε τι, ακόμα; καλά μωρέ θα ξαναπάνε για εκλογές

- ρε μαλάκα κάτι πρέπει να κάνουμε ρε μπάτρικ. Λέω να ανοίξω μπλογκ ρε για να προωθήσω την επανάσταση.

- ποια επανάσταση ρε μπομπ, πας καλά; δε γίνονται αυτά ρε. Χαλάρωσε άραξε και θα ηρεμήσει η φάση. Θες μούσλια; έχει μείνει και λίγο κεμπάμπ από χθες άμα σε ψήνει.

- δε θέλω κεμπάμπ ρε χοντρέ, επανάσταση θέλω να κάνουμε.

- ωωωχου ρε μπομπ όρεξη έχεις πρωί πρωί.

- θα κάνω μπλογκ ρε μαλάκα.

- ε κάνε ρε παπάρα μπλογκ, και τι θα γράφεις ρε; ότι όλα είναι σκατά;

- ναι αυτό. Και θα προτείνω τακτικές για τον αγώνα. Και άμα λέει κανείς να κάνουμε συγκέντρωση θα κάνω κι εγώ ανάρτηση και θα το προωθώ.

- μπράβο ρε μπομπ είπε βαριεστημένα ο πάτρικ και πήγε στην κουζίνα να σκυλεύσει τα απομεινάρια του κεμπάμπ.

- και θα διαβάσω και μπακούνιν και θα κάνω εκλαϊκευτικά κείμενα για να βγούνε όλοι στους δρόμους, τ ακούς χοντρέ; γκάριξε ο μπομπ στρίβοντας δεύτερο τσιγάρο.

- κάνε ρε παπάρα, να δω ποιος θα σε διαβάσει. Φώναξε βαριεστημένα ο μπάτρικ.

- και θα βρίζω και το Κουκουέ

- μπράβο βλάκα

- ναι γιατί είναι κολλημένοι οι τύποι

- ναι ρε φωστήρα και δεν το βλέπει κανας άλλος εσύ πρέπει να το βγάλεις στη μπλογκόσφαιρα. Ψωνάρα, είπε ο πάτρικ επιστρέφοντας με δυο βουτυρωμένες φετούλες, μια γιαυτόν μια για το μπομπ. Τσίμπα μια φέτα με αναρχικό βούτυρο. Χαρ χαρ χαρ γέλασε καθυστερημένα. Γιατί δε φοράς βρακί ρε; κάνει πουτσόκρυο ρε μπομπ, έπαθε ξαφνική έκλαμψη ξυπνώντας λίγο καλύτερα ο πάτρικ.

- από σήμερα δεν ξαναφοράω ρούχα ρε μαλάκα. Θα αντιδράσω σε όλες τις συμβάσεις και ο ρουχισμός είναι μια απ’αυτές. Θα κυκλοφοράω έτσι έξω. Τελείωσε. Αρκετά καταπίνουμε ό,τι σκουπίδι μας πασάρει ο πολιτισμός πάτρικ. Θα γίνω ένα κινούμενο έργο τέχνης, μια σωκρατική αλογόμυγα για τη σεμνοτυφία της μαλακισμένης κοινωνίας μας, και όπου σταθώ κι όπου βρεθώ θα ψήνω τον κόσμο να κάνει επανάσταση.

- ΧχχχχχχΑΑαααααααααααααρρρρρρρρρρρρργκ χασμουρήθηκε ο μπάτρικ.

- γιατί αυτό είναι το πρόβλημα ρε πάτρικ, δεν το καταλαβαίνεις; δεν αμφισβητούμε τίποτα πια ρε μαλάκα. Για σκέψου να κάναμε μια συγκέντρωση όλοι τσίτσιδοι με τους κώλους έξω, να σου πω έπεφτε ή δεν έπεφτε το σύστημα;

- χχχχχχχχχχχουυυααααααργκ ναι ναι μπομπ δίκιο έχεις γαμάτη ιδέα έκανε ο μπάτρικ και έξυσε τον κώλο του στο χαλαρό.

- το διανοείσαι ρε; όλοι μπροστά στη βουλή να κλάνουμε με τους κώλους έξω χοχοχοχοχο καλά ε τρομερό! Και σούχω και σύνθημα χοντρέ είπε ο μπομπ με λαμπερά ματάκια

- «τα ξεκώλια στη βουλή οι προδότες στο γουδί;» είπε ο μπάτρικ και έριξε μια υπόκωφη

- χαχαχαχαχα ναι ρε μαλάκα! Ή και «ο λαός σας γαμά και σας πήζει στην κλανιά»

- «σκατά σκατά σκατά σκατά και κόκκινη μαγεία»

- κάτσε αυτό παραπέμπει στο θρύλο

- ε εντάξει κόκκινος είναι κ αυτός

- μπορούμε να βάλουμε μετά «γαμώ την εξουσία»

- καλά μπομπ ντάξει. Γουατέβερ.

- «τα ξεκώλια στη βουλή οι προδότες στο γουδί» γάμησε αυτό ρε μπάτρικ. Πωπω έτσι θα το βγάλω το μπλογκ ρε.

- θες άλλο καφέ ρε; έκανε ο μπάτρικ και πήγε πάλι προς την κουζίνα ξύνοντας τον κώλο του. Και φόρα κάτι ρε μαλάκα έλεος έχει πέντε βαθμούς έξω.

- «Ο ΚΩΛΟΣ! ΞΕΡΕΙ! ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΙ ΘΑ ΦΕΡΕΙ!» γκάριξε συνθηματικά ο μπομπ και έστριψε το τρίτο σιγαρέτο του πρωινού για να ψάξει αναρχικό γουόλπέηπερ για το νέο του μπλογκ, ρίχνοντας στο χαλαρό μια χνουδωτή κουβέρτα βάτραχο πάνω στον αναρχικό του γυμνισμό.

"όσα ξέρει ένας κώλος δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος"
Υπερόπτικ, 2012

Παρασκευή 4 Μαΐου 2012

"ΤΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ?" ΚΟΣΜΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ


Χέι, τρελά φατσόνια εκεί έξω!!!!!!!
Απίστευτο;
Γαμάτο;
ΝΑΙ!
Είναι αλήθεια!
Η λύση για τις εκλογές τώρα κοντά σας!




- Είστε αγχωμένος με την κρίση;
- Μπλοκάρετε πριν τις εκλογές;
- Έχετε απλά… ανεπανόρθωτα μπερδευτεί και νιώθετε ένοχος ό,τι και να λέτε ότι θα ψηφίσετε;
- Η παραδοσιακή σας ψήφος πάει κόντρα με τη συνείδησή σας;
- Με τη μόδα;
- Οι φίλοι σας ψηφίζουν άλλα ντ άλλων;
- Κατεβαίνουν στις εκλογές άκυροι παλιοί γνωστοί σας ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ και μένετε μαλάκες;
- Είστε μακριά από το σπίτι σε ξένη χώρα και μακάρι να πηγαίνατε να ψηφίζατε αλλά δεν υπάρχει περίπτωση γιατί είναι πανάκριβα τα εισιτήρια; και φοβάστε κιόλας ότι οι γέροι σας θα ψηφίσουν αηδίες και σιχτιρίζετε δυο φορές γιατί αν πηγαίνατε για εκλογές θα πίνατε και κανα καφεδάκι με ήλιο και θα κάνατε και δυο πρήχτικες πολιτικές συζητήσεις με τους γονείς ενώ τώρα από το σκάηπ αποκλείεται να τους μεταπείσετε, όχι ότι ήταν και μεγάλες οι πιθανότητες ούτως ή άλλως;

ΧΑ! Όχι πια πρόβλημα - όχι πια δίλημμα!

Τώρα με μόλις δύο λεπτά διαλογισμού την ημέρα, έχετε τη δυνατότητα από το σπίτι να καλέσετε όποιο πνεύμα θέλετε και να το ρωτήσετε τι να ψηφίσετε!

- μπαμπά μπαμπά, δεν ξέρω τι να ψηφίσω!
            - γιατί δε δοκιμάσεις να καλέσεις το πνεύμα του Καζατζίδη;
- έλα τώρα Γιώργο, το Χατζηδάκι πρέπει να καλέσει το παιδί!
- σιγά μην καλέσει και τη Μελίνα!
        - άσε μπαμπά βρήκα! Ο ΚΕΡΤ ΚΟΜΠΕΗΝ!

Χαρούμενες φάτσες - λύσεις - ιδέες για όλους


Ο Υπερόπτικ καταβρόχθισε το φυλλάδιο με τα μάτια του και ξαναγύρισε να διαβάσει εκστατικός την παράγραφο - κουκκίδα.
Είναι δυνατόν να έχει προβλέψει κάποιος τόσο καλά την περίπτωσή μου; αναφώνησε με ενθουσιασμό. Φαντάσου πόσος κόσμος θα ταυτίζεται με αυτή τη φάση. Καλή φάση, υπάρχω και στις στατιστικές, είπε και ετοιμάστηκε να χρησιμοποιήσει την ιδέα του φυλλαδίου.

Ωωωμμμμ άρχισε να συγκεντρώνεται στο χαλαρό ο Υπερόπτικ και σκάει ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ ο Τζον Λέννον. Απίστευτο.

- Hey John, sorry to bother you my man είπε ανετίλας ο Υπερόπτικ

- Save it for laterz bro. I need to get back to this party man, we were just gonna hit some acid and you know… the guys get nervous when I get off at the middle of the song.

- Wow. Who you playin’ with these days man? Asked Hyperoptic.

- Mozart. He’s one crazy bitch. So come on man, you needed some help about this election shit.

-Oh yeah sorry man, that’s what I called you about.

- Well I’ll tell you what I’ld do. Promote any left-ish anarchy-ish peace n love and I dont know what thinkin, ok? I mean, call your parents man, tell them what you think! Talk to your friends, or, I don’t know, go vote!

- problem is I won’t go. But YOU, for whom would you vote, YOU john?

- I don’t know man. Probably for the BOUNTY shit. I don’t know, to me they seem pretty decent. But if you REALLY wanna know, I’ld be probably creating some big peaceful event, of, I dont’know, protest? I’ld be doing something, probably naked. Yeah that’s for sure. But in your case, you know, the Bounty thing. Or any other small leftist little party you kind of checked it’s decent.

- Yeah that’s kind of what I was thinκing too.

- Well, you got your answer there! So If you excuse me, nice to meet you man, gotta go back to the aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

- what’s happening? What’s happening?

- the time gate is closing. I have to teleport quickly. Just one thing before I go.

- What? What?

- this is like a brochure for the people that are gonna call me today or tomorrow, till the élections, you know, so i thought, let’s sketch something for the people who wanna meet me, like a post-meta-autograph or something. Something simple, really.
There you go! Now off I go! Bye man! Peace loveeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

Είπε ο Τζον και εξαφανίστηκε σε μια δίνη κοσμικού ελεσντί πετώντας πίσω του ένα χαρτί.

Ο Υπερόπτικ γαληνεμένος έστριψε ένα ντολμαδάκι να χαλαρώσει και άραξε να χαζέψει το φυλλάδιο του Τζον Λέννον από το υπερπέραν.

- not bad, John….

Μουρμούρισε και έβαλε να ακούσει λίγο Μότσαρτ.

Imagine there s no countries, etc
John Lennon 


Τετάρτη 25 Απριλίου 2012

δημοτικό





Του γκόγια η μάνα κάθεται παράμερα και κλαίει
Κι ο υπερόπτικ ο στρυφνός την κοίταζε και λέει:
Μα τι σκατά στη μάπα μου μου έχουνε αλείψει
Και με τυφλώνει ξαφνικά μία και μόνη θλίψη;
Πως τάχα δε μου είπανε, πως τάχα δεν το ξέρω
Ότι ο νους σαν σπαρταρά κι εγώ σαν υποφέρω
Πως είναι που σε γιασεμί κάθεται ένα πουλάκι
Και μουρμουρίζει ατάραχο κελαηδιστό ονειράκι:
Φίλοι μου που φοβόσαστε, φίλοι που δεν κοιμάστε,
Εμπρός ελάτε εδώ μπροστά και πάψτε να λυπάστε
Γιατί η ζωή που προχωρά σαν ανθιστό ρυάκι
Αιμόφυρτα απ’τις σφαγές ανθρώπινα τα ράκη
Τα κουβαλά και χάνεται στου χρόνου τη διχάλα
Κι όποιος ετούτο αρνηθεί του όψεται κρεμάλα!
Μα τι στον μπούτσο μ’επιασε ρωτιέται ο Υπερόπτικ
Πάντοτε ήμουνα μπαρόκ, κι όχι μεγάλος πότης
Δυο τρία τσίπουρα μεμιάς ποτέ δεν κατεβάζω
Της αλητείας τη θηλειά χρόνια τη θυμιάζω
Και ρε παιδί μου το στερνό το άλμα το γαμάτο
Σαν να μην τόχω, δεν μπορώ,
Τι στον πούτσο, δεν μπορώ να συντονιστώ
Είναι που είμαι και ψυχεδέλας
Αλλά σιγά
Κανονικά
Στα τριαντατόσα του το βρίσκει ο άνθρωπος
Το διάβασα στο Μωυσή, το βρήκα στο Ροσσίνι,
Το λέει και ο οδηγός του μίστερ παζολίνι, θα το λέει πάνω κάτω και ο φελίνι,
Και ο παγκανίνι το ένιωσε
Και το λέει και ο μαρξ
Το λέει και η σαρξ
Και το λέει
Και λέει
Ότι η στιγμή είναι τώρα
Και η φάση είναι τώρα
Απλά πρέπει να ξεκινήσουμε όλοι με το τρία
Ένα
Δύο


unite, explode you guys
Hyperoptic, 2012