φομφ σκατίλος

Ο φομφ ο σκατόλης δεν είχε κέφι σήμερα. Είχε βαρεθεί τη ζωή του, που δεν έκανε τίποτα, όλο να αναρωτιέται πότε θα τον προλάβει η ιστορία κι όλο να της ξεγλυστράει για να λυώσει την αρίδα του στους καναπέδες από γκοφρέτα που έχουνε σπίτι με τον μπάτρικ, κάνοντας ένα ζεστό ποδόλουτρο καραμέλα με μπιφτέκια ψιλοκομμένα για το σκράμπ.

Τι τρέχει ρε μπομπ πάλι σκατίλα;

Ναι ρε μπάτρικ. Νιώθω ανίκανος ρε πούστη. Τι σκατά γίνονται όλοι ρινόκεροι και εγώ παραμένω σφουγγάρι;

Ώπα ώπα μέχασες. Τι γίνονται ρινόκεροι ρε μαλάκα; 

Ιονέσκο ρε στόκε. Μιλάω για μια τραγική εσώτερη μεταμόρφωση, που βγαίνει αισθητικά και πραγματικά, δε βλέπεις τι γίνεται στην κοινωνία ρε;

Ναι πάει σκατά το πράγμα. Λες να πάμε στην Ταιτή ξέρωγω; να το γυρίσουμε τελείως;

Τι φάση;

Ε αυτό, μπογαλάκια κι έφυγες. 

Και ποιος θα μείνει ρε μαλάκα;

Όποιος δε φύγει ρε μαλάκα. Ο καθένας κάποιο λόγο έχει να κάνει ότι κάνει, χέσε με με το ποιος θα μείνει.

Δίκιο. Λες ρε μπάτρικ;

Εεεεε για σκέψου το.

Και ο χρομφ ο σκατίλος βυθίστηκε σε βαθειά περισυλλογή, για τρία τουλάχιστον λεπτά. Στη διάρκεια των λεπτών αυτών ο μπάτρικ πήγε στο φούρνο να φέρει καμιά τυρόπιτα και μίλκο και ήρθε αμέσως γιατί είναι πραγματικά δίπλα. Όταν είδε τις τυρόπιτες ο χρομφ ξέχασε τι σκεφτόταν και βούτηξε σε ωκεανούς ζεστής σφολιάτας και λυωμένης λαχταριστής φέτας πασαλείβοντας τη σφουγγαρένια μάπα του δίχως αύριο. 

Μετά ήπιανε ένα καφεδάκι και φάγανε κάτι ψυχεδελικά σαλιγκάρια που είχε φυλάξει ο μπάτρικ από το ταξίδι του στο Γκλούστερνταμ του Βυθού του Μπικίνι, και τριπάρανε μέχρι τις 4 το πρωί.

Ο χρουμφ είχε φάει φλασιά ότι του μιλάνε οι τοίχοι και ο μπάτρικ έβγαζε σκουπιδάκια από τον αφαλό του ανακαλύπτοντας το νόημα της ζωής. 

Το οποίο και σας μεταφέρουμε ευθύς αμέσως.

Το νόημα της ζωής είναι η φιλία.

Τι, ναι;

Ντάξει μην το αποκλείεις. 

η φιλία αυτός ο μπαγαμπόντης
υπερόπτικ 2012

νοσταλγία νάιντις

για όσους θυμούνται τους Σάβατατζ, το μέταλ συγκρότημα που αγάπησε η ελληνίδα νάιντις ροκ γκόμενα και όχι μόνο.

in the hall of the mountain king
yeah
hyperoptic, 2012

κοίτα μωρέ έκανα και το εξώφυλλο εκεί που έλυωνα χθες, έλαα μωρεεεε ήτανε καλοί οι σάβατατζ ρεεεεε

κατά τα άλλα ο νεαρός στοχαστής σφίχτερμαν σας χαιρετάει με την υπόσχεση να επανέλθει όταν κατανοήσει το πρόβλημα του χρόνου ως χαιντεγκεριανή απάντηση στον ηράκλειτο. 

και η συμβουλή της ημέρας:

δεν είναι κακό να αράζεις πού και πού.

Απάντηση του νεαρού στοχαστή Σφίχτε στον σεβαστό δάσκαλο Χράινερ Φαρία Μπήχτε

Αγαπημένε και σεβαστέ Χράινερ Φαρία Ρίχτε,

Κάθε σας λέξη είναι ένας κόμπος στο μαστίγιο της φιλόδοξης αυτοταπείνωσής μου, και κάθε σας τελεία με αναγκάζει σε μυρηκασμό των μεστών σας νοημάτων μέχρι να πω αμήν στη μούσα που απατηλά κυνηγάω προσπαθώντας να γίνω κατσαρίδα, προσπαθώντας να σκοτώσω αυτό το μαλακισμένο το εγώ που δε μαφήνει να γίνω μεγάλος. 

Παρόλα αυτά παρενέβην τη συμβουλή σας. Έγραψα.

Όχι για μένα, κι όμως πάντα για μένα δυστυχώς, υπέπεσα στο ολίσθημα της έκφρασης θέλοντας και μη. 

Ήθελα να μιλήσω χωρίς το φόβο του λόγου. Να μην προδώσω τίποτα. Να είναι οι στίξεις ισοδύναμες με το λυγμό μου. 

Χωρίς την απόσταση από μένα μένα μένα

Χωρίς την αδιάφορη αηδία για την ύπαρξη

Χωρίς θλίψη. Μη κοινωνικά, για κανέναν αναγνώστη. Χωρίς μυαλό σε ενδιάμεσες σχέσεις λογοκριμένες όμορφα.

Ήθελα να κάνω μια ρετροσπεκτίβα του είδους, να μοιράσω πετάξω από το εμπάηρ στέητ empire state BILDUNG ένα ποζιτρονικό φυλλάδιο να πάει σε όλους που να λέει

“σήμερα μια συγκέντρωση στην ακρογυαλιά, θα ακουστεί η αγαπημένη επιτυχία το φιλαράκι. Χόμο σάπιενς και ότι άλλο έχει ξεμείνει ευπρόσδεκτοι, για να συζητήσουμε τα προβλήματα του ανθρώπινου είδους. Μετά τη συζήτηση θα ακολουθήσει μπουφές, πείτε τον και τσιμπούσι. Θα φάμε τον κρόνο.”

Αλλά  

Αλλά αγαπητέ δάσκαλε

Απέτυχα διπλά.

Γιατί στα στενά της αυτοσυνείδησης με κατέλαβε ο τρόμος. 

Είναι η στιγμή που σιχαίνεσαι το φως, η στιγμή που εμμένεις στη βρυκολακιασμένη κατσαρίδα, η στιγμή που παρόλο που το ξέρεις ότι πέφτεις, είναι γλυκιά αυτή η πτώση, στις καταβόθρες του είναι σου, και βρίσκεις εκεί τον άλλο και τον σιχαίνεσαι, και αμολάς πυροκλάνια ξερατά κεριά απ’ταυτιά σκατά φατά 

Σύνταγμα.
Υπερόπτικ 2012

Δικός σας, 

Φρήντριχ Σφίχτε 

and how do we feel today?

έτσι ακριβώς.
Υπερόπτικ 2012

ερωτικός σουρεαλισμός

και αναρχικός παροξυσμός,

ανακούρκουδος φετιχισμός

ανεύθυνος κατακλυσμός

οι σκύλοι ξαναγίνονται λύκοι 

και η κωλοτρυπίδα

εκτροχιάστηκε
Υπερόπτικ, 2012

Πάσιβ αγκρέσιβ ντιρεκτίβα

Λογόκρινε τον εαυτό σου πρώτος για να μη δώσεις τη χαρά σε κανένα μαλάκα να σε λογοκρίνει. Κούρασε το μαλάκα με αλόγιστη χρήση λογικής μεθοδολογίας. Μετά ανέβα σε ένα άλογο και κάνε το λογιστή.

  Η παρεξήγηση είναι το χόμπι του μαλάκα. Αγάπησε το μαλάκα και εξήγησέ του με το να μην τον παρεξηγείς. Αν σου ζητά εξηγήσεις, να ξέρεις ότι θέλει μόνο παρεξηγήσεις. Αν όντως τον παρεξηγήσεις, δέξου την πληροφορία ότι είσαι και συ μαλάκας.

  Μην ξεκινάς άσχετες μάχες. Βασικά μην ξεκινάς καθόλου μάχες. Αν χρειαστεί να εμπλακείς σε καμία κάντο χωρίς τσαντίλα.

  Επίσης μην πέφτεις ποτέ από τα σύννεφα. Υπολόγιζε ότι η βλακεία είναι απέραντη, και ρεαλιστικά θα ζεις κι εσύ μέσα της. Για πάντα.

  Βάλε στη γκλάβα σου ότι οι ευκαιρίες για άλλες ζωές και άλλους εαυτούς ήταν απλά μια εφηβική ψευδαίσθηση. Η μοναδική ζωή είναι αυτή που ζεις όσο μαλακία κι αν είναι. Αυτό βέβαια δεν αναιρεί τις δυνατότητες για άλλες ζωές και άλλους εαυτούς.

  Είσαι ένας ελάχιστος κυματισμός στον ποταμό της ιστορίας και του κόσμου. Συνειδητοποίησέ το και κάνε ό,τι είναι να κάνεις χωρίς γκρίνια και χωρίς πολλά λόγια.

  Μάθε ποιος είσαι και τι είσαι σαν να μην είχες ιδέα. Αν καταλάβεις ότι κι εσύ είσαι μαλάκας είσαι σε καλό δρόμο.

  Η ταυτοποίηση του εαυτού συμβαδίζει με την κατασκευή ενός άλλου. Ο άλλος μπορεί να είναι ο μετανάστης, ο χρυσαυγίτης, ο κάγκουρας, ο διανοούμενος και ό,τι «άλλο» σου έχει κάτσει λόγω της θέσης σου στο χαοτικό αρχιτεκτόνημα της λάσπης που λέγεται ύπαρξη, κοινωνία, ό,τι θες. Κατάλαβέ το και διάκρινε δύο επίπεδα:

 Πρώτον, χωρίς τον άλλο εσύ δε θάσουνα αυτός που νομίζεις ότι είσαι. Πες ένα ευχαριστώ στον άλλο.

 Δεύτερον, όσο κι αν φαίνεται αδύνατο και αντιδραστικό, επέμεινε να ακούς τον άλλο και προσπάθησε να σε ακούσει.

  Μην καταστρέψεις τον άλλο. Μίλησε με τον άλλο.

  Η αιώνια πλάνη της σολιψιστικής συνείδησης ίσως σου επιτρέψει να φαντασιωθείς την καταστροφή του άλλου, πράγμα που θα σου επιτρέψει να επεκταθείς και να χτίσεις το εξοχικό των απωθημένων σου στο συνειδησιακό χώρο που καταλάμβανε ο άλλος πριν τον καταστρέψεις. Λάθος. Ο χώρος του άλλου θα καταστραφεί μαζί με τον άλλο, ο δικός σου χώρος δε θα επεκταθεί. Τζάμπα θα μαυρίσεις το κάρμα σου και τελικά θα μείνεις πάλι ίδιος και μαλάκας, μόνος σου.

  Σε περίπτωση αποσυμπίεσης και καθώς πέφτουν οι μάσκες, έχεις εννοείται το δικαίωμα στην αυτοσυντήρηση.

  Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι θα εμπλακείς σε πόλεμο.

  Ο φόβος είναι άσχετος γιατί θα σε ενημερώσω ότι είσαι σε πόλεμο ήδη λόγω της καταστατικής συνθήκης της ανθρώπινης ύπαρξης «μία είναι η ουσία δεν υπάρχει αθανασία».

  Παρόλα αυτά ποτέ δε θα ξεμείνεις χωρίς επιλογές.

  Αυτό μπορείς να το νιώσεις διακρίνοντας το λεπτό σημειάκι που σε προφυλάσσει από το να ταυτιστείς με το ζώο: έχεις το δικαίωμα στην αυτοσυντήρηση, σημαίνει έχουμε όλοι το δικαίωμα. Συνεχίζουμε να μιλάμε κοινωνικά.

  Η αυτοσυντήρηση πριν γίνει δικαίωμα είναι ένστικτο. Κοινό σε όλη την έμβια ύλη. Άρα αναφαίρετο ή αφαιρούμενο ανάλογα με τις διακυμάνσεις του ζωικού και του ανόργανου κόσμου.

  Επέμεινε στη θέση του δικαιώματος και όχι του ενστίκτου, γιατί πιστεύουμε στον άνθρωπο και στεναχωριόμαστε με το ρινόκερο.

  Η αυτοσυντήρηση πριν γίνει ένστικτο είναι ιδιότητα της ύλης. Κοσμικοί υλοζωιστές και προσωκρατικοί ποιητές μας ειδοποιούν από το κοντρόλ ότι τίποτα δεν πάει χαμένο, ότι τα μποζόνια οι υπερχορδές το ύδωρ και το πυρ τσουβαλιάζονται στο συμπαντικό χρόνο μια έτσι μια αλλιώς, καίγονται και γεννιούνται, υπάρχουν και χάνονται στο ηρακλείτειο πανηγύρι του θεού. Δηλαδή, όλα εδώ θα μείνουνε. Κι αν δε μείνουνε, δεν έχει καμιά σημασία για σένα, ούτε εσύ θα μείνεις.

  Καμία ηθική δεν μπορεί να προκύψει από μια αφηρημένη πίστη. Αλλά επειδή στις ρωγμές της συμπαντικής σιωπής σκάει ο μορφοποιός λόγος, καμία πίστη δεν είναι αφηρημένη.

  Το παραπάνω είναι καταχρηστικό γιατί αρκεί να καταλάβουμε ότι η συμπεριφορά και η ηθική συμπεραίνονται από και αποδεικνύουν την, ύπαρξη κάποιας πίστης. Όχι γνώμης, ιδέας, σκέψης, αλλά πίστης. Γιατί σε αντίθεση με την ενεργό διανοητική διαδικασία που δεν έχει κουρνιάσει ακόμα στην αγκαλιά καμίας βεβαιότητας, η συνειδητή πίστη εκτελεί χρέη άμεσου εαυτού και κάνει το πέρασμα στην πράξη εφικτό. Αν είσαι έτοιμος, σεταρισμένος με το Mindset theoriazwhs.betaXL1, δε θα διστάσεις. Αν το mindset σου είναι απλά μια μεθοδολογία και μια απορία, θα διστάσεις. Καλό είναι να διστάζεις.

  Εκτός εάν στο αντικείμενο της πίστης βάλεις με τη μία ΤΟΝ ΑΛΛΟ.

  Και πιστέψεις στη συντήρηση της ύπαρξης του ΑΛΛΟΥ.

  Τότε είσαι έτοιμος να ενσαρκώσεις μια θετική δράση αν μη τι ΑΛΛΟ.

  Πίστεψε στον άλλο και όχι σε σένα. Εσύ ξέρεις τι μαλάκας είσαι. Ο άλλος είναι ένας διαφορετικός μαλάκας. Μάθε από τον άλλο.

  Δεν είναι ανάγκη να πιστέψεις ούτε στο θεό ούτε στην επανάσταση.

  Πίστεψε στον άλλο και τελείωνε.

"αισιοδοξία στο λονδίνον μέσω παραθύρου"
υπερόπτικ 2012

 

"μήπως είμαι χαζή;” : > τέσσερις και μία συμβουλές για…γυναίκες μόνο

Κοριτσάρες

τέρμα πια το άγχος, η λιπαρότητα, οι τριχωτές μασχάλες και τα μαρουλάκια στα πόδια!!! Ο υπερόπτικ αποκλειστικά για σας, με τέσσερα και κάτι σπέσιαλ έηνσιεντ φιλόσοφι τιπς που θα σας αναδομήσουν την τρίχα από την αρχή και θα σας λύσουν τα…γυναικεία σας υπαρξιακά!!!

Μααα…η αρχαία φιλοσοφία είναι βαρετ....

ΟΟχι!!!!!!! Μην το πεις!!!! Μην το σκεφτείς καν!

εξάλλου οι αρχαίοι έλληνες είναι ιν!

 

Δέκας και ένας λόγοι για να πεις το δημόκριτο….. Τζοβενόκριτο!!!!!!

1) το ήξερες ότι όταν αγχώνεσαι, τότε που ιδρώνεις, και γιαυτό μυρίζεις άσχημα, αν σκεφτείς για ένα λεπτό το απόλυτα στατικό είναι του παρμενίδη σου φεύγουν δέκα στις είκοσι ρυτίδες; το λεπτό;;;; το διανοείσαι;;;;;

 

2)μπορεί να το χωρέσει η γκλάβα σου ότι η μουσική που ακούς στο άηπόντ σου κάποτε θεωρήθηκε από τον πλάτωνα μούφα αντιγραφή της μουσικής που παίζουν οι πλανήτες με τις τροχιές τους όταν κινούνται στον κόσμο;;;;;;; τρρρεεελλλόοοοοοο; την άκουσεςς;;;;;;

3) το ξέρεις ότι μπορείς να ταπώσεις δέκα χρυσαυγίτες το λεπτό αν διαβάσεις πλάτωνα;;;; και ίσως είκοσι το λεπτό αν διαβάσεις θουκυδίδη;;;;;; γουυάαααου, δικέ μου καράφλιασα. Δώσε έμφαση στα περί πολιτεύματος και σκέψου λίγο παραπάνω τι παίζει με τη δημοκρατία. Αναδομεί και τον εγκέφαλο και κερδίζεις χρόνια και χρήμα!!!!!! Και, πίστεψέ με, ο άντρας μπορεί να θέλει τη γυναίκα λίγο κότα, αλλά κότα με πλάτωνα….μπορεί να κάνει και τα χρυσά αυγά!!!! Της δημοκρατίαααςς!!!! Απίστευτο;;

4) σου τη σπάει ο γκόμενός σου που σε ταπώνει με επιχειρήματα και δεν μπορείς να πάρεις το πάνω χέρι στη συζήτηση άρα και στη σχέση;;;; μία είναι η λύση: σοφιστές!!!!! Για να μάθετε να μιλάτε καλά, και να….πληρώνεστε αδρά! Η αυτοκαταστροφική σχετικότητα του σοφιστικού λόγου μπορεί να σε κάνει από μπανάλ σπασαρχίδη μέχρι έναν αληθινό μπέκετ! Δοκίμασέ το κι εσύ. Πού ξέρεις; κι ααααν σου κάτσει;;;;

5) και τέλος, το πρόβλημα της αποτρίχωσης. Γιατί φίλες και φίλη να πρέπει να τσουρομαδιέται και να πονάει η γυναίκα; γαμίδια κοινωνικά πρότυπα. Από τη στιγμή που υπάρχουν όμως τα σεβόμαστε τι να γίνει, και κάνουμε τα δέοντα. Παίρνουμε μια βαθειά ανάσα καιιιιι…..χαλάουα κορίτσια!!!! Είναι το καλύτερο απλά προσοχή να μη βγαίνουν από μέσα μετά οι τρίχες. Κι αν πονάει; ε! Τι μ’αυτό. Οι φίλοι μου οι ελεάτες ας είν καλά. Γιατί με τους ελεάτες….μπορώ να χαλαρώσω! Αρκεί να σκεφτώ το παράδοξο του ζήνωνα για τις τρίχες, και να παραιτηθώ από τα φαινόμενα για χάρη ενός στατικού εξωκοσμικού απέραντου είναι. Σου στρώνει δερματόνι….και φεύγει το τριχόνι!!

Αυτά.

Στο επόμενο, συμβουλές για κολώνιες και γαμήσια για τους άντρες φίλους με τη βοήθεια του λάιμπνιτς.

Να σας αφήσουμε με τη συμβουλή, καλά μυαλά, και να κλείσουμε με την παραδοσιακή αποκρυφιστική προφητεία της ημέρας από τη δεκάτομη εγκυκλοπαίδεια του μπόρχες για ψάρια.

Βάλε σύμπαν βγάλε μύξα, ο κόσμος στέκεται στη θέση του και δε θα πέσει όσο κι αν λαλήσει το βλέμμα της άσπρης τίγρης.

το βλέμμα
υπερόπτικ, 2012