Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012

περι αποχης



Είναι σοβαρό το ζήτημα παιδιά, ας χρησιμοποιήσουμε όλοι μαζί τους εγκεφάλους μας για καλό σκοπό.
Να σκεφτούμε.
Οκ βγήκε ο Σαμαράς γιατί ο μαζοχισμός είναι η πιο σίγουρη λύση. Θες να παραμείνεις ελεύθερος ως ελεγχόμενος δούλος, ντάξει αυτό παίζει, ενέχει και μια ωριμότητα, τάχει πει και ο Μάζοχ και ο Ντελέζ και ο Φρόυντ και ο Καζατζίδης.
Κατανοητόν.
Οπότε μου λες ότι έχεις παραλύσει, ότι δεν είσαι έτοιμος να πιστέψεις αρκετά στην «αντίσταση» στην «αλλαγή» και τέτοια.
Δεκτόν.
Γιατί τό κανες αυτό;
Είχες τους λόγους σου.
Καταλαβαίνω τον τρόμο σου καθότι ο τσίπρας σκάει νέος Ανδρέας.
Στη σημερινή φυλλάδα του αγγλικού μετρό είδα τη φράση «λένε τον τσίπρα χαρισματικό γιατί δεν μπορούν να πουν απλά ότι είναι χοτ». Αιώνιοι άγγλοι έχετε την πλάκα σας, ίσως φταίνε τα πάιντς ίσως ο αγγλικανισμός ίσως οι μόντυ πάιθονς πάντως είστε τσαχπίνιδες.
Ο χοτ αλέξης λοιπόν δε σου γέμισε το μάτι.
Κατανοητόν.
Βασικά έχεις δίκιο.
Γιατί όπως και να το κάνουμε είναι λίγο μαλακία να υιοθετείς κι εσύ ρε αλέξη τη φάση «ναι είμαι ο αντρέας». Φάουλ, «λαϊκισμός», μαλακία.
Άσε τον Ανδρέα εκεί που είναι ρε φιλαράκι αλέξη. Είναι κακό πράγμα οι βρυκόλακες ρε συ.
Και σε καταλαβαίνω φίλε εικοσιεννιάρη γιατί είσαι μάλλον και μεγάλος άνθρωπος και είδες τα ζιβάγκα τι σημαίναν.
Το άλλο που έκανες σε σειρά σημαντικότητας κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι ότι όντως φίλε εφτάρι είσαι εφτάρι χρυσαυγίτης, δεν έκανες πλάκα.
Και δήλωσες κιόλας αφού έριξες τις φάπες σου ότι ήρθες για να μείνεις μέσα κι έξω απ’τη βουλή.
Ούτε αυτό λοιπόν είναι τυχαίο.
Με τρομάζεις φίλε εφτάρη γιατί είσαι πολύ συγκεκριμένος οργανωμένος και καβλωμένος. Αυτά τα τρία είναι καλά πράγματα φίλε εφτάρη. Αλλά άκου. Για να καταλήξεις συγκεκριμένος οργανωμένος και καβλωμένος έχεις υποστεί μεγάλη πίεση για την οποία φταίω και εγώ ως κοινωνία που δε σε φρόντισα.
Δε θα μπορούσα βέβαια να είμαι στάνταρ δίπλα σου όταν άνοιγαν τα τραύματά σου και το μίσος σου αλλά φταίω για την ένταση του αισθήματός σου. Γιατί πρωτίστως είσαι καβλωμένος, μετά οργανωμένος και έτσι καταλήγεις συγκεκριμένος.
Μπράβο που έγινες συγκεκριμένος αλλά δυστυχώς έκανες ύποπτη επιλογή αντικειμένου. Με πληροφορεί ξανά ο Σωκράτης από το κοντρόλ ότι ουδείς εκών κακός. Έχει δίκιο ο Σωκράτης γιατί προφανώς φίλε εφτάρη δεν σου έμαθε κανείς να διαβάζεις Ιστορία. Δε σε προστάτεψε αρκετά αυτό το κράτος που έχεις δίκιο να στοχεύεις γιατί είναι ρυπαρός διεφθαρμένος δεινόσαυρος που ψιλοξεψυχάει σαπίζοντας.
Δίκιο να το μισείς, και για έναν έξτρα λόγο ότι δε σε έμαθε να το αγαπάς.
Όταν διάβαζες Θουκυδίδη και Χίτλερ δεν είχες πυξίδα και μπέρδεψες τη βία με τη δύναμη.
Αυτό με περισσότερο διάβασμα διορθώνεται. Το γεγονός όμως ότι είσαι καβλωμένος σε θολώνει και από το άγχος σου να λειτουργήσεις σε κλειστό κοσμοείδωλο το έριξες στη λατρεία του φετίχ, στην αισθητική υλοποίηση της νεύρωσης, στον ολοκληρωτισμό και είναι λίγο δύσκολο να δεχτείς νέες πληροφορίες.
Κρίμα και πάλι κρίμα από εκατομμύρια απόψεις, οντολογικού τύπου όπως «γιατί να καίει την καρδιά σου το μίσος και να μην την εξαϋλώνει ο θεός», ψυχαναλυτικού τύπου όπως «γιατί να μη συχωρείς τον πατέρα σου που δεν είναι τέλειος», και θεολογικού τύπου «γιατί να λερώνεις το κάρμα σου».
Παρόλα αυτά είσαι εφτάρης, είσαι εδώ, και πρέπει να σε καταλάβουμε κι εσένα.
Και τέλος φίλε σχεδόν σαραντάρη που δε σε είδα καθόλου τελευταία.
Γιατί ρε φίλε;
Από ποζεριά; μαλακία ρε φιλαράκι. Όχι δεν είναι άποψη το να μην έχεις άποψη, δεν είσαι πια στο λύκειο, μην περιμένεις να δεις τι θα κάνει ο γαμάτος της τάξης για να το κάνεις κι εσύ.
Από κατάθλιψη; ε ρε φίλε το πόσο σε καταλαβαίνω το πόσο. Σε σένα δεν μπορώ να πω τίποτα, μόνο ένα έχεις δίκιο, είμαι κι εγώ σχεδόν σαραντάρης και νιώθω χάλια.
Έχω πικραθεί και φοβάμαι σαν τρελός, δεν ξέρω από που μου έρχεται και ποια μοίρα με κυνηγάει, θέλω να κάτσω σπίτι μου με τα βιβλία μου τα φαγιά μου τα ντιβιντί μου και να βγω έξω από το χρόνο, να φαντάζομαι ότι ο δρόμος που βλέπω είναι άλλη μια οδός στη λεωφόρο του παραδείσου, ότι δεν υπάρχει κόσμος και χώρος έξω από την τρύπα μου, να κάθομαι να κάνω τους μπεκετικούς μου συριγμούς από το κρεβάτι ως τον καναπέ, να ολοκληρώνω καθημερινά με επιτυχία την τελετουργία εξορκισμού της μη δράσης, να προσεύχομαι στον τουτατή να μη μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι, να αυτοκτονήσω για να τελειώνουμε.
Για μένα τα γράφω αυτά ρε.
Για σένα τα γράφω αυτά ρε.
Ρε, μπαγάσα, πάλι με έστησες στον καναπέ να στα πω.
Μη στενοχωριέσαι ρε φίλε. Η ζωή είναι ένα μεγάλο χάος. Κοίτα ρε φίλε τον ουρανό όταν μας κάνει τη χάρη να βραδυάζει με λυρισμό μερικές φορές και μετά γύρνα να μου πεις αν το μάτι σου είναι το καλειδοσκόπιο της φύσης ή όχι. Ρε φίλε δεν έχεις καμία εγγύηση ούτε με την πιο χάρντκορ επιστήμη να ξέρεις αν σε τρία λεπτά δε θα πέσει ένας μετεωρίτης πάνω στη στέγη σου να τα σβήσει όλα.
Ειλικρινά, δεν το ξέρεις. Μπορεί να πέσει τώρα. Αλλά έτσι είναι η ζωή ρε φίλε.
Κάτι πρέπει να κάνουμε παρόλα αυτά.
Η καταστροφή δε θα αποφευχθεί αν κάνεις ότι δεν το σκέφτεσαι ρε συ. Και πραγματικά ένα έχω να σου πω, ρε μη στενοχωριέσαι. Έχεις υπάρξει δυνατός στο παρελθόν και το ξέρω, καθότι παλιά δεν ήσουνα σαραντάρης, έχεις υπάρξει τριαντάρης, εικοσάρης, μέχρι και εντεκάρης τα προηγούμενα ψηφούγεννα που ψήφιζες τον λεβέντη γοητευτικό τροτσκιστή αντρέα και όχι το χοτ αλέξη.
Προσπάθησε να ταυτιστείς με τον εντεκάρη του αντρέα τότενες.
Θα ήσουνα ο εντεκάρης του ανδρέα τότενες;
Άμα ήσουνα είσαι δικός μας.
Γιατί παίζει να είσαι ο αποχέας που το κάνει γιατί θέλει να δράσει όντως.
Ναι πραγματικά όντως, θέλει να δράσει.
Δηλαδή είναι συνειδητός αποχάκιας, έχει πλάνο ρε παιδί μου.
Δεν πιστεύει στην κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Δεν πιστεύει ότι θέλει να λερώσει τα χέρια του συμμετέχοντας στην αναπαραγωγή ενός συστήματος το οποίο σφοδρά θα επιθυμούσε να εξαφανιζόταν ή να άλλαζε.

Να σου λύσω τα χέρια; είσαι νεοαναρχικός.
Ντάξει δεν είσαι ντε και καλά ο εξαρχειώτης ρομαντικός γκοθομορφονιός, ούτε ίσως ο μπάχαλος, αλλά είσαι ο αληθινός νεοαναρχικός με τρόπους που μπορείς να διαβάσεις να ενημερωθείς κάνοντας ένα απλό γκουγκλ σερτς στη γουικιπίντια στο «θέσεις της αναρχίας» ή ότι σε φωτίσει η αναδυόμενη συνείδησή σου, τυχαία τό γραψα, και κάτσε και σκέψου με την ελευθερία που έστω ως απωθημένο ψηλάφισες στα πρώτα σκιρτήματα της εφηβείας σου. Για να μη σου πω άσε το παιδί να μιλήσει και γίνω λαικιστής. Ναι ρε θα το πω χέστηκα γίνε παιδί και θυμήσου ότι κάποια αναγνώσματα τα έχεις καταβροχθίσει με πάθος όταν υπήρχαν για σένα ακόμα καινούριες ιδέες στον κόσμο. Τότε που διάβαζες Ιούλιο Βερν ξερωγώ. Ψήσου να πας σε κάνα βιβλιωπωλείο και ό,τι σου γυαλίσει τσίμπα το. Καμιά επιλογή δεν είναι ντροπή.

Απλά εγώ αυτό που θα είχα τελικά να σου πω μάλλον είναι το εξής:
Θα σε συγχαρώ αν ψηφίσεις το χοτ αλέξη στις επόμενες εκλογές σε κάνα δίχρονο δηλαδή, (γιατί δεν το καταλαβαίνω να πρέπει να μιλάμε συνέχεια για τον επόμενο μήνα, και σε δύο χρόνια ελπίζω να ζούμε οι περισσότεροι), αλλά αν τον ξαναψηφίσεις μετά απ’αυτό να σου κοπεί το χέρι που λέει ο λόγος. Μην τα στηρίζεις τα κατεστημένα, είναι κακό πράμα. Σε βοηθάει και στο σεξ να είσαι πιο επαναστάτης, σκέψου πόσο χοτ ήτανε ο Τσε.

Τώρα για το παρόν, ε, κάνε ό,τι μπορείς. Προσπάθησε νάναι καλό γιατί χρειάζεται και γιατί είναι ευκαιρία και για σένα να κάνεις κάτι γενικώς.

Τώρα άσχετο, για σένα τον τεσσάρη που είσαι η παπαρήγα και άλλοι τρεις, πραγματικά τι να σου πω κοπέλα μου. Ντάξει είσαι μεγάλο ούφο και πραγματικά θα τσαντιζόμουνα μαζί σου αλλά με τσαντίζεις όπως το τρίτο καθυστερημένο ξαδέρφι σου που είναι καλό παιδί αλλά σου σπάει τον πούτσο και οριακά μερικές φορές αναρωτιέσαι αν δεν είναι ΟΝΤΩΣ μαλάκας. Πραγματικά χώσε ένα χαστούκι στον εαυτό σου μπας και δεν ξεφτιλιστείς κιάλλο. Από την άλλη σέβομαι το γεγονός ότι παρά τη βλακεία σου και αν δεν ξαναμαλακιστείς θα είσαι απίκο βιτζιλάντης για τον κασιδιάρη. Αυτό κηπ ντούινγκ δατ και μαζί σου απλά να τα πούμε καμιά μέρα σε κανα στέκι γιατί φίλε ο στάλιν δεν παίζει ρε μαλακία.

Άντε λοιπόν αυτά, ση γιου αράουντ και ΑΠΙΚΟ ε;;;;

ΥΓ. Εσύ που απλά πήγες κάπου ταξίδι-μένεις μόνιμα στο εξωτερικό αλλά όχι στη ζιμπάμπουε και ψιλομπορούσες να πληρώσεις να πας αλλά τοδες και λίγο σαν άλλοθι και άραξες κλπ κλπ, ανήκεις αυτομάτως από την ψυχανάλυση ΠΟΥ ΙΣΧΥΕΙ στον σαραντάρη και στις διακλαδώσεις του. Τσεκ.

Κυριακή 20 Μαΐου 2012

ΜΑ-ΝΙ-ΦΕ-ΣΤΟ


Και μετά την ανασυγκρότηση του Σαρκάστικ τι να πει ο υπερόπτικ, δεν μπορεί παρά να μιλήσει για το μεσσία.
Ο μεσσίας, ο μύθος της ιστορίας, ο τύπος που είναι πιο αληθινός από την αλήθεια, ο τύπος που τον σμίλεψε ο χρόνος και του στέρησε τη ζωή για να δώσει ζωή στους άλλους, γιατί σκεφτείτε παιδιά να ήσασταν τη σήμερον ημέρα πολιτικός, θα έπρεπε να θυσιάσετε τη δική σας ζωή γιατί θα είχατε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ πάρα πολλή δουλειά. Θα τρέχατε θα σηκωνόσασταν πρωί θα κοιμόσασταν ανήσυχα θα πίνατε καφέ στο πόδι, θα πηγαίνατε στο πολιτικό σας γραφείο και δε θα μπορούσατε να σταθείτε, θα έπρεπε να αρχίσετε να διαλέγετε ανθρώπους από αυτόν που θα σας έκανε τον καφέ μέχρι αυτόν που θα σας υπεγραφε τις ναυτιλιακές συμβάσεις, να είναι σωστοί και να τους εμπιστεύεστε, θα ήσασταν μια μαριονέττα βαλμένη από τη μοίρα, και ναι παιδιά μην το ψάχνετε δεν ξέρω κανέναν τέτοιο, και άμα τον δούμε θα σας τον πούμε, να πάτε να τον σταυρώσετε, στην κάλπη, πριν τον σταυρώσετε για τα καλά στον κανονικό σταυρό, γιατί λογικό είναι ο μεσσίας να σταυρώνετα, σταυρώθηκε και ο αντρέας που ήτανε μέηνστρημ μεσσίας, πόσο μάλλον αν είσαι τρου και αντεργκράου μεσσίας, που θάσαι και ο κανονικός, αλλά ναι ρε φίλε, πες με πρόδρομο πες με υπερόπτικ, θα γούσταρα ένα μεσσία τώρα σε φάση, ήρθα παιδιά και ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ
Δε με νοιάζει τι θα πούνε οι συμμαθητές μου από το δημοτικό
Και δε μασάω ΚΑΝ με τους ξένους και τις επισημότητες
Και δε με νοιάζει ΚΑΝΕΝΑΣ αλλά θέλω να κάνω κάτι για τους άλλους
Γιατί έτσι
Γιατί θα δικαιωθώ στην υπερπόντια σφαίρα του πουθενά, της υστεροφημίας και της μαλακίας και ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ
Ε αυτόν τον τύπο άμα κανείς τον βρει και τον αναγνωρίσει να τον ψηφίσει δαγκωτό
Ελλείψει αυτού να παλέψει να ΓΙΝΕΙ παιδιά να ΓΙΝΕΙ αυτός ο τύπος
Γιατί το χειρότερο παραμύθιασμα έβερ
Είναι το εξής
Μας έχουνε πείσει ότι πρέπει να παίζουμε με πιόνια
Εγώ έχω το μάνο πάρε εσύ τον τσίπρα
Ντάξει τον παίρνω αλλά
ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΙ ΑΠΛΑ ΕΓΩ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ;;;;;
Για ποιο λόγο πραγματικά;;;;;;
Ναι ναι θέλει διαδικασία προυπυρεσία στο μεγάλο πανεπιστήμιο ο λαμόγιας
Για να πας να μπεις στη φάση
Αλλά και ποιος το είπε ότι πρέπει νά ναι έτσι ρε παιδιά;;;;
Γιατί ρε παίδες τελικά η πολιτική είναι πάρα πολύ χρήσιμο και απλό πράμα στην καθημερινή ζωή
Και βαρέθηκα να μου λέει ο καθένας τι είναι και πώς πρέπει να γίνεται
Να σου πώ εγώ πώς γίνεται;;;
Να βρεις τη γριούλα ρε μαλάκα και να την περάσεις ΕΣΥ από το πεζοδρόμιο και στο κάτω κάτω άμα όντως έχει ανάγκη να πας να της φέρεις και τη σύνταξη ρε παπάρα να μην της τη φέρει η χρυσή αυγή και τη μπερδέψει, την κακομοίρα
Να αγαπάς ρε μαλάκα τους φίλους σου, μην τους ανταγωνίζεσαι ρε ηλίθιε, σαγαπάνε και γιαυτό κάθονται ρε μαλάκα, και συζήτα μαζί τους, και αν δεν ξέρεις ΡΩΤΑ ρε ηλίθιε ρώτα τους τι λένε κι αυτοί, δεν τα ξέρεις όλα ρε βλάκα, ηλίθιε, ΕΧΩ ΡΩΤΗΣΕΙ μερικές φορές και δεν πονάει αλήθεια
Να αγοράσεις ρε ηλίθιε το περιοδικό που πουλάει ο άστεγος για να ζήσει και μετά ρίξε και μια κουβέντα με τον άστεγο που σου βρωμάει, δε θα πάθεις τίποτα, για κάποιο λόγο και αυτός έπιασε πάτο, μπορείς κι εσύ να πιάσεις πάτο αύριο στόκε
Κάτσε να καταλάβεις ΟΠΟΙΟΝ είναι δίπλα σου, το μαλάκα, το ρατσίστα, το φασίστα, γιατί ρε φίλε είναι έτσι ο άλλος: κάποιο λόγο έχει, ΟΥΔΕΙΣ ΕΚΩΝ ΚΑΚΟΣ το είπε ο εθνικός σου πρόγονος ο Σωκράτης μαλάκα και επίσης ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ, ναι, για κάποιο λόγο υπάρχει η αυταπάτη η κακία και η τύφλωση, κάτσε ένα λεπτάκι βρες το και κάνε τον άλλο να νιώσει ΑΝΘΡΩΠΟΣ παρά το γεγονός ότι είναι ΗΜΙΤΕΛΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ όπως και εσύ βλάκα είσαι συνέχεια ημιτελής άνθρωπος σε διάφορα θέματα όταν δεν είσαι κοσμοπολίτης ανθρωπιστής μέσα στη λαρτζίλα σου
Γιατί
ΒΛΑΚΑ
Η επανάσταση ξεκινάει από σένα
ΣΤΟΚΕ
Μην περιμένεις το κουδούνι δεν είσαι πλέον σε σχολείο,
Άρχισε ΤΩΡΑ ΕΣΥ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΕΙ
Και άμα αρχίσεις να με πάρεις τηλέφωνο να συντονιστούμε γιατί έχω ήδη αρχίσει και γουστάρω να γίνουμε πολλοί
ΡΕ ΦΙΛΕ.

Κθούλου και επανάσταση
ρε μουνιά
Υπερόπτικ 2012 

Δευτέρα 14 Μαΐου 2012

BOB GAMIOLIS RELOADED


Άλλο ένα γκρίζο πρωί ανέτειλε στο σκοτεινό Λονδίνο.
Ο μπομπ ο γαμιόλης κοίταξε της βροχής τις στάλες που έπεφταν κάθετα στο παράθυρο και βλαστήμησε την τύχη του, κι έπειτα αψηφώντας τον κύριο χανγκόβερ που ξύπνησε μαζί του πήγε στην κουζίνα να κάνει καφέ.
Ο Πάτρικ ροχάλιζε σαν να μην υπάρχει αύριο και πέταγε καφτερές κλανιές μέσα στον ύπνο του, κάνοντας ένα μικρό τρίμπιουτ στο χθεσινό κεμπάμπ.

- γαμώ το κέρατό μου ρε μπάτρικ, ροχάλιζε αλλά μην κλάνεις τουλάχιστον μαζί, μουρμούρησε μέσα από τα δόντια του ο μπομπ και άραξε στο γραφείο του να χαζέψει το δρόμο και να κάνει το πρωινό του σιγαρέτο.

Ο μπομπ ο γαμιόλης ήταν απογοητευμένος.
Έβαλε να διαβάσει τα σημερινά πρωτοσέλιδα των ελληνικών εφημερίδων και μπήκε σε όλα τα αγαπημένα του μπλογκ.

- σκατά σκατά σκατά, ξαναμουρμούρισε μέσα από τα δόντια του αναφερόμενος τόσο στην πολιτική κατάσταση όσο και στον κύριο πονοκέφαλο που είχε πάρει βαριοπούλα από το πρωί και του βάραγε το κρανίο ανελέητα.

- Χουαααααααργκ ροοοοαρ έριξε από μέσα ένα θεριακλίδικο χασμουρητό ο μπάτρικ και ξεπρόβαλε πατσαβουριασμένος από τον ύπνο ξύνοντας την κοιλάρα του.

- πούσαι ρε πάτρικ, έκανε ο μπομπ μίζερα.

- τι λέει ρε μπομπ; πως και έτσι πρωινός; χουααααααααρρρρρργκ φλιατς φλιατς φλιατς είπε ο πάτρικ με χασμουρητό και έξυσε τον κώλο του.

- σιγά ρε μαλάκα κλείσε κανα στόμα θα χάψεις καμια μύγα ρε μαλάκα, έκανε ο μπομπ ψιλοεκνευρισμένος

- χουαααααααααααααααργκ μόνο για την πάρτη σου έκανες καφέ ρε μαλάκα; παρτάκια; είπε ο πάτρικ τρίβοντας τη μούρη του

- χέσε μας ρε πάτρικ με τον καφέ ναούμε. Ακόμα να κάνουνε κυβέρνηση ρε μαλάκα το διανοείσαι;

- ποιος ρε μπομπ;

- τι ποιος ρε μαλάκα στην ελλάδα λέω.

- α. Ε τι, ακόμα; καλά μωρέ θα ξαναπάνε για εκλογές

- ρε μαλάκα κάτι πρέπει να κάνουμε ρε μπάτρικ. Λέω να ανοίξω μπλογκ ρε για να προωθήσω την επανάσταση.

- ποια επανάσταση ρε μπομπ, πας καλά; δε γίνονται αυτά ρε. Χαλάρωσε άραξε και θα ηρεμήσει η φάση. Θες μούσλια; έχει μείνει και λίγο κεμπάμπ από χθες άμα σε ψήνει.

- δε θέλω κεμπάμπ ρε χοντρέ, επανάσταση θέλω να κάνουμε.

- ωωωχου ρε μπομπ όρεξη έχεις πρωί πρωί.

- θα κάνω μπλογκ ρε μαλάκα.

- ε κάνε ρε παπάρα μπλογκ, και τι θα γράφεις ρε; ότι όλα είναι σκατά;

- ναι αυτό. Και θα προτείνω τακτικές για τον αγώνα. Και άμα λέει κανείς να κάνουμε συγκέντρωση θα κάνω κι εγώ ανάρτηση και θα το προωθώ.

- μπράβο ρε μπομπ είπε βαριεστημένα ο πάτρικ και πήγε στην κουζίνα να σκυλεύσει τα απομεινάρια του κεμπάμπ.

- και θα διαβάσω και μπακούνιν και θα κάνω εκλαϊκευτικά κείμενα για να βγούνε όλοι στους δρόμους, τ ακούς χοντρέ; γκάριξε ο μπομπ στρίβοντας δεύτερο τσιγάρο.

- κάνε ρε παπάρα, να δω ποιος θα σε διαβάσει. Φώναξε βαριεστημένα ο μπάτρικ.

- και θα βρίζω και το Κουκουέ

- μπράβο βλάκα

- ναι γιατί είναι κολλημένοι οι τύποι

- ναι ρε φωστήρα και δεν το βλέπει κανας άλλος εσύ πρέπει να το βγάλεις στη μπλογκόσφαιρα. Ψωνάρα, είπε ο πάτρικ επιστρέφοντας με δυο βουτυρωμένες φετούλες, μια γιαυτόν μια για το μπομπ. Τσίμπα μια φέτα με αναρχικό βούτυρο. Χαρ χαρ χαρ γέλασε καθυστερημένα. Γιατί δε φοράς βρακί ρε; κάνει πουτσόκρυο ρε μπομπ, έπαθε ξαφνική έκλαμψη ξυπνώντας λίγο καλύτερα ο πάτρικ.

- από σήμερα δεν ξαναφοράω ρούχα ρε μαλάκα. Θα αντιδράσω σε όλες τις συμβάσεις και ο ρουχισμός είναι μια απ’αυτές. Θα κυκλοφοράω έτσι έξω. Τελείωσε. Αρκετά καταπίνουμε ό,τι σκουπίδι μας πασάρει ο πολιτισμός πάτρικ. Θα γίνω ένα κινούμενο έργο τέχνης, μια σωκρατική αλογόμυγα για τη σεμνοτυφία της μαλακισμένης κοινωνίας μας, και όπου σταθώ κι όπου βρεθώ θα ψήνω τον κόσμο να κάνει επανάσταση.

- ΧχχχχχχΑΑαααααααααααααρρρρρρρρρρρρργκ χασμουρήθηκε ο μπάτρικ.

- γιατί αυτό είναι το πρόβλημα ρε πάτρικ, δεν το καταλαβαίνεις; δεν αμφισβητούμε τίποτα πια ρε μαλάκα. Για σκέψου να κάναμε μια συγκέντρωση όλοι τσίτσιδοι με τους κώλους έξω, να σου πω έπεφτε ή δεν έπεφτε το σύστημα;

- χχχχχχχχχχχουυυααααααργκ ναι ναι μπομπ δίκιο έχεις γαμάτη ιδέα έκανε ο μπάτρικ και έξυσε τον κώλο του στο χαλαρό.

- το διανοείσαι ρε; όλοι μπροστά στη βουλή να κλάνουμε με τους κώλους έξω χοχοχοχοχο καλά ε τρομερό! Και σούχω και σύνθημα χοντρέ είπε ο μπομπ με λαμπερά ματάκια

- «τα ξεκώλια στη βουλή οι προδότες στο γουδί;» είπε ο μπάτρικ και έριξε μια υπόκωφη

- χαχαχαχαχα ναι ρε μαλάκα! Ή και «ο λαός σας γαμά και σας πήζει στην κλανιά»

- «σκατά σκατά σκατά σκατά και κόκκινη μαγεία»

- κάτσε αυτό παραπέμπει στο θρύλο

- ε εντάξει κόκκινος είναι κ αυτός

- μπορούμε να βάλουμε μετά «γαμώ την εξουσία»

- καλά μπομπ ντάξει. Γουατέβερ.

- «τα ξεκώλια στη βουλή οι προδότες στο γουδί» γάμησε αυτό ρε μπάτρικ. Πωπω έτσι θα το βγάλω το μπλογκ ρε.

- θες άλλο καφέ ρε; έκανε ο μπάτρικ και πήγε πάλι προς την κουζίνα ξύνοντας τον κώλο του. Και φόρα κάτι ρε μαλάκα έλεος έχει πέντε βαθμούς έξω.

- «Ο ΚΩΛΟΣ! ΞΕΡΕΙ! ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΙ ΘΑ ΦΕΡΕΙ!» γκάριξε συνθηματικά ο μπομπ και έστριψε το τρίτο σιγαρέτο του πρωινού για να ψάξει αναρχικό γουόλπέηπερ για το νέο του μπλογκ, ρίχνοντας στο χαλαρό μια χνουδωτή κουβέρτα βάτραχο πάνω στον αναρχικό του γυμνισμό.

"όσα ξέρει ένας κώλος δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος"
Υπερόπτικ, 2012

Παρασκευή 4 Μαΐου 2012

"ΤΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ?" ΚΟΣΜΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ


Χέι, τρελά φατσόνια εκεί έξω!!!!!!!
Απίστευτο;
Γαμάτο;
ΝΑΙ!
Είναι αλήθεια!
Η λύση για τις εκλογές τώρα κοντά σας!




- Είστε αγχωμένος με την κρίση;
- Μπλοκάρετε πριν τις εκλογές;
- Έχετε απλά… ανεπανόρθωτα μπερδευτεί και νιώθετε ένοχος ό,τι και να λέτε ότι θα ψηφίσετε;
- Η παραδοσιακή σας ψήφος πάει κόντρα με τη συνείδησή σας;
- Με τη μόδα;
- Οι φίλοι σας ψηφίζουν άλλα ντ άλλων;
- Κατεβαίνουν στις εκλογές άκυροι παλιοί γνωστοί σας ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ και μένετε μαλάκες;
- Είστε μακριά από το σπίτι σε ξένη χώρα και μακάρι να πηγαίνατε να ψηφίζατε αλλά δεν υπάρχει περίπτωση γιατί είναι πανάκριβα τα εισιτήρια; και φοβάστε κιόλας ότι οι γέροι σας θα ψηφίσουν αηδίες και σιχτιρίζετε δυο φορές γιατί αν πηγαίνατε για εκλογές θα πίνατε και κανα καφεδάκι με ήλιο και θα κάνατε και δυο πρήχτικες πολιτικές συζητήσεις με τους γονείς ενώ τώρα από το σκάηπ αποκλείεται να τους μεταπείσετε, όχι ότι ήταν και μεγάλες οι πιθανότητες ούτως ή άλλως;

ΧΑ! Όχι πια πρόβλημα - όχι πια δίλημμα!

Τώρα με μόλις δύο λεπτά διαλογισμού την ημέρα, έχετε τη δυνατότητα από το σπίτι να καλέσετε όποιο πνεύμα θέλετε και να το ρωτήσετε τι να ψηφίσετε!

- μπαμπά μπαμπά, δεν ξέρω τι να ψηφίσω!
            - γιατί δε δοκιμάσεις να καλέσεις το πνεύμα του Καζατζίδη;
- έλα τώρα Γιώργο, το Χατζηδάκι πρέπει να καλέσει το παιδί!
- σιγά μην καλέσει και τη Μελίνα!
        - άσε μπαμπά βρήκα! Ο ΚΕΡΤ ΚΟΜΠΕΗΝ!

Χαρούμενες φάτσες - λύσεις - ιδέες για όλους


Ο Υπερόπτικ καταβρόχθισε το φυλλάδιο με τα μάτια του και ξαναγύρισε να διαβάσει εκστατικός την παράγραφο - κουκκίδα.
Είναι δυνατόν να έχει προβλέψει κάποιος τόσο καλά την περίπτωσή μου; αναφώνησε με ενθουσιασμό. Φαντάσου πόσος κόσμος θα ταυτίζεται με αυτή τη φάση. Καλή φάση, υπάρχω και στις στατιστικές, είπε και ετοιμάστηκε να χρησιμοποιήσει την ιδέα του φυλλαδίου.

Ωωωμμμμ άρχισε να συγκεντρώνεται στο χαλαρό ο Υπερόπτικ και σκάει ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ ο Τζον Λέννον. Απίστευτο.

- Hey John, sorry to bother you my man είπε ανετίλας ο Υπερόπτικ

- Save it for laterz bro. I need to get back to this party man, we were just gonna hit some acid and you know… the guys get nervous when I get off at the middle of the song.

- Wow. Who you playin’ with these days man? Asked Hyperoptic.

- Mozart. He’s one crazy bitch. So come on man, you needed some help about this election shit.

-Oh yeah sorry man, that’s what I called you about.

- Well I’ll tell you what I’ld do. Promote any left-ish anarchy-ish peace n love and I dont know what thinkin, ok? I mean, call your parents man, tell them what you think! Talk to your friends, or, I don’t know, go vote!

- problem is I won’t go. But YOU, for whom would you vote, YOU john?

- I don’t know man. Probably for the BOUNTY shit. I don’t know, to me they seem pretty decent. But if you REALLY wanna know, I’ld be probably creating some big peaceful event, of, I dont’know, protest? I’ld be doing something, probably naked. Yeah that’s for sure. But in your case, you know, the Bounty thing. Or any other small leftist little party you kind of checked it’s decent.

- Yeah that’s kind of what I was thinκing too.

- Well, you got your answer there! So If you excuse me, nice to meet you man, gotta go back to the aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

- what’s happening? What’s happening?

- the time gate is closing. I have to teleport quickly. Just one thing before I go.

- What? What?

- this is like a brochure for the people that are gonna call me today or tomorrow, till the élections, you know, so i thought, let’s sketch something for the people who wanna meet me, like a post-meta-autograph or something. Something simple, really.
There you go! Now off I go! Bye man! Peace loveeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

Είπε ο Τζον και εξαφανίστηκε σε μια δίνη κοσμικού ελεσντί πετώντας πίσω του ένα χαρτί.

Ο Υπερόπτικ γαληνεμένος έστριψε ένα ντολμαδάκι να χαλαρώσει και άραξε να χαζέψει το φυλλάδιο του Τζον Λέννον από το υπερπέραν.

- not bad, John….

Μουρμούρισε και έβαλε να ακούσει λίγο Μότσαρτ.

Imagine there s no countries, etc
John Lennon 


Τετάρτη 25 Απριλίου 2012

δημοτικό





Του γκόγια η μάνα κάθεται παράμερα και κλαίει
Κι ο υπερόπτικ ο στρυφνός την κοίταζε και λέει:
Μα τι σκατά στη μάπα μου μου έχουνε αλείψει
Και με τυφλώνει ξαφνικά μία και μόνη θλίψη;
Πως τάχα δε μου είπανε, πως τάχα δεν το ξέρω
Ότι ο νους σαν σπαρταρά κι εγώ σαν υποφέρω
Πως είναι που σε γιασεμί κάθεται ένα πουλάκι
Και μουρμουρίζει ατάραχο κελαηδιστό ονειράκι:
Φίλοι μου που φοβόσαστε, φίλοι που δεν κοιμάστε,
Εμπρός ελάτε εδώ μπροστά και πάψτε να λυπάστε
Γιατί η ζωή που προχωρά σαν ανθιστό ρυάκι
Αιμόφυρτα απ’τις σφαγές ανθρώπινα τα ράκη
Τα κουβαλά και χάνεται στου χρόνου τη διχάλα
Κι όποιος ετούτο αρνηθεί του όψεται κρεμάλα!
Μα τι στον μπούτσο μ’επιασε ρωτιέται ο Υπερόπτικ
Πάντοτε ήμουνα μπαρόκ, κι όχι μεγάλος πότης
Δυο τρία τσίπουρα μεμιάς ποτέ δεν κατεβάζω
Της αλητείας τη θηλειά χρόνια τη θυμιάζω
Και ρε παιδί μου το στερνό το άλμα το γαμάτο
Σαν να μην τόχω, δεν μπορώ,
Τι στον πούτσο, δεν μπορώ να συντονιστώ
Είναι που είμαι και ψυχεδέλας
Αλλά σιγά
Κανονικά
Στα τριαντατόσα του το βρίσκει ο άνθρωπος
Το διάβασα στο Μωυσή, το βρήκα στο Ροσσίνι,
Το λέει και ο οδηγός του μίστερ παζολίνι, θα το λέει πάνω κάτω και ο φελίνι,
Και ο παγκανίνι το ένιωσε
Και το λέει και ο μαρξ
Το λέει και η σαρξ
Και το λέει
Και λέει
Ότι η στιγμή είναι τώρα
Και η φάση είναι τώρα
Απλά πρέπει να ξεκινήσουμε όλοι με το τρία
Ένα
Δύο


unite, explode you guys
Hyperoptic, 2012

Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012

φομφ σφονχαρόλε


Ήταν μεσημέρι πριν το λιόγερμα και ενώ τα γαργαλητά χάχανα των κοπελούδων αναγαργάριζαν τα λογαδάρια του κατωγιού, ο μπομπ ο γαμιόλης έλιαζε ακαμάτης τα αχαμνά του δίπλα σε έναν πίνακα του Γκόγια που μόλις είχε κλέψει από το μουσείο της Μαδρίτης.
Ναι ο Μπομπ ο γαμιόλης τό κανε και αυτό.
Έκλεψε εκείνο τον πίνακα του Γκόγια που είναι ο Κρόνος και τρώει τα παιδιά του γιατί από μικρός του άρεσε το γκορ, και ο μπομπ ξέρει ότι πιο γκορ από το γκόγια δε θα βρείτε στην κλασική τέχνη.
Κλασική τέχνη… και τί είναι στ’αλήθεια κλασικό σύντροφέ μου Πάτρικ; έκανε ο μπομπ βγάζοντας μπουρμπουλήθρες από το πράσινο μοχίτο του και τείνοντας ένα ιντελλεκτουέλ σπάσιμο καρπού στον Μπάτρικ τον αστερία γκόμενό του ο οποίος στη διπλανή ξαπλώστρα προσπαθούσε τόση ώρα να ξεκολλήσει μια ροζ μπιγκ μπάμπολ από τον κώλο του όπου και την είχε βάλει για να δοκιμάσει το πυροκλάνι σε τσίχλα.
- κλασσικό; δεν ξέρω μπομπ, έκανε με την ρεταρντέ χοντροφωνάρα του ο μπάτρικ, αυτό πάντως το πυροκλάνι τσίχλα αν πετύχαινε θα γάμαγε μανούλες ε μπομπ;
- ω πάτρικ πάτρικ…. Γίνεσαι τόσο γαμημένα πεζός ώρες ώρες. Εγώ ρε μαλακοκάβλη δίπλα σου αναρωτιέμαι για τη λεπτή ίνα που χωρίζει την αβαν γκάρντ από το μέινστρημ, το μπανάλ, ψάχνω μπετόβλακα να βρω την αναγκαιότητα αυτής της αχτίδας ιστορικότητας που απαιτείται ως άξονας για να αποτιμήσουμε εντός και εκτός του χρόνου το σουμπλίμ, ως καθολικό, αρχίδα, και όχι μόνο δε σε νοιάζει, όχι μόνο δεν το εκτιμάς που τεμενάδες έπρεπε να μου κάνεις για το επίπεδό μου χοντρομαλάκα, και κάνεις το πυροκλάνι ηλίθιε με την τσίχλα; στόκε;
- αφού ρε μπομπ κι εσύ είχες προσπαθήσει να το κάνεις πριν και τελικά τις φάγαμε τις άλλες τσίχλες αυτές με το μάνγκο ρε μπόμπ! Που ήταν και καλές και πρόλαβα μόνο δύο. Έκανε παραπονεμένα ο πάτρικ
- ναι ρε πάτρικ ηλίθιε, αλλά εγώ τις μάσησα τουλάχιστον πριν δοκιμάσω. Στόκε. Εσύ απλά βάζεις μια τσίχλα στον κώλο σου ρε χοντρέ παπάρα, πώς περιμένεις να φουσκώσει και να γίνει πυροκλάνι ρε ηλίθιε; το μόνο που κάνεις είναι να σκατώνεις τις τσίχλες και να τσουρουφλίζεις τις κωλότριχές σου. Γελοίε τύπε. Έκανε με ταρκοφσκική περιφρόνηση ο Μπομπ.
- α καλά είσαι πολύ μαλάκας. Δε φτάνει ρε μαλάκα που με έβαλες σου κουβαλάω το ηλίθιο κάδρο σου σε όλη την πόλη, που αν δεν είχα ρε μαλακοβιόλη εγώ κονέ με την αστυνομία θα σούλεγα άμα είμασταν τώρα να πίνουμε τα μοχίτο μας ή αν θα μας είχανε για τη δέκατη ανάκριση, μαλάκα, και μου τη λες και απο πάνω για τα πυροκλάνια; αφού ήτανε δική σου ιδέα ρε μπομπ, κατέληξε πάλι παραπονιάρικα ο μπάτρικ.
- ναι ρε μπάτρικ ναι. Αλλά κάθε πράγμα στον καιρό του ρε γαμώ το κέρατο γαμώ! Άραξε ρε γαμώ την παναγία σου λίγο δίπλα σε αυτό το αριστούργημα κωλοακούλτουρε και απόλαυσε το μοχίτο που πληρώνω από τη λαρτζίλα μου και μόνο! Μαλάκα!
- καλά ρε μπομπ με συγχωρείς. Έκανε σα βρεγμένος αστερίας ο μπάτρικ.
- καλά ρε μαλάκα δεν τρέχει. Απλά γίνομαι λίγο νευρικός όταν μιλάω για τέχνη, το ξέρεις.
- ναι ρε μαλάκα πραγματικά. Τι είναι αυτό τώρα τελευταία; έκανε με γνήσια αυτογνωσιακή απορία ο μπάτρικ.
- δεν ξέρω ρε μπάτρικ. Νιώθω τόσο έτοιμος να δημιουργήσω που τι να σου πω, άμα δεν το βγάλω τώρα θα σαπίσει ρε πούστη. Γιαυτό ρε μαλάκα κλέψαμε τον πίνακα. Για να εμπνευστώ. Έκανε τσαχπίνικα και ανάλαφρα ξαφνικά ο μπομπ κλείνοντας ματάκι στον μπάτρικ.
- πω πω…. Άντε άμα είναι να εμπνευστείς να παραγγείλουμε να φάμε και τίποτα.
- τι να φάμε;
- ε να πάρουμε κλασικά αυγοφέτες με κιμά και παγωτό με κάστανα.
- ναι αλλά να πάρουμε και μία έξτρα φακές! Μη σου πω και ρεβύθια… είπε ο μπομπ πονηρά και αργόσυρτα σκουντώντας τον μπάτρικ χαρχόλικα και συνωμοτικά
- χεχε…….. Να το κάνουμε φασολάδα;;;;;;; φώναξε ο μπάτρικ από τη χαρά του
- ΝΑΑΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ τσίριξε ο μπομπ

- ΚΑΙ ΑΛΛΟΝ ΕΝΑ ΓΥΡΟ ΜΕ ΤΣΙΧΛΕΣ ΜΑΝΓΚΟ ΓΙΑ ΟΛΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΥΥΥΥΥΣΣΣΣΣ

Έκαναν μαζί ο μπομπ και ο πάτρικ και ξαναβολεύτηκαν στις ξαπλώστρες τους για να λιάσουν λίγο ακόμα τα αχαμνά τους αναμένοντας τα εδέσματα από τον κοσμικό σερβιτόρο ο οποίος ακούει τις επιθυμίες τους και όπου βρίσκονται τους κατεβάζει μουσακάδες, παστούλες, παγωτά, κοψίδια, αλλαντικά, τυράκια, πατάτες τηγανιτές, τα πάντα.

Κλανιές και ψίθυροι το ηλιοβασίλεμα,
Λέγεται, για τους περίεργους, το αριστούργημα που δημιούργησε ο μπομπ μετά από αυτή την εμπνευστική σεάνς με τον μπάτρικ.

Αυτή την περίοδο το έργο εκτίθεται στο μουσείο του μπικίνι.

λα ποζισιόν ντε λ αρ
Υπερόπτικ, 2012





Δευτέρα 12 Μαρτίου 2012

ΚΛΑΠΚΛΟΠΚΛΑΠ ΚΛΙΠΚΛΟΠΚΛΑΠ


Ο Υπερόπτικ πακέταρε τα πράγματά του, μάζεψε τον υπολογιστή του και έφυγε σκυφτός από τη βιβλιοθήκη. Κάτι του έλειπε τον τελευταίο καιρό, κάτι που δεν τον άφηνε ούτε να χαρεί τις ώρες της ανάπαυλας ούτε να χωθεί με τα μούτρα στη δουλειά.

- τι θα λέγατε για ένα σάντουιτς με γαρίδες και αγγούρι; του πρότεινε ο υπάλληλος του καφέ.

- μπα… έκανε ο Υπερόπτικ μελαγχολικά. Just plain black coffee you bastard, είπε με βεβιασμένο χαμόγελο βγάζοντας τα γυαλιά του για να αποκαλύψει ένα μπλοκαρισμένο τρίτο μάτι κι ένα μαυρισμένο δεύτερο. Το πρώτο μάτι ήταν το μόνο σώο.

- μα… τι σας συμβαίνει; ρώτησε με ευγενική αγωνία ο υπάλληλος.

- τι να σας πω.. Έτσι μια μελαγχολία… δεν τα κατάλαβα τα Χριστούγεννα φέτος. Έκανε μίζερα και αναστοχαστικά ο Υπερόπτικ τρίβοντας το μαυρισμένο και ανοιγοκλείνοντας με όλη την ένταση ενός απελευθερωμένου τικ το καλό (μάτι).

- άγχος ε; έκανε ο υπάλληλος. Συμβαίνει στις γιορτές. Έχουμε όλοι πολύ αυξημένες προσδοκίες να περάσουμε καλά και σπαζόμαστε όταν αυτό δε συμβαίνει.

- μπα μωρέ, δεν είναι αυτό… ξέρω γω… είναι που δεν μπορώ να δουλέψω… έκανε ακόμα πιο μίζερα ο Υπερόπτικ και άρχισε να τρίβει και το τρίτο μάτι αρχίζοντας να ανυπομονεί για τον καφέ του.

- α τότε χαίρομαι που με ρωτήσατε. Γιατί έχω την καλύτερη συμβουλή του κόσμου να σας δώσω, είπε ο υπάλληλος και του έδωσε το μαύρο του καφέ με ένα πλατύ χαμόγελο.

- τι πράμα; ρώτησε μετά βίας ο Υπερόπτικ τρίβοντας και το καλό μάτι με ό,τι χέρι του είχε μείνει από το τρίψιμο των άλλων δύο.

- αν δεν μπορείτε να δουλέψετε, είναι επειδή σας έχουνε ματιάσει. Σας είδανε μπιρμπιλομάτη και σας ματιάσανε, οι κακές οι γλώσσες, και γιαυτό τώρα δεν μπορείτε να σηκώσετε κεφάλι. Αλλά δεν τρέχει μία. Μπορώ να σας ξεματιάσω εδώ και τώρα, έκανε ο υπάλληλος χαρωπός και άρχισε να φτύνει τον κόρφο του και να χασμουριέται επιδεικτικά αγνοώντας τη μικρή ουρά που σχηματιζόταν πίσω από τον Υπερόπτικ.

- καλά ίσως να ξαναπεράσω κάποια άλλη στιγμή, ε και να σας πω δεν πιστεύω και πολύ στο μάτι… προσπάθησε να αρθρώσει ο Υπερόπτικ, αλλά ήταν πολύ αργά γιατί ο υπάλληλος έφτυνε παντού γύρω του και σταυροκοπιότανε ψιθυρίζοντας ακατάληπτα ξόρκια, ενώ ο εκνευρισμός στην ουρά πίσω από τον Υπερόπτικ είχε αρχίσει να θυμίζει τα διόδια της εθνικής κατά την έξοδο των εκδρομέων που εγκαταλείπουν το κλεινόν άστυ.

- πωπω είστε απίστευτα ματιασμένος, νομίζω δεν μπορώ να τα καταφέρω μόνος μου. Με συγχωρείτε θα πάρω ένα τηλέφωνο, έκανε ο υπάλληλος φουριόζος και σήκωσε το ακουστικό λέγοντας «δώσε μου τον εξέκιουτιβ μάνατζερ είναι επείγον».

Ο Υπερόπτικ είχε μείνει μαλάκας. Προσπαθούσε να καταλάβει αν αυτό που του συνέβαινε είχε να κάνει με τις ντιρεκτίβες του πολυεθνικού καφενέ ή αν απλά είχε πέσει σε πυροβολημένο υπάλληλο.

- τι συμβαίνει; πώς μπορώ να σας βοηθήσω; έσκασε ξαφνικά μύτη ένας υπερκουστουμάτος εικοσάρης με ταμπέλα στο πέτο executive manager senior coffee trainer.

- ο κύριος έχει ένα μάτι που σκοτώνει ελέφαντα. Πρέπει να κάνουμε το κόλπο με το λάδι, είπε ο -πυροβολημένος; μένει να φανεί-, υπάλληλος.

- κοιτάξτε δεν τρέχει τίποτα, αν πιω τον καφέ θα νιώσω καλύτερα… ψέλλισε χωρίς προσωπικότητα ο Υπερόπτικ.

- ΚΑΦΕΕΕΕ; ΠΟΤΕ!!!!!!!!!!! Ποτέ καφέ ματιασμένος! Δε σε αφήνω εγώ αγορίνα μου, έκανε ο μάνατζερ με πλατύ δαπίτικο χαμόγελο και αγκάλιασε τον Υπερόπτικ από τους ώμους οδηγώντας τον στα ενδότερα δώματα της μυσταγωγίας του καφέ. Εδώ, εδώ, κάτσε, άραξε, δε θα μας ενοχλήσει κανείς, είπε ο μάνατζερ και με τη χερούκλα του έσπρωξε μια ντάνα με άδεια κουτιά από γάλα για να αποκαλύψει μια μίζερη καρέκλα ανάμεσα σε τσουβάλια ανεφοδιασμού που έφεραν την επιγραφή «φερ τρέηντ».

Ο Υπερόπτικ αποφάσισε ότι έπρεπε να κολυμπήσει στο ρεύμα, αντίθετα με τους σολωμούς της λογικής που φώναζαν μέσα στο κεφάλι του «αν είναι δυνατόν μα τι συμβαίνει» και άραξε απρόθυμα αποσβολωμένος στην καρέκλα μαζί με τον πονοκέφαλό του σε φάση άντε να δούμε τι θα γίνει, παρακολουθώντας το μάνατζερ να ετοιμάζει το σετάκι ξεματιάσματος μιας χρήσης με το λογότυπο της πολυεθνικής.

- πριν σε ξεματιάσω όμως αγόραρε θέλω μία χάρη, είπε ο μάνατζερ με αυτοπεποίθηση.

- τι πράγμα; ρώτησε ο Υπερόπτικ βαριεστημένα.

- θέλω να μου πεις την προπαίδεια του τέσσερα ανάποδα. Είναι ένα μικρό τεστ που μας επιτρέπει να διασφαλίσουμε ότι ό πελάτης έχει πάντα δίκιο.

- να διαπιστώσετε εννοείς, έκανε ο Υπερόπτικ με μια υποψία ενδιαφέροντος.

- όχι να διασφαλίσουμε. Εμείς εδώ στην εταιρεία πιστεύουμε πολύ στην αριθμολογία. Όταν ένας πελάτης λέει μπροστά μας την προπαίδεια του τέσσερα, τότε μπορεί να χαρακτηριστεί ακίνδυνος για το ΣΚΟΠΟ και εμείς να προβούμε στο ξεμάτιασμα κανονικά.

- γιατί; ποιον σκοπό; ρώτησε ο Υπερόπτικ φανερά περίεργος πλέον.

- ο σκοπός είναι πάντα να απολαμβάνετε μια κούπα καφέ όπως σας αξίζει, είπε ο μάνατζερ με τη φωνή ανδροειδούς. Το τέσσερα είναι ο μαγικός αριθμός του καφέ που ηρεμεί τα νεύρα και αντιστοιχεί στους τέσσερις πυλώνες του καλού καφέ.

- ποιοί είναι οι πυλώνες του καλού καφέ; ρώτησε ο Υπερόπτικ στ’αλήθεια ιντριγκαρισμένος.

Ο εξέκιουτιβ πήρε ύφος δεκαπέντε χιλιάδων καρδιναλίων, κοίταξε τον Υπερόπτικ με το ύφος του μύστη που ετοιμάζεται να μυήσει τον άσχετο, και άρχισε να απαγγέλει με πλαστή φυσικότητα:

- οι τέσσερις πυλώνες του καφέ… άρωμα, γεύση, χρώμα, εθρευμενστότητα.

- τι πράμα; είπε ο Υπερόπτικ

- εθρευμενστότητα… είναι αυτό που οι λαϊκοί ονομάζουν «χαλινδρομόρηση»

- τι γλώσσα είναι αυτή; έκανε ο Υπερόπτικ που άρχισε να βαριέται με τον τρόπο που ρέταρε η φάση.

- η γλώσσα του παλιού καφενέ… έκανε ο εξέκιουτιβ νοσταλγικά. Και τώρα λέγε την προπαίδεια μη σε αρχίσω στις γρήγορες ε…. Για να προβούμε στο ξεμάτιασμα εννοώ.

- κοιτάξτε εγώ με την προπαίδεια ποτέ δεν είχα καλή σχέση. Ίσως να μη μου αξίζει να απολαύσω αυτόν τον καφέ και μάλιστα έλεγα να πηγαίνω σιγά σιγά…

- και να βγεις μ’αυτό το μάτι έξω; α θα το πάρω προσωπικά, δε σε αφήνω εγώ. Α θα τσακωθούμε, χεχεχε που λέει ο λόγος. Αλλά επειδή καταλαβαίνω ότι ίσως έχετε και δουλειές, αν και φαίνεστε τρελός χαραμοφάης συγχωρήστε μου το θάρρος, μπορώ να κάνω το ξεμάτιασμα ακόμα κι αν μου πείτε τέσσερα πράγματα που σας δίνουν δύναμη να συνεχίσετε να ζείτε παρόλη τη σαπίλα του κόσμου μας.

Τι έγινε ρε παιδιά; σκέφτηκε ο Υπερόπτικ. Τι συζήτηση είναι αυτή;

- κοιτάξτε εγώ έναν καφέ ήθελα να πιω

- ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΚΑΦΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΛΑ ΛΑΜΟΓΙΟ ούρλιαξε ο εξέκιουτιβ στο αυτί του Υπερόπτικ

- ΜΑ ΤΙ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ;;;;;;; γκάριξε και ο Υπερόπτικ σκασμένος με τον παραλογισμό της φάσης

- ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΣΟΥ ΣΤΟΚΕ έσκισε τα λαρύγγια του ο μάνατζερ

- ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΙ ΩΣ ΠΟΥ ΣΕ ΕΒΑΛΑ ΤΣΟΛΙΑ ΣΤΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΡΕ ΚΩΛΟΜΑΝΑΤΖΕΡ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ, ΜΑΛΑΚΑ, ΠΟΥΘΕΝΑ!, ούρλιαξε σαν να μην υπάρχει αύριο ο Υπερόπτικ

- ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΗΛΙΘΙΕ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΕΓΟΝΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΟΥΝΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΤΟΚΕ ΝΑ ΦΕΡΕΙΣ ΣΕ ΠΕΡΑΣ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΟΥ ΨΩΝΑΡΑ!!!!!!!!!!!!!

Τα λόγια του μάνατζερ έχωσαν ένα μεταφυσικό χαστούκι στη βαριεστημένη υπεροψία του Υπερόπτικ.

- δηλαδή… δηλαδή οι προσευχές εισακούονται; ρώτησε με φωνή μικρού παιδιού μπροστά σε βιτρίνα παιχνιδιών τα χριστούγεννα ο Υπερόπτικ.

- Όχι. Έκανε ο μάνατζερ με σοβαρό ύφος. Δηλαδή δε νομίζω, δεν ξέρω, το μόνο που ισχύει σίγουρα είναι το ξεμάτιασμα.

- δηλαδή τουλάχιστον οι αρχέγονοι γίγαντες υπάρχουν; και ακούν τι λέμε; και μας στέλνουν βοήθεια; έκανε ο Υπερόπτικ με φωνή μικρού παιδιού στα γόνατα του άη Βασίλη.

Ο μάνατζερ κοίταξε τον Υπερόπτικ σα χάνος.

- πού να ξέρω εγώ αν υπάρχουν;

- μα τότε πώς ξέρεις ότι προσευχήθηκα στους αρχέγονους γίγαντες, και προς τι όλη αυτή η παλαβομάρα του ξεματιάσματος δηλαδή; είπε ο Υπερόπτικ απεγνωσμένα.

- κοίτα φίλε, έκανε ο μάνατζερ εγκαταλείποντας την περσόνα του εξέκιουτιβ. Κι εγώ δουλεύω εδώ, μου δώσανε απλά αυτά τα λόγια να διαβάσω, ηθοποιός είμαι, μην τρελαίνεσαι.

- τώρα είναι που δε βγάζει τίποτα νόημα ρε πούστη, έκανε χιλιομπερδεμένος ο Υπερόπτικ. Τι σκατά πλάκα είναι αυτή;

- πλάκα; ε όχι και πλάκα, είπε αληθινά προσβεβλημένος ο μάνατζερ, και άρχισε να βήχει, ε γκουχ γκουχ χμ χμ, έλα τώρα αγόραρε, δεν πιστεύω να μάσησες, ηθοποιός, μα τι γελοίο χοχοχοχοχοχο πλάκα κάνω - εγώ έχω να περάσω από θέατρο πιο πολύ καιρό από όσο ο Κραουνάκης να κάνει δίαιτα! Χαχαχαχαχα καλά τα λέμε ε; έκανε με γκέι φωνή ξαφνικά, λοιπόν κούκλε μην ξεχνιόμαστε, ξαναμπήκε γρήγορα στο ρόλο με νέο οίστρο ο μάνατζερ, πες τουλάχιστον τέσσερα χαρακτηρολογικά στοιχεία που αναζητάς στο ιδανικό σου ταίρι να προβούμε στο έργο, είπε ρίχνοντας λάδι από ένα μικρό μπουκαλάκι σε ένα ποτήρι γεμάτο νερό, ενώ άρχισε να φτύνει τον κόρφο του.

- ΜΑ ΤΙ ΣΚΑΤΑ γίνεται εδω μέσα; γκάριξε ο Υπερόπτικ απηυδησμένος, δε θέλω να με ξεματιάσεις ρε φίλε, άστοδιάλο και συ και οι καφέδες σου, δεν ξέρω τι κάνετε εδώ μέσα αλλά την κάνω όπως είμαι, «αγόραρε», και ευχαριστώ πολύ γεια σας ε μα είστε όλοι τρρρρρρελοί εδω μέσαααααααα
ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΕΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΟΙΙΙΙΙΙΙΙ ΑΑΑΑααα

Είπε ο Υπερόπτικ με μια φωνή
που
Ωχ
Παναγία μου
δεν ήταν δική του
ήταν η φωνή της Μαίρης Αρρρρρώνη
και ξαφνικά ΚΑΤΑΛΑΒΕ

ΝΑΙ

ΚΑΤΑΛΑΒΕ

ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΕ ΤΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΧΑΧΑΝΗΤΑ

ΚΑΘΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΕΠΝΕΕ ΤΑ ΛΟΙΣΘΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΛΑΔΑ ΜΕ ΓΥΡΙΝΟΥΣ

ΚΑΙ ΣΤΡΑΦΗΚΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΟΦΟ

ΚΑΙ ΕΙΔΕ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ

ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΙΝΑΝ ΤΟ ΝΟΗΜΑ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΒΟΥΤΥΡΟΦΕΤΕΣ

ΕΝΩ ΒΟΥΤΑΓΑΝ ΣΕ ΑΧΝΙΣΤΟ ΚΑΦΕ

ΕΝΑ ΕΝΑ, ΕΝΑ ΕΝΑ

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ Ο ΥΠΕΡΟΠΤΙΚ ΑΓΑΠΗΣΕ ΜΙΚΡΟΣ

ΠΑΕΙ, ΤΟ ΧΑΣΑ ΕΙΠΕ Ο ΥΠΕΡΟΠΤΙΚ

και έγινε άλογο

κλιπ κλοπ κλαπ κλοπ κλαπ κλιπ


κλιπιτικλοπ κλιπιτικλιπ
Υπερόπτικ, 2012