Ο Υπερόπτικ πακέταρε τα πράγματά του, μάζεψε τον υπολογιστή του και έφυγε σκυφτός από τη βιβλιοθήκη. Κάτι του έλειπε τον τελευταίο καιρό, κάτι που δεν τον άφηνε ούτε να χαρεί τις ώρες της ανάπαυλας ούτε να χωθεί με τα μούτρα στη δουλειά.
- τι θα λέγατε για ένα σάντουιτς με γαρίδες και αγγούρι; του πρότεινε ο υπάλληλος του καφέ.
- μπα… έκανε ο Υπερόπτικ μελαγχολικά. Just plain black coffee you bastard, είπε με βεβιασμένο χαμόγελο βγάζοντας τα γυαλιά του για να αποκαλύψει ένα μπλοκαρισμένο τρίτο μάτι κι ένα μαυρισμένο δεύτερο. Το πρώτο μάτι ήταν το μόνο σώο.
- μα… τι σας συμβαίνει; ρώτησε με ευγενική αγωνία ο υπάλληλος.
- τι να σας πω.. Έτσι μια μελαγχολία… δεν τα κατάλαβα τα Χριστούγεννα φέτος. Έκανε μίζερα και αναστοχαστικά ο Υπερόπτικ τρίβοντας το μαυρισμένο και ανοιγοκλείνοντας με όλη την ένταση ενός απελευθερωμένου τικ το καλό (μάτι).
- άγχος ε; έκανε ο υπάλληλος. Συμβαίνει στις γιορτές. Έχουμε όλοι πολύ αυξημένες προσδοκίες να περάσουμε καλά και σπαζόμαστε όταν αυτό δε συμβαίνει.
- μπα μωρέ, δεν είναι αυτό… ξέρω γω… είναι που δεν μπορώ να δουλέψω… έκανε ακόμα πιο μίζερα ο Υπερόπτικ και άρχισε να τρίβει και το τρίτο μάτι αρχίζοντας να ανυπομονεί για τον καφέ του.
- α τότε χαίρομαι που με ρωτήσατε. Γιατί έχω την καλύτερη συμβουλή του κόσμου να σας δώσω, είπε ο υπάλληλος και του έδωσε το μαύρο του καφέ με ένα πλατύ χαμόγελο.
- τι πράμα; ρώτησε μετά βίας ο Υπερόπτικ τρίβοντας και το καλό μάτι με ό,τι χέρι του είχε μείνει από το τρίψιμο των άλλων δύο.
- αν δεν μπορείτε να δουλέψετε, είναι επειδή σας έχουνε ματιάσει. Σας είδανε μπιρμπιλομάτη και σας ματιάσανε, οι κακές οι γλώσσες, και γιαυτό τώρα δεν μπορείτε να σηκώσετε κεφάλι. Αλλά δεν τρέχει μία. Μπορώ να σας ξεματιάσω εδώ και τώρα, έκανε ο υπάλληλος χαρωπός και άρχισε να φτύνει τον κόρφο του και να χασμουριέται επιδεικτικά αγνοώντας τη μικρή ουρά που σχηματιζόταν πίσω από τον Υπερόπτικ.
- καλά ίσως να ξαναπεράσω κάποια άλλη στιγμή, ε και να σας πω δεν πιστεύω και πολύ στο μάτι… προσπάθησε να αρθρώσει ο Υπερόπτικ, αλλά ήταν πολύ αργά γιατί ο υπάλληλος έφτυνε παντού γύρω του και σταυροκοπιότανε ψιθυρίζοντας ακατάληπτα ξόρκια, ενώ ο εκνευρισμός στην ουρά πίσω από τον Υπερόπτικ είχε αρχίσει να θυμίζει τα διόδια της εθνικής κατά την έξοδο των εκδρομέων που εγκαταλείπουν το κλεινόν άστυ.
- πωπω είστε απίστευτα ματιασμένος, νομίζω δεν μπορώ να τα καταφέρω μόνος μου. Με συγχωρείτε θα πάρω ένα τηλέφωνο, έκανε ο υπάλληλος φουριόζος και σήκωσε το ακουστικό λέγοντας «δώσε μου τον εξέκιουτιβ μάνατζερ είναι επείγον».
Ο Υπερόπτικ είχε μείνει μαλάκας. Προσπαθούσε να καταλάβει αν αυτό που του συνέβαινε είχε να κάνει με τις ντιρεκτίβες του πολυεθνικού καφενέ ή αν απλά είχε πέσει σε πυροβολημένο υπάλληλο.
- τι συμβαίνει; πώς μπορώ να σας βοηθήσω; έσκασε ξαφνικά μύτη ένας υπερκουστουμάτος εικοσάρης με ταμπέλα στο πέτο executive manager senior coffee trainer.
- ο κύριος έχει ένα μάτι που σκοτώνει ελέφαντα. Πρέπει να κάνουμε το κόλπο με το λάδι, είπε ο -πυροβολημένος; μένει να φανεί-, υπάλληλος.
- κοιτάξτε δεν τρέχει τίποτα, αν πιω τον καφέ θα νιώσω καλύτερα… ψέλλισε χωρίς προσωπικότητα ο Υπερόπτικ.
- ΚΑΦΕΕΕΕ; ΠΟΤΕ!!!!!!!!!!! Ποτέ καφέ ματιασμένος! Δε σε αφήνω εγώ αγορίνα μου, έκανε ο μάνατζερ με πλατύ δαπίτικο χαμόγελο και αγκάλιασε τον Υπερόπτικ από τους ώμους οδηγώντας τον στα ενδότερα δώματα της μυσταγωγίας του καφέ. Εδώ, εδώ, κάτσε, άραξε, δε θα μας ενοχλήσει κανείς, είπε ο μάνατζερ και με τη χερούκλα του έσπρωξε μια ντάνα με άδεια κουτιά από γάλα για να αποκαλύψει μια μίζερη καρέκλα ανάμεσα σε τσουβάλια ανεφοδιασμού που έφεραν την επιγραφή «φερ τρέηντ».
Ο Υπερόπτικ αποφάσισε ότι έπρεπε να κολυμπήσει στο ρεύμα, αντίθετα με τους σολωμούς της λογικής που φώναζαν μέσα στο κεφάλι του «αν είναι δυνατόν μα τι συμβαίνει» και άραξε απρόθυμα αποσβολωμένος στην καρέκλα μαζί με τον πονοκέφαλό του σε φάση άντε να δούμε τι θα γίνει, παρακολουθώντας το μάνατζερ να ετοιμάζει το σετάκι ξεματιάσματος μιας χρήσης με το λογότυπο της πολυεθνικής.
- πριν σε ξεματιάσω όμως αγόραρε θέλω μία χάρη, είπε ο μάνατζερ με αυτοπεποίθηση.
- τι πράγμα; ρώτησε ο Υπερόπτικ βαριεστημένα.
- θέλω να μου πεις την προπαίδεια του τέσσερα ανάποδα. Είναι ένα μικρό τεστ που μας επιτρέπει να διασφαλίσουμε ότι ό πελάτης έχει πάντα δίκιο.
- να διαπιστώσετε εννοείς, έκανε ο Υπερόπτικ με μια υποψία ενδιαφέροντος.
- όχι να διασφαλίσουμε. Εμείς εδώ στην εταιρεία πιστεύουμε πολύ στην αριθμολογία. Όταν ένας πελάτης λέει μπροστά μας την προπαίδεια του τέσσερα, τότε μπορεί να χαρακτηριστεί ακίνδυνος για το ΣΚΟΠΟ και εμείς να προβούμε στο ξεμάτιασμα κανονικά.
- γιατί; ποιον σκοπό; ρώτησε ο Υπερόπτικ φανερά περίεργος πλέον.
- ο σκοπός είναι πάντα να απολαμβάνετε μια κούπα καφέ όπως σας αξίζει, είπε ο μάνατζερ με τη φωνή ανδροειδούς. Το τέσσερα είναι ο μαγικός αριθμός του καφέ που ηρεμεί τα νεύρα και αντιστοιχεί στους τέσσερις πυλώνες του καλού καφέ.
- ποιοί είναι οι πυλώνες του καλού καφέ; ρώτησε ο Υπερόπτικ στ’αλήθεια ιντριγκαρισμένος.
Ο εξέκιουτιβ πήρε ύφος δεκαπέντε χιλιάδων καρδιναλίων, κοίταξε τον Υπερόπτικ με το ύφος του μύστη που ετοιμάζεται να μυήσει τον άσχετο, και άρχισε να απαγγέλει με πλαστή φυσικότητα:
- οι τέσσερις πυλώνες του καφέ… άρωμα, γεύση, χρώμα, εθρευμενστότητα.
- τι πράμα; είπε ο Υπερόπτικ
- εθρευμενστότητα… είναι αυτό που οι λαϊκοί ονομάζουν «χαλινδρομόρηση»
- τι γλώσσα είναι αυτή; έκανε ο Υπερόπτικ που άρχισε να βαριέται με τον τρόπο που ρέταρε η φάση.
- η γλώσσα του παλιού καφενέ… έκανε ο εξέκιουτιβ νοσταλγικά. Και τώρα λέγε την προπαίδεια μη σε αρχίσω στις γρήγορες ε…. Για να προβούμε στο ξεμάτιασμα εννοώ.
- κοιτάξτε εγώ με την προπαίδεια ποτέ δεν είχα καλή σχέση. Ίσως να μη μου αξίζει να απολαύσω αυτόν τον καφέ και μάλιστα έλεγα να πηγαίνω σιγά σιγά…
- και να βγεις μ’αυτό το μάτι έξω; α θα το πάρω προσωπικά, δε σε αφήνω εγώ. Α θα τσακωθούμε, χεχεχε που λέει ο λόγος. Αλλά επειδή καταλαβαίνω ότι ίσως έχετε και δουλειές, αν και φαίνεστε τρελός χαραμοφάης συγχωρήστε μου το θάρρος, μπορώ να κάνω το ξεμάτιασμα ακόμα κι αν μου πείτε τέσσερα πράγματα που σας δίνουν δύναμη να συνεχίσετε να ζείτε παρόλη τη σαπίλα του κόσμου μας.
Τι έγινε ρε παιδιά; σκέφτηκε ο Υπερόπτικ. Τι συζήτηση είναι αυτή;
- κοιτάξτε εγώ έναν καφέ ήθελα να πιω
- ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΚΑΦΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΛΑ ΛΑΜΟΓΙΟ ούρλιαξε ο εξέκιουτιβ στο αυτί του Υπερόπτικ
- ΜΑ ΤΙ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ;;;;;;; γκάριξε και ο Υπερόπτικ σκασμένος με τον παραλογισμό της φάσης
- ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΣΟΥ ΣΤΟΚΕ έσκισε τα λαρύγγια του ο μάνατζερ
- ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΙ ΩΣ ΠΟΥ ΣΕ ΕΒΑΛΑ ΤΣΟΛΙΑ ΣΤΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΡΕ ΚΩΛΟΜΑΝΑΤΖΕΡ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ, ΜΑΛΑΚΑ, ΠΟΥΘΕΝΑ!, ούρλιαξε σαν να μην υπάρχει αύριο ο Υπερόπτικ
- ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΗΛΙΘΙΕ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΕΓΟΝΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΟΥΝΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΤΟΚΕ ΝΑ ΦΕΡΕΙΣ ΣΕ ΠΕΡΑΣ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΟΥ ΨΩΝΑΡΑ!!!!!!!!!!!!!
Τα λόγια του μάνατζερ έχωσαν ένα μεταφυσικό χαστούκι στη βαριεστημένη υπεροψία του Υπερόπτικ.
- δηλαδή… δηλαδή οι προσευχές εισακούονται; ρώτησε με φωνή μικρού παιδιού μπροστά σε βιτρίνα παιχνιδιών τα χριστούγεννα ο Υπερόπτικ.
- Όχι. Έκανε ο μάνατζερ με σοβαρό ύφος. Δηλαδή δε νομίζω, δεν ξέρω, το μόνο που ισχύει σίγουρα είναι το ξεμάτιασμα.
- δηλαδή τουλάχιστον οι αρχέγονοι γίγαντες υπάρχουν; και ακούν τι λέμε; και μας στέλνουν βοήθεια; έκανε ο Υπερόπτικ με φωνή μικρού παιδιού στα γόνατα του άη Βασίλη.
Ο μάνατζερ κοίταξε τον Υπερόπτικ σα χάνος.
- πού να ξέρω εγώ αν υπάρχουν;
- μα τότε πώς ξέρεις ότι προσευχήθηκα στους αρχέγονους γίγαντες, και προς τι όλη αυτή η παλαβομάρα του ξεματιάσματος δηλαδή; είπε ο Υπερόπτικ απεγνωσμένα.
- κοίτα φίλε, έκανε ο μάνατζερ εγκαταλείποντας την περσόνα του εξέκιουτιβ. Κι εγώ δουλεύω εδώ, μου δώσανε απλά αυτά τα λόγια να διαβάσω, ηθοποιός είμαι, μην τρελαίνεσαι.
- τώρα είναι που δε βγάζει τίποτα νόημα ρε πούστη, έκανε χιλιομπερδεμένος ο Υπερόπτικ. Τι σκατά πλάκα είναι αυτή;
- πλάκα; ε όχι και πλάκα, είπε αληθινά προσβεβλημένος ο μάνατζερ, και άρχισε να βήχει, ε γκουχ γκουχ χμ χμ, έλα τώρα αγόραρε, δεν πιστεύω να μάσησες, ηθοποιός, μα τι γελοίο χοχοχοχοχοχο πλάκα κάνω - εγώ έχω να περάσω από θέατρο πιο πολύ καιρό από όσο ο Κραουνάκης να κάνει δίαιτα! Χαχαχαχαχα καλά τα λέμε ε; έκανε με γκέι φωνή ξαφνικά, λοιπόν κούκλε μην ξεχνιόμαστε, ξαναμπήκε γρήγορα στο ρόλο με νέο οίστρο ο μάνατζερ, πες τουλάχιστον τέσσερα χαρακτηρολογικά στοιχεία που αναζητάς στο ιδανικό σου ταίρι να προβούμε στο έργο, είπε ρίχνοντας λάδι από ένα μικρό μπουκαλάκι σε ένα ποτήρι γεμάτο νερό, ενώ άρχισε να φτύνει τον κόρφο του.
- ΜΑ ΤΙ ΣΚΑΤΑ γίνεται εδω μέσα; γκάριξε ο Υπερόπτικ απηυδησμένος, δε θέλω να με ξεματιάσεις ρε φίλε, άστοδιάλο και συ και οι καφέδες σου, δεν ξέρω τι κάνετε εδώ μέσα αλλά την κάνω όπως είμαι, «αγόραρε», και ευχαριστώ πολύ γεια σας ε μα είστε όλοι τρρρρρρελοί εδω μέσαααααααα
ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΕΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΟΙΙΙΙΙΙΙΙ ΑΑΑΑααα
Είπε ο Υπερόπτικ με μια φωνή
που
Ωχ
Παναγία μου
δεν ήταν δική του
ήταν η φωνή της Μαίρης Αρρρρρώνη
και ξαφνικά ΚΑΤΑΛΑΒΕ
ΝΑΙ
ΚΑΤΑΛΑΒΕ
ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΕ ΤΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΧΑΧΑΝΗΤΑ
ΚΑΘΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΕΠΝΕΕ ΤΑ ΛΟΙΣΘΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΛΑΔΑ ΜΕ ΓΥΡΙΝΟΥΣ
ΚΑΙ ΣΤΡΑΦΗΚΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΟΦΟ
ΚΑΙ ΕΙΔΕ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ
ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΙΝΑΝ ΤΟ ΝΟΗΜΑ
ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΒΟΥΤΥΡΟΦΕΤΕΣ
ΕΝΩ ΒΟΥΤΑΓΑΝ ΣΕ ΑΧΝΙΣΤΟ ΚΑΦΕ
ΕΝΑ ΕΝΑ, ΕΝΑ ΕΝΑ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ Ο ΥΠΕΡΟΠΤΙΚ ΑΓΑΠΗΣΕ ΜΙΚΡΟΣ
ΠΑΕΙ, ΤΟ ΧΑΣΑ ΕΙΠΕ Ο ΥΠΕΡΟΠΤΙΚ
και έγινε άλογο
κλιπ κλοπ κλαπ κλοπ κλαπ κλιπ
.jpg) |
κλιπιτικλοπ κλιπιτικλιπ
Υπερόπτικ, 2012 |
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)